III SA/Gl 505/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia 20 marca 2025 r. nr 3/12/2025/OD w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 20 marca 2025 r., nr 3/12/2025/OD, Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach (dalej również: organ; Dyrektor ŚONFZ) po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez S J. M. z siedzibą w P. (dalej: strona; skarżąca) dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 kwietnia 2025 r. do 31 marca 2030 r., kod:[...], w rodzaju świadczeń pomoc doraźna i transport sanitarny, w zakresie świadczenia udzielane przez zespół transportu medycznego, przy udziale stron - oddalił odwołanie strony. W podstawie prawnej ww. decyzji z 20 marca 2025 r. powołano: art. 154 ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 146 ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach opieki lub ustawa), oraz art. 104 i art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej k.p.a.). Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 14 listopada 2024 r. Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 kwietnia 2025 r. do 31 marca 2030 r. Przedmiotem ww. umów stanowiło świadczenie pomocy doraźnej i transportu sanitarnego, w zakresie świadczenia udzielane przez zespół transportu medycznego na obszarze obejmującym powiaty: [...], [...], [...], [...], [...], [...], m. J., J., K., M., R., S., T., Z.. W ogłoszeniu podano wartość zamówienia nie większą niż [...] zł. Oferty w przedmiotowym postępowaniu należało złożyć w terminie do 5 grudnia 2024 r. W postępowaniu ogółem złożono siedem ofert, w tym w terminie ofertę strony, przy czym: 1 została odrzucona z powodu niespełniania wymogów; 6 dopuszczono do części niejawnej. Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert; ogłosiła 14 lutego 2025 r. rozstrzygnięcie postępowania, dokonując wyboru jednej oferty - "O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C. Spółka komandytowa z siedzibą w K." (dalej również jako: O); oferta Strony nie została wybrana z powodu wyczerpania środków określonych w ogłoszeniu. W części niejawnej postępowania, działając na podstawie art. 148 ustawy o świadczeniach opieki oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm.; dalej: rozporządzenie z 2016 r.) Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert, w wyniku której oferta strony nie została wybrana. Skarżąca złożyła odwołanie podnosząc następujące zarzuty, a mianowicie: (1) wskazanie podmiotu, który został wybrany jest prawdopodobnie nieprawidłowe; (2) postępowanie konkursowe nie zapewniło warunków uczciwej konkurencji oraz (3) równości wykonawców. W opinii skarżącej po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, decyzja w przedmiocie wyboru oferty do świadczenia usług w zakresie pomocy doraźnej i transportu sanitarnego - świadczenia udzielane przez zespół transportu medycznego na rok 2025, powinna zostać uchylona. Skarżąca zaznaczyła, że Certyfikat ISO 9001, który został przedstawiony przez O wydany został 5 grudnia 2024 r., podczas gdy uwierzytelnienie nastąpiło przed jego wydaniem – tj. 4 grudnia 2024 r. W opinii strony oferent nie spełnił wymogu konkursowego, ponieważ nie jest fizycznie możliwe potwierdzenie za zgodność z oryginałem 4 grudnia 2024 r. dokumentu, który w tym dniu nie istniał, albowiem został wydany dopiero 5 grudnia 2024 r. Odwołujący zgłosił zastrzeżenia odnośnie rzetelności i autentyczności Certyfikatu ISO wydanego dla komórki, dla której jako datę rozpoczęcia działalności wskazano dzień 1 stycznia 2025 r. Wskazaną na wstępie decyzją z 20 marca 2025 r., nr 3/12/2025/OD organ orzekł o oddaleniu odwołania strony jako niezasadnego. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazało, że ocena ofert w postępowaniu była dokonywana w oparciu o rozporządzenie z 2016 r. Zgodnie z tym aktem normatywnym, oceny ofert dokonuje się według kryteriów: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny. Rozporządzenie poza tym wskazuje szczegółowo parametry kryteriów oceny, ich wagę w ocenie łącznej oraz dokładny sposób oceny oferty pod względem kryterium ceny. Dyrektor ŚONFZ wskazał również, że odwołujący złożył w ofercie oświadczenie, że zapoznał się z przepisami zarządzenia oraz warunkami zawierania umów i nie zgłasza co do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. W ocenie organu działania Komisji Konkursowej były prawidłowe, a wybrany podmiot to: O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C. Spółka komandytowa, ul. [...] Z., [...]