III SA/Gl 519/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Herman, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2018 r. przy udziale - sprawy ze skargi S.P. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie, po rozpatrzeniu odwołania S. P., od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z [...] r. nr [...] w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2015 - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W podstawie prawnej powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej zwana Kpa), art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 1512 ze zm.), oraz art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 349 ze. zm.) oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2015, poz. 364 ze zm.) (rozporządzenie ONW PROW 2014- 2020). W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i argumentację prawną. Wyjaśnił, że J. B. - działający jako pełnomocnik S. P. - złożył [...] r. wniosek o przyznanie płatności na rok 2015, w którym zadeklarowano do płatności działki rolne oznaczone symbolami A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, O, P zlokalizowane w obrębie: B., gmina: B., powiat: [...], województwo [...]. W ramach powyższego wniosku do płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) zgłoszona została powierzchnia 21,50 ha użytków rolnych. Dane wniosku zgodnie z obowiązującymi ARiMR przepisami i procedurą obsługi poddane zostały kontroli zgodności, kompletności oraz kontroli administracyjnej z wykorzystaniem systemu informatycznego IACSplus. Natomiast [...] i [...] r. w gospodarstwie Strony została przeprowadzona kontrola w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Pracownicy Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu skontrolowali deklarowane przez Beneficjenta działki rolne. Wyniki z przeprowadzonych czynności kontrolnych zawarte zostały w Raporcie z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni i ustalenia w zakresie powierzchni poszczególnych działek; rozbieżności stwierdzono w przypadku działek: G deklarowana powierzchnia 0,33 ha, powierzchnia stwierdzona wynosiła 0,27 ha. Zastosowano kody dotyczące działki rolnej - DR51, DR 13+ ; Ł deklarowana powierzchnia 1,18 ha, powierzchnia stwierdzona wynosiła 0,91 ha. Zastosowano kody dotyczące działki rolnej - DR23, DR53, DR 13+; M deklarowana powierzchnia 0,68 ha, powierzchnia stwierdzona wynosiła 0,48 ha Zastosowano kody dotyczące działki rolnej - DR23, DR13+. Wskazano, iż w konsekwencji tych ustaleń organ pierwszej instancji [...] r. decyzję przyznał Stronie kwotę z tytułu: płatności ONW strefa nizinna I w wysokości 3.336,20 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 381,63 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności. Jednak w wyniku wniesionego odwołania organ II instancji stwierdził zasadność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie faktycznej powierzchni kwalifikującej się do płatności uchylił decyzję pierwszoinstancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. uwzględniając wyniki ponownej kontroli na miejscu przeprowadzonej w [...] r. oraz ponownej kontroli administracyjnej wydał w [...] r. decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW), którą przyznał Stronie kwotę z tytułu płatności ONW strefa nizinna I w wysokości 3.299,26 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 404,25 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż powierzchnia działek rolnych deklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 ONW w strefie nizinna I wynosiła 21,50 ha. Powierzchnia ta uwzględnia także powierzchnię ze złożonej w dopuszczalnym terminie zmiany do wniosku o przyznanie płatności na rok 2015; powierzchnia stwierdzona na obszarze ONW strefa nizinna I wynosiła 20,69 ha. W trakcie przeprowadzania kontroli na miejscu [...] r. oraz [...] r. stwierdzono szereg nieprawidłowości dot. deklarowanych przez Pana działek rolnych: A, B, C, D. E, F, G, H, I, J, K, L, M, O, P, R, oraz Ł. W odniesieniu do działki rolnej F zastosowano kody: DR 18 - Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej i DR51, w przypadku działki rolnej G - kod DR51 i DR13+ - Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej oraz dla działki rolnej M - kod DR50 - Granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku