III SA/Gl 545/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.T.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis w wysokości 500 (pięćset) złotych. Pismem z dnia [...] pełnomocnik L.T.J. wystąpił do Dyrektora Izby Celnej w K. z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] nr [...] stwierdzającą niedopełnienie przez skarżącego warunków wymaganych do zwolnienia z należności celnych przywozowych towaru dopuszczonego do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] [...]. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w K. wznowił postępowanie zakończone jego decyzją ostateczną z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] nr [...], a następnie decyzja z dnia [...] odmówił uchylenia kwestionowanej przez wnioskodawcę decyzji z [...]. W tej decyzji zawarł pouczenie o możliwości wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z [...] pełnomocnik L.T.J. wniósł skargę na doręczona mu [...] decyzję W odpowiedzi na nią Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej odrzucenie jako przedwczesnej, wniesionej przed wyczerpaniem trybu odwoławczego w postępowaniu celnym. Wskazał także, iż decyzja z dnia [...] sprostowano pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i polega głównie na wymianie pism, stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, jak i terminowości ich składania oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów. Pod ogólnym pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, w tym wymogi dotyczące terminu do jej wniesienia, a także trybu jej wnoszenia. Jeżeli chodzi o wymogi związane z trybem należy zaznaczyć, że w świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuacje, w której stronie nie służy żadne środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie. Zaskarżona decyzja została wydana przez Dyrektora Izby Celnej w K. w następstwie uprzedniego wznowienia przez niego, na wniosek skarżącego postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] nr [...] stwierdzającą niedopełnienie przez skarżącego warunków wymaganych do zwolnienia z należności celnych przywozowych towaru dopuszczonego do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] [...]. Postępowanie prowadzone w trybie nadzwyczajnym, a takim jest tryb wznowieniowy, jest także postępowaniem dwuinstancyjnym, do którego mają odpowiednie zastosowanie z modyfikacjami wynikającymi z treści art. 243 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. nr 8, poz. 60 ze zm. z 2005 r. dalej zwana O.p.) przepisy dotyczące trybu zwykłego, a więc i przepisy dotyczące odwołań. Zatem zgodnie z art. 220 O.p. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie, które, w sytuacji, gdy organem I instancji był dyrektor izby celnej rozpoznaje ten sam organ. Zaskarżona decyzja była wydana przez Dyrektora Izby Celnej w K. w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Niewątpliwie wadliwe pouczeni zawarte w tej decyzji nie wpływa na zmianę trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Zauważyć należy, iż skarżącemu, po doręczeniu mu sprostowania zaskarżonej decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji prostującej wcześniejsze orzeczenie zgodnie z brzmieniem art. 213 § 4 O.p. Wobec powyższego, uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., uznając, ze skarga jest przedwczesna, zatem niedopuszczalna w świetle wyżej omówionej regulacji prawnej. Stosownie do art. 232 § 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. W rozpatrywanej sprawie skarżący wnosząc do sądu skargę uiścił wpis w wysokości 500 złotych. Dlatego należało go zwrócić.