-[...] K., który uzyskał największą liczbę punktów w postępowaniu konkursowym. Natomiast wskazany w odwołaniu przez stronę podmiot, tj. O spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Numer KRS: [...]) z siedzibą w K. – nie uczestniczył w postępowaniu konkursowym. Organ następnie wskazał, że strona zgłosiła również zastrzeżenia co do czasu wskazania obszarów kontaktowania dla postępowań konkursowych, lecz również tego typu zarzut nie był trafny. Obszar kontraktowania został bowiem wskazany w ogłoszeniu o postępowaniu, w wyniku którego skarżący złożył ofertę. Natomiast, jak dalej argumentował organ w uzasadnieniu decyzji, skarżący składając ofertę w postępowaniu zaakceptował jego warunki. Określenie obszaru kontraktowania, zdaniem organu, nie jest czynnością Komisji Konkursowej podejmowaną w trakcie trwania postępowania konkursowego. Jest to czynność leżąca w kompetencjach Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ, wobec czego nie podlega zaskarżeniu w środku odwoławczym od rozstrzygnięcia tego postępowania. Odnosząc się do zarzutu strony, że przedłożony Certyfikat ISO został wydany w dniu 5 grudnia 2024 r., natomiast dokument został potwierdzony za zgodność z oryginałem w dniu 4 grudnia 2024 r., a więc w dniu poprzedzającym jego wydanie, Dyrektor ŚNFZ również ustalił, że tego typu zarzut jest nieskuteczny. Mianowicie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przekonywano, że oferta została złożona w dniu 5 grudnia 2024 r., a Certyfikat ISO 9001 został wydany 5 grudnia 2024 r. czyli w dniu złożenia oferty przez O Sp, z o.o., C. Sp, k. Organ w celu wyjaśnienia kwestii daty potwierdzenia za zgodność oryginałem zwrócił się 11 marca 2025 r. do O Sp. z o.o. C Sp, k. o przekazanie oryginału Certyfikatu ISO wydanego przez G Sp. z o.o. o nr [...] z datą 5 grudnia 2024 r. w celu potwierdzenia jego autentyczności oraz o przekazanie wyjaśnień z czego wynika potwierdzenie za zgodność z oryginałem dokumentu z datą przed jego otrzymaniem. Skarżący wskazał również, że w ofercie brak jest dokumentu potwierdzającego udzielenie twierdzącej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1,6,1,1, Organ wyjaśnił, że Komisja Konkursowa korzystając z prawa do możliwości złożenia wyjaśnień od Oferenta zwróciła się 18 grudnia 2024 r. z prośbą o przesłanie dokumentów potwierdzających współpracę z Agencją Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji. W odpowiedzi na wezwanie oferent przedłożył wydruk wiadomości e-mail potwierdzające powyższe. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca składając do Sądu osobistą skargę podnosząc następujące zarzuty, a mianowicie: 1. art. 152 ust. 1 w związku z art. 154 ust.4 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych polegającego na naruszeniu zasad prowadzenia postępowania konkursowego, w wyniku którego doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej, które to naruszenia dotyczyły: a. ogłoszenia przez Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ dopiero w dniu ogłoszenia konkursu zmiany oraz ogłoszenia o zmianie tzw. rejonów operacyjnych w których miała być świadczona opieka zdrowotna; b. dokonanie wyboru przez Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ oferty Spółki pod nazwą: O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K., pomimo, że przedmiotowa oferta powinna zostać odrzucona z uwagi na fakt, że zawierała informację niezgodne ze stanem rzeczywistym w zakresie posiadanych przez spółkę certyfikatu ISO 9001, warunkującego możliwość wyboru oferty jako zgodnej z przepisami prawa; c. uznanie przez Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ, że oferta Spółki pod nazwą: O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K. była prawidłowa, pomimo, że oferent poświadczył za zgodność z oryginałem dokument datowany na dzień 05.12.2024 r. w dniu 04.12.2024 r. d. niezgodność oferty z warunkami konkursami, z uwagi na fakt, że oferta O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K. nie zawierała dokumentów potwierdzających współprace oferenta z Agencją, a która to współpraca była wymagana wymogami konkursowymi (vide: ankieta 1.6.1.1 ); e. nie wykazanie przez oferenta spełnienia warunków konkursowych w zakresie doświadczenie personelu polegającego na wymogu 2-letniego stażu pracy w Z, jak również nie wykazania ciągłości wykonywania świadczenia przez O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K. w dotychczasowym rejonie operacyjnym (przed zmianą rejonów). Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jako naruszającej przepisy prawa oraz interesu prawnego skarżącej, skutkującej pozbawieniem jej możliwości realizacji świadczenia usług zdrowotnych w ramach przedmiotowego konkursu. W jej uzasadnieniu argumentowano, że 14 lutego 2025 r. Dyrektor dokonał wyboru oferty Spółki O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K., jednak przedmiotowa oferta w ocenie skarżącej dotknięta była licznymi błędami, brakami; oferent nie wykazał przy tym warunków udziału w postępowaniu, a dodatkowo posłużył się dokumentami, które – w ocenie strony – budzą uzasadnione wątpliwości co do ich prawdziwości oraz rzetelności. W odpowiedzi na skargę wnoszono o: (1) jej oddalenie jako bezzasadnej; (2) o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym i rozpoznanie jej na posiedzeniu niejawnym, a także o: (3) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarządzeniem z 25 czerwca 2025 r. Zastępcy Przewodniczącego Wydziału (vide: karta nr 35 akt sądowych) nakazano poinformować stronę skarżącą oraz uczestnika postępowania o złożonym przez organ wniosku o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.). Przedmiotowe zarządzenie wykonano 30 czerwca 2025 r. równocześnie informując, że sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy (vide: karta nr 39 akt sądowych). Ww. korespondencja została doręczona stronie skarżącej – upoważnionemu pracownikowi – 2 lipca 2025 r. (vide: karta nr 55 akt sądowych), a uczestnikowi postępowania O sp. z o.o. C s.k. w K. – 3 lipca 2025 r. W piśmie procesowym z 30 czerwca 2025 r. skarżąca wnosiła o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci pisma z 11 czerwca 2025 r. numer [...] z Polskiego Centrum Akredytacji. Zaznaczono, że - w ocenie skarżącej - wybór oferty został dokonany na podstawie dokumentu, który był nierzetelny, ponieważ proces certyfikacji był wadliwy, a w rezultacie zwycięski podmiot nie spełniał i (nadal) nie spełnia warunków udziału w konkursie. W piśmie procesowym z 1 lipca 2025 r. skarżąca w załączeniu przedłożyła pismo z 16 czerwca 2025 r. sporządzone przez podmiot pod nazwą: G Sp. z o.o. oraz wnosiła o dopuszczenie ww. dokumentów jako dowodów w niniejszym postępowaniu na okoliczność wykazania, że decyzja organu administracji publicznej co do wyboru zwycięskiej oferty była nieprawidłowa, z uwagi na fakt, że podmiot ten posłużył się dokumentem nierzetelnym i nie spełniał warunków udziału w konkursie ofert na świadczenie usług w zakresie pomocy doraźnej i transportu sanitarnego - świadczenia udzielane przez zespół transportu medycznego na rok 2025. Następnie w piśmie procesowym z 16 lipca 2025 r. uczestnik postępowania O Sp. z o.o. C Sp. komandytowa z siedzibą w K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wnosiło o: (1) oddalenie skargi; (2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi do stanowiska skarżącej, pełnomocnik organu w piśmie z 24 lipca 2025 r. (vide: karta nr 83 akt sądowych) wnosił o pominięcie w/w dowodu strony skarżącej zawartego w piśmie procesowym z 30 czerwca 2025 r. jako niedopuszczalnego i zarazem zbędnego bowiem wnioskowany przez skarżącą dowód nie spełnia przesłanki z art. 106 § 3 p.p.s.a. Organ podkreślił, że wnioskowany przez skarżącą dowód dotyczy całkiem nowego stanu faktycznego i prawnego, który dopiero powstał z dniem 16.06.2025r. tj. z dniem wydania tegoż pisma przez G Sp. z o.o. w W.. Dopiero z tą datą tj. z dniem 16 czerwca 2025r. jednostka akredytacyjna G Sp. z o.o. w W. podjęła decyzje o wycofaniu certyfikatu ISO 9001 o numerze [...] wydanego firmie O Sp. z o.o. C Sp. komandytowa Z.. Zatem przed tą datą tj. przed 16 czerwca 2025 r. certyfikat ISO 9001 o numerze [...] był wiążący m.in. dla Komisji Konkursowej a następnie dla Organu tj. Prezesa Narodowego Zdrowia w Warszawie rozpoznającego odwołanie skarżącej na rozstrzygnięcie postępowania konkursowego nr [...]. W piśmie procesowym z 4 sierpnia 2025 r. (vide: karta nr 120 i 121 akt sądowych) pełnomocnik uczestnika postępowania w replice do stanowiska strony skarżącej z 30 czerwca 2025 r. oraz z 1 lipca 2025 r. wyjaśniał, że O Sp. z o.o. C Sp. K. nieprzerwanie posiada certyfikowany system zarządzania jakością oparty o normę ISO 9001: [...], potwierdzony certyfikatem nr [...], wraz z kolejnymi jego rozszerzeniami. Jednocześnie należy zaznaczyć, jak dalej naprowadzał uczestnik postępowania, że wskazany przez skarżącą certyfikat nr [...], jest jednym z takich rozszerzeń i nigdy nie został wycofany, przez co pozostawał ważny w okresie jego obowiązywania, a informacja dotycząca wycofania certyfikatu obejmowała jego kolejne wydanie, tj. nr [...]. Dalej zaznaczono, że w wyniku błędu proceduralnego popełnionego przez Audytora Wiodącego podczas procesu certyfikacji, konieczne jest ponowne przeprowadzenie audytów w komórkach organizacyjnych zlokalizowanych w C. oraz w C., co pozostaje bez związku z posiadaniem przez O obowiązującego przez cały czas certyfikatu obejmującego komórkę organizacyjną w J., ul. [...], wykazaną w ofercie, w przedmiotowym postępowaniu nr [...]. W związku z powyższym, wydanie certyfikatu ISO nr [...]pomimo ważności do 16 stycznia 2026 r. zostało z dniem 30 maja 2025 r. wycofane i zastąpione z tym samym dniem, wydaniem nr [...]