i DR13-. ponadto działki rolne Ł i P zostały pomierzone łącznie i zastosowano dla nich kody DR23, DR53 oraz DR50. Zastosowane kody pokontrolne dla w/w działek rolnych mają wpływ na przyznawaną płatność (zawyżenie odpowiednio: F - 0,19ha, G - 0,06ha, M - 0,20ha, Ł+ P - 0,22ha.). Ponadto w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej stwierdzono w oparciu o wyniki pomiarów z kontroli na miejscu oraz system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady(WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16) zawyżenie również w stosunku do działki rolnej L - 0,14ha. Ustalenia powyższych nieprawidłowości dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno - gospodarczej (PEG) odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane podczas kontroli na miejscu oraz na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta. Zatem łączna powierzchnia gruntów wykluczonych z płatności wynosiła 0,81 ha, co skutkowało pomniejszeniem wnioskowanych płatności. Kwestionując powyższe Strona wniosła odwołanie i nie zgodziła się z ustaleniami poczynionymi przez kontrolę na miejscu z [...] r. Do odwołania dołączono: wypis z wykazu podmiotów i działek, mapy ewidencyjne, załączniki graficzne, zdjęcia działek rolnych oraz informację o maksymalnym kwalifikowanym obszarze. Strona stwierdziła, że zmniejszenie w decyzji powierzchni działki rolnej M o 0,20 ha jest niesłuszne gdyż kontrola na miejscu stwierdziła poprawność deklaracji, ponadto stwierdza, iż działki rolne Ł i P zostały pomierzone łącznie i z uwagi na zastosowanie kody DR 13+ powierzchnia stwierdzona odpowiada powierzchni deklarowanej, dodatkowo wnosi o przywrócenie powierzchni wnioskowanej na działce rolnej L. Nadto wnoszący odwołanie podniósł, że na działce rolnej F grunty były wykaszane, ponoszone były nakłady na koszenie i zbiór trawy oraz, że działka sąsiadująca z działką rolną F nie była deklarowana do płatności, poinformował także o przesunięciu granic i potwierdził deklarację działki rolnej G. Skarżący stwierdził, iż wszystkie jego grunty są właściwie uprawiane oraz wniósł o ponowną analizę sprawy zgodnie z ustaleniami kontroli na miejscu z [...] r. Zaskarżoną decyzją Dyrektor ARiMR w Częstochowie utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, wskazując na regulacje prawne wyjaśnił, że ponowna kontrola na miejscu została i pomiary działek rolnych M, L; Ł, P, F, G zostały przeprowadzone wg. użytkowania na [...] r. zgodnie ze wskazówkami pełnomocnika Strony dotyczącymi aktualnego przebiegu granic użytkowania. Po ponownej analizie dokumentacji pokontrolnej oraz zastrzeżeń wniesionych przez Stronę stwierdzono, że: - Działka rolna główna F (położona na działce ewidencyjnej: [...]) w całości zalana była wodą i porośnięta trzciną, stwierdzono błędy oznaczone kodami DR 18; DR 51 (powierzchnia deklarowana: 0,19ha - powierzchnia stwierdzona: 0,00ha - teren podmokły nieużytkowany rolniczo w roku 2015). (DR18) - Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej, (DR51) - Stwierdzono obszar tymczasowo niekwalifikujący się do płatności. W pobliżu przedmiotowej działki stwierdzono teren, na którym były przeprowadzane zabiegi agrotechniczne w roku 2015, lecz było to na działce ewidencyjnej [...], która to, nie była deklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2015. W związku z powyższym powierzchnie działek rolnych F/F1 zostały wykluczone z płatności. - Na działce rolnej głównej G (położonej na działce ewidencyjnej: [...]) stwierdzono brak znamion użytkowania w roku 2015 jako grunt omy (ziemia zbita, silnie związana z darnią, w całości porośnięta roślinnością trawiastą), jednakże z uwagi na termin ponownej kontroli oraz wyjaśnienia pełnomocnika rolnika i braku możliwości stwierdzenia ponad wszelką wątpliwość braku użytkowania w/w działki jako grunt orny przychylono się do stanowiska pełnomocnika rolnika w kwestii deklarowanej uprawy (w protokole pokontrolnym usunięto kod DR7 na działce rolnej podrzędnej G1), jednocześnie podtrzymując kody nieprawidłowości DR 51 oraz DR 13+ (powierzchnia deklarowana 0,33ha - powierzchnia stwierdzona 0,27ha). W związku z powyższym powierzchni zakwalifikowana do płatności na działkach rolnych F wynosiła 0,27ha. - Na działce rolnej głównej M (położonej na działce ewidencyjnej: [...]) ponowna kontrola wykazała powierzchnię 0,79ha stosując jednocześnie kody nieprawidłowości DR 50; DR 53; DR 13- (powierzchnia deklarowana 0,68ha - powierzchnia stwierdzona 0,78ha, Błąd DR 50 stosowany jest w przypadku stwierdzenia sytuacji, w której działka rolna położona jest częściowo na niedeklarowanej w części opisowej działce referencyjnej, tzn. granice działki rolnej wychodzą poza granicę odniesienia deklarowanej działki referencyjnej. W związku z powyższym powierzchnia zakwalifikowana do płatności na działkach rolnych M wynosi 0,48ha. (DR50) - Granice uprawy wykraczają poza granice działki/ek referencyjnej/ych zadeklarowanej/ych we wniosku. (DR53) - Stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania. - Działka rolna główna Ł (położona na działkach ewidencyjnych [...]; [...]; [...]) oraz działka rolna główna P (oraz podrzędna P1) (położona na działce ewidencyjnej [...]) pomierzone zostały łącznie i ponowna kontrola wykazała nieprawidłowości oznaczone kodami DR 50; DR 53 (łączna powierzchnia deklarowana 1,50ha - łączna powierzchnia stwierdzona 1,50ha). Wyjaśniono, że błąd DR 50 stosowany jest w przypadku stwierdzenia sytuacji, w której działka rolna położona jest częściowo na niedeklarowanej w części opisowej działce referencyjnej, tzn. granice działki rolnej wychodzą poza granicę odniesienia deklarowanej działki referencyjnej. Powierzchnia PEG została wyznaczona z zachowaniem powierzchni działek ewidencyjnych wynikających z EGiB oraz uwzględniając deklaracje innych rolników i wynosi łącznie dla działek Ł oraz P 1,28ha. (odpowiednio dla działek ewidencyjnych: [...] - 0,33ha; [...] - 0,30ha; [...] - 0,31 ha; [...] - 0,34ha) W związku z powyższym łączna powierzchnia zakwalifikowana do płatności na działkach rolnych Ł oraz P wyniosła 1,28 ha. - Dla działki rolnej L (położonej na działkach ewidencyjnych [...]; [...];) ponowna kontrola stwierdziła błąd oznaczony kodem DR 51. Organ odwoławczy podniósł, że we wniosku zadeklarowano powierzchnie 1,19ha (na działce ewidencyjnej [...] - 0,62ha oraz [...] - 0,57ha), natomiast powierzchnie całkowite wynikające z EGiB wynoszą odpowiednio: dla działki ewidencyjnej [...] - 0,5698 m2 oraz dla działki [...] - 0,5340 m2. Organ drugiej instancji ustalił powierzchnię odpowiednio dla działki ewidencyjnej [...] - 0,52ha oraz dla działki [...] - 0,53ha W związku z powyższym powierzchnia zakwalifikowana do płatności na działce rolnej L wyniosła 1,05 ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych położonych na obszarze ONW strefa nizinna I a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu wynosiła 3,91%. Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną, a różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru stwierdzonego, pomoc przyznaje się do powierzchni stwierdzonej pomniejszonej o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią stwierdzoną wynosiła 0,81 ha. Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy powierzchnia zakwalifikowana do przyznania płatności ONW strefa nizinna I wynosiła 19,07 ha. Stawka płatności do 1 ha na obszarze ONW strefa nizinna I została określona w rozporządzeniu ONW PRO W 2014- 2020 i wynosi 179,00 zł. Początkowa kwota płatności do obszaru ONW strefa nizinna I wynosiła 3 413,53 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na złożenie zmiany do wniosku po terminie. Dyrektor ARiMR stwierdził, że kontrola na miejscu stanowi zewnętrzną i niezależną weryfikację ostatecznego wyniku procesu wnioskowania o przyznawanie pomocy oraz jakości i roli systemu LPIS w tym procesie. Nieprawidłowości stwierdzone podczas kontroli na miejscu mogą odzwierciedlać braki w systemie LPIS. Prawidłowo działający system LPIS powinien zapewniać brak obszarów nieokreślonych co do kwalifikowalności powierzchni, w obrębie deklarowanych działek referencyjnych. Wskazano, że analiza wyników ponownej kontroli na miejscu, aktualizacji danych LPIS oraz kontroli administracyjnej nie wykazała nieprawidłowości w ustaleniach organu pierwszej instancji. Podkreślił, że zadaniem i celem kontroli na miejscu jest weryfikacja stanu faktycznego w stosunku do danych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich. Udział w programie, to jest wnioskowanie o płatności jest dobrowolny, jednakże w chwili przystąpienia do tego programu winny zostać spełnione wszystkie warunki do ich uzyskania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zatem decyzja w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 wydana została zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym zakresie. Pismem z [...] r. pełnomocnik Strony wniósł "Zażalenie na ARiMR" i swoje uwagi co do załatwienia sprawy, w szczególności w zakresie przeprowadzonej kontroli na miejscu. Pismo zostało zakwalifikowane jako skarga do Sądu na decyzję ostateczną. