III SA/Gl 543/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] sporządzonej osobiście przez stronę skarżący domagał się między innymi wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając to żądanie stwierdził, iż "organowi podatkowemu doskonale znana jest jego sytuacja majątkowa i to, że niewiele zarabia i nie jest wstanie uregulować zaległości bez uszczerbku dla możliwości funkcjonowania jego rodziny". Po wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o prawo pomocy, w którym wskazał, iż mieszka u ojca, nie ma żadnych nieruchomości, utrzymuje się z zarobku wynoszącego netto [...]zł., ma [...] córki uczące się w szkole [...] i [...] żonę. Córki mieszkają z żoną. Nie ponosi kosztów związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w § 3 tego artykułu wskazano, iż Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności objętych skargą, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania . W świetle cytowanego przepisu nie budzi wątpliwości wniosek, iż zasadą jest, że zaskarżone rozstrzygnięcia, w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinny być wykonane. Zatem zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności prawno - procesowej. Powyższe prowadzi do wniosku, że Sąd, badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie może poddać ocenie, czy to rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Ocena taka zostanie dokonana przez Sąd w wyroku ( art. 132 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) poprzedzonym rozprawą, o której terminie strony postępowania zostaną powiadomione. Dalej zauważyć stwierdzić należy, iż organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną z dnia [...], którą to decyzją Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. orzekł o odpowiedzialności skarżącego za zaległość podatkową spółki jawnej "A" za miesiąc [...] w kwocie [...] zł z odsetkami wynoszącymi do dnia wydania decyzji [...] zł. Kwota ta, choć niemała, nie może być uznana za zagrażającą bytowi rodziny skarżącego. To zaś prowadzi do wniosku, że brak jest przesłanek do przyjęcia, iż w związku z zapłatą ww. kwoty zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przy tym pamiętać, że wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru trudno odwracalnego skutku, bowiem w przypadku uchylenia decyzji uiszczone kwoty podlegają zwrotowi. Na koniec dodać przyjdzie, że formułując wniosek o wstrzymanie wykonania nie przybliżono nawet sytuacji finansowej skarżącego przez wskazanie np. majątku ruchomego, posiadanych nieruchomości, oszczędności i ewentualnych zobowiązań. Wreszcie należy zważyć, iż to na stronie skarżącej ciążył obowiązek wykazania faktów, z których chciał wywieść skutek prawny w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A z tego obowiązku strona się nie wywiązała. Natomiast informacje zawarte we wniosku o przyznanie pomocy, z których skorzystał sąd, nie dawały podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast były podstawą przyznania skarżącemu praw pomocy w postaci zwolnienia go z kosztów sądowych. Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.