. Ponieważ sytuacja ta wynikła z przyczyn niezależnych od O i niemożliwych do przewidzenia wcześniej, uczestnik nie miał wpływu na jej zaistnienie i przebieg. Dlatego też G Sp. z o. o., jako jednostka certyfikująca, natychmiast podjęła działania naprawcze zmierzające do przeprowadzenia audytu specjalnego i ponownego wpisania na certyfikacie lokalizacji komórek w C. oraz C.. Następnie pismem z 26 sierpnia 2025 r. (nadanym 28 sierpnia 2025 r.; vide: karta nr 127 – 132 akt sądowych) profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał argumentację skargi oraz w replice do stanowiska organu oraz uczestnika postępowania domagał się (1) uwzględnienia skargi w całości; oraz: (2) rozpoznania niniejszej sprawy na rozprawie; a także: (3) dopuszczenie jako dowodu postanowienia numer 3/12/2025/OD z 5 sierpnia 2025 r. wydanego przez organ administracji publicznej. Skarżąca podkreśliła w uzasadnieniu ww. pisma z 26 sierpnia 2025 r., że korespondencja dotycząca przedmiotowego postępowania oraz fakt, że certyfikat, którym posłużyła się zwycięska firma - uczestnik postępowania w konkursie został wycofany potwierdza, że organ administracji publicznej (NFZ) nie przeprowadził postępowania konkursowego w sposób prawidłowy. Podmiot, który uzyskał zamówienie - uczestnik postępowania (O), nie mógł zgodnie z prawem wygrać konkursu, ponieważ jego oferta powinna zostać oceniona bez uwzględnienia 8 punktów, które NFZ premiował posiadaniem stosownego certyfikatu. Zaznaczono dalej, że strona, która dysponowała certyfikatem uzyskała dodatkowo 8 punktów. Zwycięska oferta, zwrócono uwagę, uzyskała 76 punktów, a oferta skarżącej uzyskała natomiast 74 punkty. Brak certyfikatu oraz posłużenie się nierzetelnym dokumentem przez Spółkę O, w ocenie autora pisma z 26 sierpnia 2025 r., zapewniło jej najwyższą ilość punktów w konkursie. Organ pomimo podniesionych zarzutów w toku postępowania odwoławczego, argumentowano dalej, nie uwzględnił zarzutów skarżącej, a aktualnie te okoliczności zostały przesądzone oraz potwierdzone przez niezależne od NFZ oraz uczestników konkursu podmioty. Organ w chwili rozstrzygania konkursu miał przy tym wiedzę o uwagach i zastrzeżeniach pozostałych uczestników wobec legalności i ważności certyfikatu. Pomimo tej wiedzy NFZ rozstrzygnął konkurs w sposób nieprawidłowy poprzez przyznanie O ośmiu dodatkowych punktów za certyfikat. Przedmiotowy dokument był zatem w ocenie strony nieważny od samego początku. Późniejsze potwierdzenie tych okoliczności ma jedynie charakter deklaratoryjny. Następnie w piśmie procesowym z 19 września 2025 r. pełnomocnika organu (vide: karta nr 139 i 140 akt sądowych) zwrócono uwagę, że certyfikat ISO 9001 o numerze [...] wydany dla uczestnika O Sp z o.o. C Sp. komandytowa był ważny 5 grudnia 2024 r., a więc był ważny na dzień składania ofert w przedmiotowym postępowaniu konkursowym. Do ww. stanowiska organu dołączono również kserokopię pisma Dyrektora ŚONFZ z 16 lipca 2025 r. znak: [...] z którego wynika, że organ zwrócił się do podmiotu akredytującego o udzielenie odpowiedzi, czy O Sp. z o.o. C na dzień składania ofert, czyli 5 grudnia 2024 r. posiadał ważny certyfikat ISO 9001. W odpowiedzi – pismem z 16 lipca 2025 r. udzielono organowi odpowiedzi, że certyfikat o nr [...] wydany dla O sp. z o.o. C Sp.k. był ważny w dniu 5 grudnia 2024 r. Zarządzeniem z 6 października 2025 r. (vide: karta nr 148 akt sądowych) zdecydowano o rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Następnie pismem z 14 listopada 2025 r. profesjonalny pełnomocnik uczestnika postępowania argumentował, że O sp. z o.o. C Sp.k. nieprzerwanie posiada certyfikowany system zarzadzania jakością oparty o normę ISO 9001. [...], potwierdzony certyfikatem nr [...] wraz z kolejnymi jego rozszerzeniami. Złożono wniosek o przeprowadzenie na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dowodu z załączonego dokumentu w postaci certyfikatu nr [...] – na okoliczność zakresu jego obowiązywania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił i zważył co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. W świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub jego wydania z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; ma obowiązek dokonać oceny legalności działania organów administracji również z urzędu. Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na co w okolicznościach niniejszej sprawy zezwalał art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Zauważyć należy, że w odpowiedzi na skargę złożono m.in. wniosek o rozpoznanie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a przy tym odpis ww. pisma wraz z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego zawierającego także pouczenia o terminie do ewentualnego złożenia sprzeciwu zostało doręczone stronie skarżącej 2 lipca 2025 r., a uczestnikowi postępowania 3 lipca 2025 r. Z akt sądowych sprawy nie wynika, aby którakolwiek ze stron zażądała w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu rzeczonego wniosku przeprowadzenia rozprawy. Dlatego też, zgłoszenie wniosku o przeprowadzenie rozprawy dopiero w piśmie pełnomocnika strony skarżącej z 26 sierpnia 2025 r. (nadanego listem poleconym 28 sierpnia 2025 r.) Sąd uznał za spóźniony. