III SA/Gl 507/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy "A." sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym datowanym z dnia [...] Firma "A." sp. z o.o. we W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W skardze tej skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podkreślając, że jej wykonanie może spowodować zagrożenie funkcjonowania spółki i utratę miejsc pracy, co grozi wyrządzeniem niepowetowanej szkody wskutek błędnej i wadliwej decyzji organu. Nadto dołączono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie załączył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], którym odmówiono wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu organ zaznaczył niewskazanie przez stronę istnienia realnego niebezpieczeństwa wystąpienia skutków, które powołała na potwierdzenie swego wniosku bądź wyrządzenia niepowetowanej szkody. Natomiast wniosek o zwolnienie z kosztów został rozpoznany w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, iż po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części (zaskarżonych) aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna włącza ich wykonania. Zauważyć zatem należy, że adresatem tej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jednakże warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005.) W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku oparła się na ważnym interesie strony. Nadto w piśmie z dnia [...] dołączonym do akt sprawy ozn. sygn. III SA/GI 508/08 strona wskazała, iż wykonanie zaskarżonych decyzji, a tym samym zapłata przez wnioskodawcę na rzecz fiskusa kwot wynikających z przedmiotowych decyzji spowoduje utratę płynności finansowej spółki. Poza tym pokrycie tej kwoty wywoła zagrożenie całkowitego niewywiązywania się z kontraktów i umów, a także zobowiązań firmy - co grozi niepowetowaną stratą także w postaci kar umownych, do zapłaty których zobowiązany będzie wnioskodawca; spowoduje wstrzymanie oraz niemożność dalszej spłaty kredytu, co w rezultacie doprowadzi do konieczności ogłoszenia upadłości spółki; będzie skutkować wstrzymaniem produkcji, bowiem brak będzie środków na zakup produktów potrzebnych do bieżącej działalności spółki, tym samym spowoduje to niszczenie zakupionych wcześniej półproduktów i półfabrykatów, które nie będą mogły być wykorzystane do dalszej produkcji; pozbawi podmiot środków na dokonywanie regularnej konserwacji maszyn wykorzystywanych w bieżącej działalności produkcyjnej, co skutkować będzie redukcją zatrudnienia i utratą pozycji i wiarygodności na rynku. Na poparcie tych argumentów załączono dokumenty księgowe. Analizując więc zakres i skutki prawne zaskarżonej, a wnioskowanej do wstrzymania wykonania, decyzji Sąd zauważył, że rozstrzygniecie dotyczy ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za konkretny okres. Realizacja zaś tej decyzji w kontekście stwierdzonych okoliczności faktycznych może spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku strony i tym samym może być uznana za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast fakt, że postanowieniem z dnia 31 lipca 2008r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalił wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych, nie ma mocy przesądzającej przy rozstrzyganiu przedmiotowego wniosku. Inne bowiem przesłanki warunkują możliwość skorzystania ze zwolnienia od kosztów, a odmienne są podstawy z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto biorąc pod uwagę specyfikę instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności zasadnym było rozpatrzenie przedmiotowego wniosku mimo niezakończonego postępowania dotyczącego obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.