III SA/Gl 504/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Małgorzata Sałuda (spr.), Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić stronie skarżącej wpis w wysokości 5.853 (pięć tysięcy osiemset pięćdziesiąt trzy) złote. Pismem z [...] r. pełnomocnik firmy "A" S.A. z siedzibą w D. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2007 r. w kwocie [...] zł i kwotę zaległości podatkowej w wysokości [...] zł. Postanowieniem z [...]r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, po czym podjął je [...]r. Pismem z [...]r. pełnomocnik cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Z powyższego uregulowania wynika, że skarżący może rozporządzać skargą, co oznacza, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powołanego art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia jedynie w określonych granicach. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, albowiem nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 60 P.p.s.a., dlatego - stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowiącego, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę - orzekł jak w punkcie 1. postanowienia. Zgodnie zaś z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu Sąd orzekł jak w punkcie 2. postanowienia.