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości decyzji Dyrektora ŚONFZ z 20 marca 2025 r., nr 3/12/2025/OD na mocy której orzeczono o oddaleniu odwołania strony dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 kwietnia 2025 r. do 31 marca 2030 r. Zasady prowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert, które to konkursy mają za zadanie wyłonić oferenta do podpisania umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wynikają przede wszystkim z ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (aktualny tekst jedn. z 26 września 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach opieki) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (aktualny tekst jedn. z 3 lutego 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 328 ze zm.; dalej: rozporządzenie z 2016 r.), a dalej zarządzeń Prezesa NFZ wydanych na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki, tj. w niniejszej sprawie: zarządzenia Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zm.); zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z 20 listopada 2019 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju pomoc doraźna i transport sanitarny. Natomiast kwestie organizacyjne (proceduralne) związane z funkcjonowaniem komisji konkursowych są uregulowane w rozporządzeniu z 14 października 2020 r. Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1858; dalej: rozporządzenie o pracach komisji) – które zostało wydane na podstawie art. 139 ust. 9 ustawy o świadczeniach opieki. W myśl art. 139 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). Stosownie do art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Prezes NFZ określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy o świadczeniach opieki). Konkurs ofert jest szczególnego rodzaju odmianą przetargu, który składa się z dwóch części: jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31d oraz warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy o świadczeniach). Zgodnie z art. 148 ustawy o świadczeniach opieki porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie kończące konkurs ofert, jeżeli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, co do zasady kończy to postępowanie. Jeżeli jednak, tak jak w niniejszym przypadku, którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego. Postępowanie administracyjne zainicjowane odwołaniem nie stanowi jednak kontynuacji postępowania w sprawie zawarcia umowy, nie jest następnym jego etapem, a organ prowadzący postępowanie nie przejmuje w nim uprawnień komisji konkursowej (por. wyroki NSA z 18 lutego 2015 r., II GSK 55/14, Legalis nr 1218121; z 3 października 2018 r.; II GSK 2947/16, Legalis nr 1850604; wyrok WSA w Białymstoku z 6 czerwca 2019 r., II SA/Bk 218/19, Legalis nr 1972007). W postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązują dwie podstawowe zasady, będące jednocześnie wytycznymi kierunkowymi przy ocenie zastosowania i przy interpretacji przepisów ustawy o świadczeniach i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Są to: zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz obowiązek organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki). Natomiast zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego (art. 154 ustawy o świadczeniach opieki), jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, w tym z zachowaniem wymienionych zasad równego traktowania świadczeniodawców oraz prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania (por. wyrok NSA z 15 listopada 2018 r., II GSK 1288/18, Legalis nr 1863706). Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku (por. wyrok WSA w Białymstoku z 28 lutego 2019 r., II SA/Bk 735/18, Legalis nr 1888101). Zdaniem Sądu przeprowadzone w tej sprawie przez komisję konkursową postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami i jego ocena dokonana przez organ rozpatrujący odwołanie skarżącej, nie naruszają prawa. Analiza przedstawionych Sądowi akt administracyjnych pozwala na stwierdzenie, że w postępowaniu tym nie naruszono zasad równego traktowania i zagwarantowano oferentom zachowanie uczciwej konkurencji. Organ rozpatrujący sprawę po wniesieniu odwołania, rzetelnie i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, wyjaśniając wszystkie kwestie istotne dla rozstrzygnięcia konkursu. Brak jest podstaw do uznania, że oferta O sp. z o.o. C Sp.k. wybrana została w sposób nieprawidłowy, naruszający wskazane w skardze przepisy prawa. Zasadniczy spór w sprawie ogniskuje się wokół następujących kwestii. Po pierwsze: dokonanie wyboru przez Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ oferty Spółki pod nazwą: "O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K.", pomimo, że przedmiotowa oferta – zdaniem strony – powinna zostać odrzucona z uwagi na fakt, że zawierała informację niezgodne ze stanem rzeczywistym w zakresie posiadanych przez spółkę certyfikatu ISO 9001, warunkującego możliwość wyboru oferty jako zgodnej z przepisami prawa. Sąd uznał ww. zarzut za niezasadny. W aktach administracyjnych (vide: karta nr 000400; t. III) znajduje się certyfikat stwierdzający, że "O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K." wdrożyło i stosuje systemy zarządzania zgodnie z normami w zakresie udzielania świadczeń medycznych, nr certyfikatu: [...] oraz z oznaczeniem, że ww. certyfikat jest ważny od 5 grudnia 2024 r. do 16 stycznia 2026 r. (data wydania: 5 grudnia 2024 r.). Certyfikat zawiera załącznik nr 1 stwierdzający lokalizację i zakres obowiązywania. Spółka dołączyła do oferty certyfikat zarządu jakością ISO, który w dacie wyboru ofert obowiązywał (nie został unieważniony). Po drugie: strona skarżąca podnosi, że ww. certyfikat jest nieważny, albowiem zawarto na nim błędną datę na poświadczeniu zgodności z oryginałem. Sąd stwierdza, że analiza ww. dokumentu nie potwierdza przekonania strony, aby tego typu uchybienie unieważniało a limine kwestionowany certyfikat. Nawet jeżeli poświadczenie to zawierałoby błędną datę, to i tak należałoby przyjąć, że poświadczenie to nie mogło nastąpić przed wydaniem (wygenerowaniem) certyfikatu (czyli przed 5 grudnia 2024 r.) i mogło faktycznie nastąpić do chwili złożenia oferty (czyli wyłącznie do 5 grudnia 2024 r. – gdyż był to ostatni termin na złożenie oferty). Istotne jest dla oceny ww. kwestii, że dokument w postaci certyfikatu istniał 5 grudnia 2024 r. W procesie weryfikacji oferty organ ponadto otrzymał do wglądu oryginał certyfikatu. Poza tym bezsporne jest, że oferta O została złożona 5 grudnia 2024 r., tego samego dnia został wystawiony przez G Sp. z o.o., jednostkę posiadającą akredytację PCA i oznaczoną symbolem akredytacji, certyfikat ISO 9001 nr [...] obejmujący przedmiot postępowania oraz miejsce stacjonowania zespołu transportu medycznego wskazane w ofercie. Organ, odpowiadając na zarzuty, zwrócił się do G o wyjaśnienia i jednostka certyfikująca wskazała, że nie wydaje certyfikatów podmiotom nieprowadzącym działalności, ponieważ brak jest wówczas możliwości pozyskania dowodów na realizację usług. Jednocześnie potwierdziła, że O prowadzi działalność leczniczą w przedmiotowym zakresie nieprzerwanie od 2020 r. na terenie województwa śląskiego, realizując te same usługi tym samym personelem i według jednolitych procedur systemu zarządzania jakością; certyfikat z 5 grudnia 2024 r. stanowi potwierdzenie utrzymania tego systemu, obejmującego także nową lokalizację w C.. Z notatek audytora wynika, że na dzień audytu spółka posiadała wynajęte pomieszczenia we wskazanych lokalizacjach, zatrudnionych pracowników i sprzęt odpowiedni do udzielania świadczeń, a lokalizacje te były ujęte w RPWDL. Wyjaśnienie oferenta, iż przy przybijaniu pieczęci "za zgodność z oryginałem" błędnie pozostawiono datę 4 grudnia 2024 r. wskutek omyłki przy nastawieniu datownika, znalazło potwierdzenie w okazanym organowi oryginale certyfikatu, który nie wzbudził zastrzeżeń (por. wyrok WSA w Gliwicach z 17 grudnia 2025 r., III SA/Gl 526/25, opubl. CBOSA). Po trzecie: zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki, odrzuca się ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że pojęcie "nieprawdziwych informacji", do którego odwołuje się wskazany przepis, oznacza takie działanie świadczeniodawcy, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie podaje informacje, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Z podaniem nieprawdziwych informacji będziemy mieli do czynienia w sytuacji celowego działania oferenta, który mimo świadomości niemożliwości spełniania określonych warunków, deklaruje taką możliwość. Nie każda nieprawdziwa informacja stanowi podstawę odrzucenia oferty (zob.np. wyroki NSA z 10 kwietnia 2014 r., II GSK 476/13, z 20 kwietnia 2016 r. II GSK 2623/14, z 25 października 2018 r. II GSK 1138/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie fakt błędnej daty na poświadczeniu zgodności z oryginałem nosi cechy oczywistej omyłki pisarskiej, a nie celowego działania, które mogłoby dyskwalifikować całą ofertę. Po czwarte: z ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania w trybie konkursu ofert wynika, że komisja konkursowa wybrała podmiot O sp. z o.o. C sp. kom. w K., KRS: [...]