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w swojej decyzji. Na rozprawie kwalifikowany pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie decyzji i zwrot kosztów; podtrzymał zarzuty; przedłożył pismo zawierające zastrzeżenia do ustaleń organu odnośnie poszczególnych działek. W terminie publikacyjnym organ ustosunkował się do zarzutów wyjaśniając rozbieżności między powierzchnią działek stwierdzonych w protokole a powierzchnią zakwalifikowaną do płatności; podkreślił różnice między powierzchnią upraw a granicami działek; wskazał na konkretne zapisy w protokole kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego czy procesowego. Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego skład orzekający Sądu w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska, a podniesione w skardze zarzuty za całkowicie chybione. Warunki przyznania pomocy dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami określa ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020; materialnoprawne przesłanki przyznawania płatności ONW określone zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, wydanego w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 45 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia z dnia 13 marca 2015r. rolnikowi przysługuje płatność ONW do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością, jeżeli: 1) spełnia warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013"; 2) łączna powierzchnia użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", położonych na obszarach górskich lub na innych obszarach charakteryzujących ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych: 1) na których jest: a) położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1306/2013", o powierzchni co najmniej 0,1 ha, zwana dalej "działką rolną"; b) prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013; 2) położonych na obszarach ONW. Za § 2 pkt. 3 ww. rozporządzenia: płatność ONW przysługuje do powierzchni użytków rolnych, o których mowa w ust. 2, będących w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynoszącej nie więcej niż 75 ha, a w przypadku rolnika realizującego w 2014r. 5-letnie zobowiązanie, o którym mowa w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329) (w brzmieniu z dnia 15 marca 2010r., Dz. U. Nr 39, poz. 219), zwane dalej "5-letnim zobowiązaniem", do powierzchni użytków rolnych objętej tym zobowiązaniem, wynoszącej nie więcej niż 300 ha". Zgodnie z § 3 rozporządzenia z dnia 13 marca 2015r. 1. Wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha użytków rolnych i powierzchni użytków rolnych, do których przysługuje płatność ONW, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności". 2. Przy ustalaniu wysokości płatności ONW uwzględnia się powierzchnie działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności". 3. Płatność ONW jest przyznawana rolnikowi w wysokości –pkt 1 - 179 zł na 1 ha na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej 1, stanowiąca stawkę podstawową. Maksymalne kwalifikowane obszary podlegają ustaleniu w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, z późn. zm.): W sytuacji, kiedy przesłanki określone w § 2 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015r. są spełnione, osobą uprawnioną do uzyskania płatności ONW jest ten, kto faktycznie użytkuje rolniczo grunty rolne. Decydujący, zatem, jest stan faktyczny - posiadanie, a nie określone prawo do działek rolnych (np. własność, użytkowanie wieczyste, dzierżawa, itp.). Zasadniczy spór koncentruje się wokół prawidłowości i kompletności ustaleń dowodowych, które legły u podstaw podjęcia przez organy rozstrzygnięć w tej sprawie. Okoliczności sporne zostały wyczerpująco przedstawione w części historycznej wyroku i nie ma potrzeby ponownego