III SA/Gl 530/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. (C. ) na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Dnia [...] r. ( data nadania w Urzędzie Poczty ) działający w imieniu strony skarżącej adwokat M. Ł. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania G. C. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w C. Pismami z dnia [...] r. i [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika strony do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł oraz nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed tut. Sądem odpowiadającego wymogom przewidzianym w art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Do wykonania powyższego zakreślono pełnomocnikowi siedmiodniowy termin liczony od dnia następnego od doręczenia, informując zarazem, że niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Wezwania te doręczono w dniu [...] r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. W terminie wyznaczonym przez Sąd, tj. [...] r. działający w imieniu strony skarżącej pełnomocnik zwrócił się o przyznanie jego mocodawcy prawa pomocy obejmującego swoim zakresem zwolnienie go z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Jednocześnie w treści złożonego wniosku poinformował tut. Sąd, że z uwagi na urlop strony skarżącej stosowne pełnomocnictwo procesowe spełniające wymogi ustawowe dostarczy w terminie późniejszym. Powyższe nastąpiło [...] r., tj. jeden dzień po terminie wskazanym przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. powinna – zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy – zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest wykazać swoje umocowanie do działania w sprawie stosownym dokumentem jakim jest pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa ( vide: art. 37 § 1 ustawy ). Wskazać w tym miejscu należy, że pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym musi pod względem treści odpowiadać przewidzianym w art. 36 ustawy wymogom. To znaczy, że jego zakres może być różny w zależności od tego czy jest to pełnomocnictwo ogólne ( do prowadzenia wszystkich spraw przed sądami administracyjnymi), czy pełnomocnictwo do prowadzenia niektórych tylko spraw ( obejmujące z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności, łącznie z wniesieniem skargi o wznowienie postępowania i reprezentacją strony w postępowaniu wywołanym tą skargą, udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach, a nadto – cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli tych czynności mocodawca w danym postępowaniu nie wyłączył, a także do odbioru kosztów postępowania), czy też pełnomocnictwo do niektórych – wyznaczonych umową cywilnoprawną – czynności w postępowaniu. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony będąc prawidłowo wezwany do nadesłania stosownego pełnomocnictwa, odpowiadającego treści art. 36 ustawy, nie zastosował się do powyższego – w terminie wskazanym – jego skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Złożenie pełnomocnictwa procesowego po upływie wyznaczonego terminu jest bowiem równoznaczne z nienależytym wykonaniem zarządzenia Sądu, które musi wywoływać takie same skutki jak nienadesłanie pełnomocnictwa, tj. stanowić podstawę do odrzucenia skargi. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. su.