. Podmiot istnieje i prowadzi deklarowaną działalność gospodarczą. Zarzut strony jest zupełnie chybiony (por. odwołanie z 21 lutego 2025 r. w aktach administracyjnych). Poza tym z § 7 rozporządzenia z 2016 r. w sprawie kryteriów wyboru ofert wynika, że kryterium wpisu do rejestru jest spełnione, jeżeli wpis jest ujawniony w księdze rejestrowej oferenta. Rozporządzenie to w § 2 pkt 18, wyjaśnia również, że rejestr oznacza rejestr podmiotów wykonujących działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej. Należy podnieść, że organ działający w strukturach Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest uprawniony do kwestionowania informacji wynikających z dokonanych wpisów w księdze rejestrowej podmiotów leczniczych. Również komisja konkursowa nie ma uprawnień do wkraczania w kompetencje organu prowadzącego rejestr i weryfikowania prawidłowości dokonywanych w tymże rejestrze wpisów (por. wyrok WSA w Lublinie z 26 kwietnia 2018 r., III SA/Lu 43/18, Legalis nr 1813711). Po piąte: oferta O sp. z o.o. C sp. kom. w K. nie zawierała dokumentów potwierdzających współprace ww. oferenta z Agencją, a która to współpraca była wymagana wymogami konkursowymi (vide: ankieta 1.6.1.1). Sąd stwierdza, że oświadczenia wiedzy w rozumieniu art. 61 § 1 k.c., które jest złożone organizatorowi konkursu z chwilą określoną jako termin otwarcia ofert i od tego momentu oferent jest związany ofertą również w rozumieniu § 5 ust. 1 rozporządzenia z 2016 r. Składane przez oferenta zapewnienie o spełnianiu wszelkich warunków musi być zgodne ze stanem faktycznym i prawnym, zarówno w dniu składania oferty, jak i od początku obowiązywania umowy, co oznacza zapewnienie o trwałości spełniania warunków w tym czasie, a co za tym idzie, również i w toku postępowania prowadzonego w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oferta ma być zatem aktualna w toku całego postępowania, poczynając od jej złożenia, aż do dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy. Sąd zauważa, że - jak pokazują akta oferentów – sposób oceny spełnienia opisanego kryterium wynikał z danych i oświadczeń przedstawionych w dokumentacji ofertowej. Po szóste: strona w skardze podnosiła zarzut nie wykazania przez oferenta spełnienia warunków konkursowych w zakresie doświadczenie personelu polegającego na wymogu 2-letniego stażu pracy w Z, jak również nie wykazania ciągłości wykonywania świadczenia przez O Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością C Spółka komandytowa z siedzibą w K. w dotychczasowym rejonie operacyjnym (przed zmianą rejonów). Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z 18 kwietnia 2019 r., II GSK 124/19, że spełnianie warunku w odniesieniu do wykonywania określonych czynności, działań, posiadania uprawnień można rozumieć jako "realną zdolność do ich wykonywania w czasie złożenia oferty, przy uwzględnieniu posiadanych już środków materialnych, uprawnień (licencji, pozwoleń na używanie, certyfikatów itp.) i faktycznej zdolności do ich wykorzystywania zgodnie z deklaracją". Oceniając ten zarzut należy również wskazać, że rozporządzenie Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert stanowi, że ciągłość jest jednym z kryteriów jakościowych, przy czym jego spełnienie jest dodatkowo punktowane i nie stanowi warunku dopuszczenia do konkursu. Komisja stosowała kryterium "ciągłości" w oparciu o pisemną opinię Ministra Zdrowia z 23 października 2024 r., z której wynika, że jeżeli obszar objęty postępowaniem choćby częściowo pokrywa się z obszarem, na którym w dniu złożenia oferty oferent realizuje świadczenia w tym samym rodzaju (pomoc doraźna i transport sanitarny, zespół transportu medycznego), to należy przyznać mu punkty za ciągłość. Zaś z akt wynika, że informację o sposobie rozumienia kryterium "ciągłości" przekazano wszystkim potencjalnym oferentom podczas szkolenia w dniu 26 listopada 2024 r. oraz drogą mailową tego samego dnia. Skarżący nie wskazał sytuacji, w której porównywalny podmiot – przy takim samym stanie faktycznym – otrzymał punkty za ciągłość, podczas gdy jemu ich odmówiono; jego argumentacja ogranicza się do podważenia celowości samego ukształtowania kryterium na tle przyjętego podziału obszarów. W konsekwencji więc brak było podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy skoro kryterium ciągłości zostało ustanowione w akcie powszechnie obowiązującym i doprecyzowane w jednolicie stosowanej opinii Ministra Zdrowia, a jego zastosowanie wobec wszystkich oferentów odbywało się według tych samych zasad. W realiach niniejszej sprawy oświadczenie O w przedmiocie tego, że spółka ta posiada nieprzerwanie umowę ze Śląskim Oddziałem Wojewódzkim NFZ na realizację świadczeń objętych postępowaniem konkursowym nr [...] oraz dołączone w postępowaniu konkursowym dokumenty wskazujące na dysponowanie stosownym doświadczeniem personelu oraz zweryfikowanie przez komisję konkursową funkcjonalności działania podmiotu – świadczą o tym, że kontroferent skarżącej spełniał oceniany warunek. Po siódme: Jeżeli zatem informacje zawarte w ofercie budzą wątpliwości w zakresie ich prawdziwości, to zasadne jest w pierwszej kolejności wyjaśnienie danej kwestii z punktu widzenia świadomego działania oferenta w celu pozytywnego rozstrzygnięcia postępowania i zbadania konieczności odrzucenia oferty. Instrumenty weryfikacyjne, jakimi dysponuje komisja konkursowa wymienione zostały w § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia o pracach komisji. Są nimi: możliwość żądania od oferenta złożenia wyjaśnień dotyczących oferty, weryfikacja oferenta w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie (w szczególności przez oględziny pomieszczeń i urządzeń zakładu leczniczego podmiotu leczniczego, przy pomocy którego wykonywana ma być umowa), możliwość żądania przekazania dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez oferenta. O sp. z.o.o. C sp.kom. po wezwaniu przedłożył dowód na współpracę z Agencją w postaci wiadomości email, a ww. możliwość znajduje podstawę w rozporządzeniu o pracach komisji. Po ósme: Sąd administracyjny zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. orzeka na podstawie stanu faktycznego oraz prawnego, istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji, wynikającego z akt sprawy (akt administracyjnych). W dacie ogłoszenia o rozstrzygnięciu konkursu ofert tj. 14 lutego 2025 r (karta nr 000956, t. IV akt administracyjnych) nie istniały dokumenty podważające wiarygodność lub nieważność dołączonego certyfikatu, dlatego też komisja konkursowa nie miała podstaw do odmowy uwzględnienia ww. certyfikatu – jako nieważnego. Po dziewiąte: zgłoszone dowody przez strony postępowania, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd nie mógł uwzględnić, gdyż zostały one wydane już po dacie spornej decyzji (po wyborze oferty – 14 lutego 2024 r.). Natomiast sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego w zakresie istnienia ewentualnych podstaw do unieważnienia umowy, czy określonego dokumentu, co jest właściwe prawu prywatnemu. Poza tym każda z zainteresowanych stron, o ile uzna to za zasadne, może uruchomić nadzwyczajny tryb podważania decyzji (aktu) administracyjnego, przewidzianego w k.p.a. Natomiast zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Celem postępowania, o którym stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest natomiast ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwy w sprawie organ administracji publicznej ustalił ten stan, zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej. Przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych poczynionych w postępowaniu administracyjnym, z którymi nie zgadza się skarżąca. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie istniały natomiast podstawy do podważania przez komisję konkursową certyfikatu z przyczyn opisywanych przez strony w ramach toczącego się postępowania sądowego, gdyż dokumenty/dowody te które strony prezentują w toku postępowania sądowoadministarcyjnego powstały później. Nie doszło zatem do naruszenia przez organ zasad rzetelności i uczciwości kontrolowanego postępowania administracyjnego – wobec strony skarżącej i innych uczestników konkursu. Wszystkie oferty, które wpłynęły w związku ogłoszeniem o przedmiotowym postępowaniu, oceniono jednolicie, według czytelnych kryteriów weryfikacji. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, w trakcie postępowania konkursowego zapewniono oferentom równe traktowanie i zagwarantowano zachowanie uczciwej konkurencji. Zaskarżona decyzja nie budzi również wątpliwości i zastrzeżeń w pozostałym zakresie. W szczególności dotyczy to trybu prowadzenia postępowania konkursowego. Sąd podziela argumentację organu, że warunki konkursu w tym np. określenie obszaru realizacji usługi leży w kompetencjach Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ, wobec czego nie podlega zaskarżeniu w środku odwoławczym. Tym samym na uwzględnienie nie zasługiwały także zarzuty naruszenia art. 152 ust. 1 i art. 154 ust. 4 ustawy o świadczeniach opieki. Organ nie miał podstaw do uwzględnienia odwołania strony. Nie sposób tym samym stwierdzić, że doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej. W zaskarżonej do Sądu decyzji organ ocenił postępowanie konkursowe i rozstrzygnięcie wieńczące jego przeprowadzenie, dając temu wyraz w motywach decyzji i wskazując przyczyny nieuwzględnienia odwołania. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 i 2 k.p.a., art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Organ nie miał podstaw do uwzględnienia odwołania strony. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela argumentację prawną wyrażoną w uzasadnieniu wyroku WSA w Gliwicach z 17 grudnia 2025 r., III SA/Gl 526/25, (publ. CBOSA/niepr.), która dotyczyła zbliżonego stanu faktycznego. Uznając zatem, że decyzja będąca przedmiotem skargi jest zgodna z prawem, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.