III SA/Gl 528/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Starszy referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Uniwersytetu Medycznego w K. z dnia 27 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla osoby niepełnosprawnej oddala skargę. Pismem z dnia 8 maja 2025 r. S. B. (dalej: skarżąca, strona, wnioskodawca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej [...] Uniwersytetu Medycznego w K. (dalej: OKS, organ odwoławczy) Nr [...] z dnia 27 marca 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Uczelnianej Komisji Stypendialnej [...] Uniwersytetu Medycznego w K. (zwana dalej: UKS, organ I instancji), Nr [...] z dnia 27 stycznia 2025 r. w sprawie odmowy przyznania stronie (studentce pierwszego roku jednolitych studiów magisterskich na kierunku [...] prowadzonym na Wydziale [...] w S.), prawa do pobierania w roku akademickim 2024/2025 stypendium dla osób niepełnosprawnych. W podstawie prawnej organ odwoławczy powołał art. 86 ust. 1 pkt. 2, ust. 2 i 3 oraz art. 89 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.), art. 104 i art. 138 § 1 pkt1) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z2024 r. poz. 572, dalej k.p.a.) oraz na podstawie § 15 Regulaminu przyznawania świadczeń dla Studentów [...] Uniwersytetu Medycznego w K., stanowiącego Załącznik Nr 1 do Zarządzenia Nr [...] Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. z dnia 3 października 2024 r. oraz Zarządzenia Nr [...] z dnia 19 listopada 2024 r. Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. w sprawie; ustalenia wysokości świadczeń dla studentów w roku akademickim 2024/2025. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżąca w dniu 4 października 2024 r. złożyła wniosek o przyznanie stypendium dla osób niepełnosprawnych w roku akademickim 2024/2025. Następnie UKS decyzją Nr [...] z dnia 27 stycznia 2025 r. odmówiła stronie (studentce I roku studiów jednolitych magisterskich, na kierunku [...] na Wydziale [...] w S.) prawa do pobierania w roku akademickim 2024/2025 stypendium dla osób niepełnosprawnych. UKS wskazała, że na podstawie art. 89 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce stypendium dla osób niepełnosprawnych może otrzymać student posiadający orzeczenie o niepełnosprawności, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności albo orzeczenie o którym mowa w art. 5 oraz art. 62 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Zdaniem UKS strona nie przedłożyła wymaganych dokumentów tj. właściwego orzeczenia i tym samym nie wykazała podstaw do przyznania prawa do pobierania stypendium dla osób niepełnosprawnych. W związku z powyższym strona pismem z dnia 3 marca 2025 r. odwołała się od ww. decyzji organu I instancji do OKS. W przedmiotowym piśmie strona zaskarżyła w całości ww. decyzję zarzucając, że przy wydawaniu decyzji naruszono przepis prawa materialnego, art. 89 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce przez uznanie, że jedynie formalne orzeczenie o niepełnosprawności legitymuje stronę do uzyskania z tego tytułu stypendium, podczas gdy zdaniem strony bezspornym jest fakt, że jest ona osobą niepełnosprawną na cały rok akademicki 2024/2025, a to, że nie przedstawiła orzeczenia o niepełnosprawności, ma związek jedynie z opieszałością organów administracyjnych i sądowych. Ponadto strona wskazała na naruszenie przez organ I instancji art. 7 k.p.a. przez jego niezastosowanie i uznanie, że jedynie formalne legitymowanie się orzeczeniem o niepełnosprawności uprawnia do stypendium, podczas gdy strona została przez biegłego sądowego uznana za osobę niepełnosprawną. W złożonym odwołaniu strona powołując się na powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i przyznanie jej stypendium dla osób niepełnosprawnych w roku akademickim 2024/2025 oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonej opinii biegłego sądowego na fakt niepełnosprawności skarżącej. W tym stanie rzeczy, OKS dokonała ponownej analizy dokumentacji złożonej przez stronę. OKS wskazała, że przesłankami przyznania stypendium dla osób niepełnosprawnych jest posiadanie statusu studenta oraz któregoś z wymienionych w w/w przepisie dokumentów tj. 1. orzeczenia o niepełnosprawności albo 2. orzeczenia o (którymkolwiek, a zatem znacznym, umiarkowanym czy lekkim) stopniu niepełnosprawności, albo 3. orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o: a) całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji, b) niezdolności do samodzielnej egzystencji (orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności), c) całkowitej niezdolności do pracy (orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności), d) częściowej niezdolności do pracy oraz celowości przekwalifikowania , albo 4. orzeczenia o zaliczeniu do 1, II lub III grupy inwalidzkiej. Zdaniem OKS wskazane orzeczenia o niepełnosprawności stanowią dokumenty urzędowe, o których mowa w art. 76 § 1 k.p.a., zatem dostateczny środek dowodowy w postępowaniu w sprawie przyznania stypendium dla osób niepełnosprawnych. Według OSK z powyższego wynika wprost, iż student musi legitymować się jednym z w/w orzeczeń a przedłożona przez stronę opinia sądowo - lekarska sporządzona na poczet toczącego się aktualnie i niezakończonego postępowania sądowego nie jest żadnym z dokumentów o których mowa w art. 89 ustawy, a zatem nie może być podstawą do przyznania stypendium. W ocenie OKS przyznanie stypendium dla osób niepełnosprawnych nie jest zależne tylko od stanu rzeczywistego wskazującego na niepełnosprawność studenta, jeżeli nie jest ona potwierdzona wskazanym przez ustawodawcę orzeczeniem. W związku z czym nie można przyznać świadczenia stronie na podstawie jej faktycznego stanu zdrowia a nie posiadania stosownego orzeczenia w tym zakresie. Biorąc zatem pod uwagę to, że UKS i OKS działają wyłącznie na podstawie oraz w granicach przepisów prawa, a także wewnętrznych aktów uczelni z zachowaniem sprawiedliwości społecznej, brak jest podstaw do uwzględnienia, w obecnym stanie rzeczy odwołania strony. Mając na uwadze powyższe oraz wobec braku wystąpienia dodatkowych okoliczności mogących stanowić podstawę do zmiany decyzji organu I instancji, organ odwoławczy zaskarżoną decyzją z dnia 27 stycznia 2025 r. utrzymał w mocy decyzję UKS, odmawiającą przyznania stronie prawa do pobierania w roku akademickim 2024/2025 stypendium dla osób niepełnosprawnych. Skarżąca opisanym na wstępie pismem z 8 maja 2025r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarzucając naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, a to art. 89 Ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: Ustawa) przez uznanie, że jedynie formalne orzeczenie o niepełnosprawności legitymuje skarżącą do uzyskania z tego tytułu stypendium, podczas gdy bezspornym jest fakt, że strona jest niepełnosprawna na cały rok akademicki 2024/2025, czego dowodzi załączony wyrok z 5 maja 2025 r., 2. przepisów prawa procesowego, a to art. 7 k.p.a. przez jego niezastosowanie i uznanie, że jedynie formalne legitymowanie się orzeczeniem o niepełnosprawności uprawnia do stypendium, podczas gdy strona została przez biegłego sądowego uznana za osobę niepełnosprawną i niepełnosprawność ta istnieje najpóźniej od 12 sierpnia 2019 r., co finalnie potwierdził Sąd Rejonowy w S. Powołując się na powyższe zarzuty i ich uzasadnienie, strona wniosła o: 1) uwzględnienie skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., wobec przedłożenia w niniejszej skardze odpisu wyroku Sądu Rejonowego w S dowodzącego niepełnosprawności skarżącej, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku: 2) uchylenie, na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. a) i c), zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji (na podstawie art. 135 p.p.s.a), 3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonego wyroku Sądu Rejonowego w S. z 5 maja 2025 r., sygn. akt [...] - na fakt uznania skarżącą na niepełnosprawną od dnia 12 sierpnia 2019 r., 4) zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona m.in. wskazała, że przed Sądem Rejonowym w S. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych toczyło się postępowanie przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] w K. pod sygn. akt [...] odwołanie w przedmiocie ustalenia stopnia niepełnosprawności w wyniku czego skarżąca wyrokiem z 5 maja 2025 r., została zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim, a jej stopień niepełnosprawności datuje się od 12 sierpnia 2019 r. Zdaniem strony oznacza to, że faktycznie przez cały rok akademicki 2024/2025 jest niepełnosprawna i przysługuje jej z tego tytułu, zgodnie z Regulaminem stypendium. Skarżąca zaznaczyła, że nie dysponowała stosownym orzeczeniem wcześniej, co nie jest jej winą, a związane jest czasem trwania spraw administracyjnych i sądowych lecz faktycznie jednak już w momencie składania wniosku, spełniała warunek przyznania stypendium. W ocenie skarżącej pod uwagę przez organy powinno być brane to, czy strona jest na czas roku akademickiego 2024/2025 niepełnosprawna, a nie tylko to, czy ma na potwierdzenie tego faktu stosowne orzeczenie, które dopiero teraz mogła przedłożyć. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz wskazał, że w przedmiotowej sprawie przedłożona przez studentkę w toku postępowania opinia sądowo - lekarska sporządzona na poczet toczącego się i niezakończonego postępowania sądowego nie jest żadnym z dokumentów o których mowa w art. 89 ustawy, a zatem nie mogła być podstawą do przyznania stypendium. Podobnie jak przedłożony przy skardze wyrok z dnia 5 maja 2025r. Sądu Rejonowego w S. Wydział [...] Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sygn. akt : [...], stanowiący wydruk z portalu informacyjnego sądów powszechnych, który nie nosi cech prawomocności zważywszy na datę jego wydania oraz przysługujące stronom postępowania prawo do wniesienia apelacji od w/w wyroku. Zdaniem OSK przedłożone przez stronę rozstrzygnięcie Sądu jest wyrokiem w rozumieniu art.316 i n KPC od którego przysługuje stronom apelacja do sądu wyższej instancji (art. 367 § 1 KPC). Natomiast dla przyznania żądanego świadczenia stronie niezbędne jest przedłożenie stosownego orzeczenia w tym zakresie potwierdzającego faktyczny stan zdrowia, czego skarżąca nie uczyniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako p.p.s.a.), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1627), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.). Podstawy i tryb przyznawania studentowi stypendium dla osoby niepełnosprawnej regulują przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742). Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy organy zasadnie odmówiły przyznania skarżącej stypendium dla osoby niepełnosprawnej na rok akademicki 2024/2025. Poza sporem jest, że zarówno skarżąca jak i organ swoje ustalenia oparły na podstawie tych samych udokumentowanych danych. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy rozpoznał zarzuty podniesione w odwołaniu i wyjaśnił skarżącej dlaczego przyjął, że przedstawione przez nią stanowisko jest nieprawidłowe, a ponieważ cały spór w kontrolowanej sprawie sprowadza się do odmowy przyznania stypendium dla osoby niepełnosprawnej to należy zauważyć, że warunki przyznania stypendium dla osób niepełnosprawnych oznaczone zostały wart. 89 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w ten sposób, iż przedmiotowe świadczenie może otrzymać student posiadający orzeczenie o niepełnosprawności, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności albo orzeczenie, o którym mowa w art. 5 oraz art. 62 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44, 858, 1089 i 1165). Zdaniem Sądu organ odwoławczy rozpatrując odwołanie skarżącej prawidłowo utrzymał w mocy decyzję UKS w zakresie odmowy przyznania skarżącej stypendium dla osoby niepełnosprawnej z powodu nie przedłożenia orzeczenia o niepełnosprawności. Bezspornym w przedmiotowej sprawie było, że skarżąca ubiegając się o stypendium dla osoby niepełnosprawnej w roku akademickim 2024/2025, będąc studentką pierwszego roku studiów jednolitych magisterskich, na kierunku [...] na Wydziale [...] w S. nie uzyskała żądanego świadczenia z powodu niespełnienia wymogów formalnych określonych w art. 89 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w ten sposób, iż przedmiotowe świadczenie może otrzymać student posiadający orzeczenie o niepełnosprawności, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności albo orzeczenie, o którym mowa w art. 5 oraz art. 62 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44, 858, 1089 i 1165). Z powyższego wynika zatem, iż przesłankami przyznania stypendium dla osób niepełnosprawnych jest posiadanie statusu studenta oraz któregoś z wymienionych w w/w przepisie dokumentów tj. 1. orzeczenia o niepełnosprawności albo 2. orzeczenia o (którymkolwiek, a zatem znacznym, umiarkowanym czy lekkim) stopniu niepełnosprawności, albo 3. orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o: a) całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji, b) niezdolności do samodzielnej egzystencji (orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności), c) całkowitej niezdolności do pracy (orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności), d) częściowej niezdolności do pracy oraz celowości przekwalifikowania , albo 4. orzeczenie o zaliczeniu do I, II lub III grupy inwalidzkiej. Ponadto zgodnie z § 5 ust. 5-8 Regulaminu przyznawania świadczeń dla studentów [...] Uniwersytetu Medycznego w K., stanowiącego Załącznik Nr 1 do Zarządzenia Nr [...] Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. z dnia 3 października 2024 r. stypendium przyznawane jest na rok akademicki, z wyjątkiem przypadków, gdy rok studiów zgodnie z planem studiów trwa jeden semestr, z zastrzeżeniem, iż stypendium nie może być przyznane na okres dłuższy niż wydane zostało właściwe orzeczenie. Stypendium dla osób niepełnosprawnych przyznawane jest na udokumentowanym wniosek studenta. Na mocy § 15 Regulaminu stypendium dla osób niepełnosprawnych może otrzymać student z tytułu niepełnosprawności potwierdzonej orzeczeniem właściwego organu. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów tj. właściwego orzeczenia wobec czego organy uznały, że studentka nie wykazała podstaw do przyznania prawa do pobierania stypendium dla osób niepełnosprawnych. W związku z powyższym wydanie przedmiotowej decyzji odmawiającej przyznania stronie stypendium dla osoby niepełnosprawnej było zasadne. Sąd podzielił stanowisko OKS, iż wszystkie kwestie, na które wskazuje skarżąca tj. przedłożenie w toku postępowania administracyjnego opinii sądowo - lekarskiej sporządzonej na poczet toczącego się i niezakończonego postępowania sądowego nie jest żadnym z dokumentów o których mowa w art. 89 ustawy, a zatem nie mogło być podstawą do przyznania stypendium. Podobnie jak przedłożony przy skardze wyrok z dnia 5 maja 2025r. Sądu Rejonowego w S. Wydział [...] Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sygn. akt : [...], który nie nosi cech prawomocności zważywszy na datę jego wydania oraz przysługujące stronom postępowania prawo do wniesienia apelacji od w/w wyroku. W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut naruszenia przez organ przy wydawaniu decyzji wskazanych w skardze przepisów bowiem w ocenie organu w sposób wyczerpujący zebrał on i rozpatrzył cały materiał dowodowy a rozstrzygnięcie nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami. W związku z powyższym Sąd nie podzielił zarzutu skarżącej, że przy wydawaniu decyzji naruszono przepis prawa materialnego, art. 89 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce przez uznanie, że jedynie formalne orzeczenie o niepełnosprawności legitymuje skarżącą do uzyskania z tego tytułu stypendium, ponieważ nie tylko sam fakt, że jest ona osobą niepełnosprawną przesądza o przyznaniu stypendium dla osób niepełnosprawnych lecz wymagane przez ww. przepisy prawa orzeczenie o niepełnosprawności, którego strona nie przedstawiła. Zdaniem Sądu niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. przez jego niezastosowanie i uznanie, że jedynie formalne legitymowanie się orzeczeniem o niepełnosprawności uprawnia do stypendium, ponieważ organy w przedmiotowej sprawie właściwie zastosowały względem skarżącej przepisy prawa dotyczące przyznaniu stypendium dla osób niepełnosprawnych. Sąd nie podzielił podnoszonych przez skarżącą zarzutów ponieważ organy obu instancji przeprowadziły postępowanie w sposób rzetelny i z należytą starannością, umożliwiając stronie czynny udział w postępowaniu i przedstawienie swojego stanowiska. Sąd uznał, że organy zasadnie odmówiły przyznania skarżącej stypendium dla osoby niepełnosprawnej na rok akademicki 2024/2025, albowiem strona nie wykazała wymaganych dokumentów niezbędnych do uzyskania żądanego świadczenia, a przedstawiony przez skarżącą nieprawomocny wyrok z dnia 5 maja 2025r. Sądu Rejonowego w S. Wydział [...] Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sygn. akt: [...], nie może zastąpić wymaganego orzeczenia o niepełnosprawności. Mając powyższe na względzie tut. Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ ani prawa procesowego ani materialnego. Zarzuty skarżącej należało uznać zatem za całkowicie bezzasadne. Natomiast fakt odmiennej od pożądanej przez skarżącą oceny okoliczności sprawy nie skutkuje wadliwością procedowania organów w sprawie. Z tego względu, działając na podstawie z art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji.