III SA/Gl 514/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę 1 marca 2004 r. E. R. złożyła skargę adresowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] r. nr [...]. Skarżąca domagała się rozpatrzenia jej sprawy zawodowej. Postanowieniem z 22 kwietnia 2004 r. sygn. akt I SA/Wa 319/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru, bezczynność, a także w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych. Te przepisy wyznaczają zatem zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie E.R. domaga się uchylenia orzeczenia lekarskiego z [...] r. jednostki odwoławczej uprawnionej do wydania ponownego orzeczenia lekarskiego w sprawie choroby zawodowej. W rozpoznawanej sprawie brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie przepisów dotyczących chorób zawodowych. Brak jest zatem jakiejkolwiek decyzji administracyjnej, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Orzeczenie lekarskie z [...] r. nie podlega takiej kontroli, ponieważ nie pochodzi od organu administracji publicznej, w szczególności zaś, nie stanowi rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Z tego też powodu, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi przez E. R. było niedopuszczalne. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym z mocy art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co też orzeczono.