III SA/Gl 527/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W piśmie datowanym na dzień [...] r. R.W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skarga ta została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 [...] 2016 r. Zaskarżona decyzja została doręczona do rąk pracownika skarżącego, J.G. w dniu [...] r. Zatem termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 22 [...] 2016 r. Dlatego też Sąd postanowieniem z 18 lipca 2016 r. odrzucił skargę. Pismem z [...] r. i tego dnia nadanym w urzędzie pocztowym skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu podniósł, że od J. G. powziął on informację, że zaskarżoną decyzję doręczono w dniu 24 a nie 23 [...] 2016 r., dlatego też pozostawał w błędnym przekonaniu o upływie terminu w dniu 25 [...] 2016 r. Z J. G. współpracuje od dawna, nigdy do tej pory nie miał powodu do kwestionowania jego skrupulatności. Z powodów związanych z prowadzoną działalnością wnioskodawca większość czasu spędza poza granicami kraju. Dlatego wskazał J. G. jako pełnomocnika do doręczeń. Ponadto z nadmiaru obowiązków nie zwrócił uwagi na treść odpowiedzi na skargę, wskazującą na uchybienie terminu. Do wniosku dołączono oświadczenia J. G. potwierdzające powyższe kwestie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Uchybienie terminu jest bowiem zawinione przez skarżącego. To on w określony sposób zorganizował odbiór korespondencji związanej z jego działalnością gospodarczą. Czyniąc J. G. pełnomocnikiem do spraw doręczeń jednocześnie nie zadbał o kontrolę działalności pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie oparł się wyłącznie na słowach J.G., nie weryfikując ich w żaden sposób. Samo zaufanie skarżącego do swojego pracownika, wynikające wyłącznie, co należy podkreślić, z jego i tegoż pracownika słów, nie jest wystarczającym argumentem na rzecz przyjęcia góry prawdziwości jego relacji co do daty odbioru odpisu zaskarżonej decyzji. O niedbalstwie obciążającym skarżącego może świadczyć brak archiwizacji zwrotnych potwierdzeń odbioru lub przynajmniej notyfikacji faktu odbioru przesyłek. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.