ich szczegółowego opisywania. Jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, wobec zaistniałych wątpliwości co do wielkości poszczególnych działek rolnych zawnioskowanych do płatności przez beneficjenta, zostały przeprowadzone kontrole - pierwotna [...] roku i następne [...] r. W ich wyniku z łącznej powierzchni 21,50 ha deklarowanych do płatności organ I instancji ARiMR wykluczył 0,81 ha stwierdzając powierzchnię działek rolnych na 20,69 ha i doprowadzając do zgodności deklarowanych działek ewidencyjnych z powierzchniami PEG wykorzystując bazę referencyjną LPiS i inne dostępne instrumenty kontroli. W rozpatrywanym przypadku organ ocenił wniosek oraz wyniki kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu; obszernie wykazał, że obliczenia powierzchni dokonane na podstawie systemu informatycznego oraz wyniku kontroli na miejscu – są odmienne od przedstawianych przez Skarżącego. W wyniku poczynionych pomiarów i ustaleń organy obu instancji miały pełne podstawy do przyjęcia, że obszar wnioskowany do żądanych płatności nie odpowiadał areałowi faktycznie uprawianemu w ramach granic poszczególnych działek ewidencyjnych. Na str. 10-11 zaskarżonej decyzji szczegółowo wykazano powody skorygowania płatności dla każdej z zakwestionowanych działek: - F – brak działalności rolniczej, zabiegi agrotechniczne były na innej działce ewidencyjnej nie objętej wnioskiem; - G – zadeklarowana powierzchnia 0,33 ha większa od stwierdzonej 0,27 ha; - M - zadeklarowana powierzchnia 0,68 ha mniejsza od stwierdzonej 0,78 ha, ale powierzchnia PEG 0,48 ha; - Ł i L – granice zadeklarowanych upraw wychodzą poza powierzchnie działek ewidencyjnych PEG. W ocenie sądu, organy dokonały prawidłowej subsumpcji ustalonego i potwierdzonego ewidentnymi dowodami, stanu faktycznego pod określone przepisy prawa. Po kontroli akt postępowania i analizie w ich kontekście zarzutów skargi należało zaakceptować kontrolowane rozstrzygnięcie. Należy podkreślić, że stwierdzone nieprawidłowości, obciążają producenta, gdyż w przypadku osoby prowadzącej gospodarstwo, uprawnione jest domniemanie, że znane są jej podstawy mechanizmów związanych z płatnościami, z których chce ona skorzystać. Składając stosowny wniosek o przyznanie płatności osoba taka potwierdza własnym podpisem znajomość zasad przyznawania płatności i obowiązków podmiotu ubiegającego się o przyznanie płatności, a następnie otrzymującego te płatności. Beneficjent płatności do gruntów rolnych odpowiada bowiem w pełnym zakresie za treść i zawartość złożonego wniosku. Zdaniem Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na słuszność ustaleń i ocen organów obu instancji. Sąd zauważa również, że organy obu instancji w uzasadnieniach swoich decyzji szczegółowo wskazały położenie wykluczonego obszaru i powody tego wykluczenia, a ustalenia te znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Organ szeroko powołał i omówił podstawę prawną swej oceny, odnosząc się zarówno do uregulowań krajowych jak i unijnych zarówno w zakresie kwalifikowalności obszaru rolnego, jak i sankcji z tytułu jego wykluczenia. Stanowisko organu znalazło odzwierciedlenie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Natomiast wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych położonych na obszarze ONW strefa nizinna I a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu wynosiła 3,91%. Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 640/2014 w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną, a różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru stwierdzonego, pomoc przyznaje się do powierzchni stwierdzonej pomniejszonej o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią stwierdzoną wynosiła 0,81 ha. Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy powierzchnia zakwalifikowana do przyznania płatności ONW strefa nizinna I wynosiła 19,07 ha i w konsekwencji kwota płatności do obszaru ONW strefa nizinna I została pomniejszona. Organ ustosunkował się także do ponoszonych zarzutów pisma procesowego pełnomocnika Strony wskazując na teren podmokły i nieużytkowany rolniczo spornej działki F oraz występujące różnice w powierzchni poszczególnych działek stwierdzone w protokole. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 151 p.p.s.a. ----------------------- 38