III SA/Gl 500/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wraz ze skargą na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w K., wnioskodawca złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Załącznikiem do skargi był wypełniony i podpisany przez wnioskodawcę druk urzędowy formularza PPF. Jednakże w dniu 16 czerwca 2016 r. wpłynęło do tutejszego Sądu oświadczenie pełnomocnika procesowego wnioskodawcy oraz osobiste oświadczenie skarżącego (z dnia 18 maja 2016 r.) o cofnięciu skargi wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. i wniosek o umorzenie postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umarza się. Zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., do czynności w zakresie prawa pomocy wykonywanych przez referendarza sądowego należy także wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym (wpadkowym), inicjowanym na wniosek składany przez podmiot wnoszący o przyznanie prawa pomocy. Toczenie się postępowania wpadkowego jest jednak wtórne do toczenia się (istnienia) postępowania głównego. Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest subsydiarne w stosunku do postępowania głównego, zainicjowanego wniesieniem skargi na określony akt administracyjny. Jeżeli więc strona skarżąca, reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego z wyboru w osobie adwokata, złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie i wniosła o umorzenie postępowania głównego – w tej sytuacji rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia strony skarżącej od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, a postępowanie incydentalne wszczęte jego wniesieniem, należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.