III SA/Gl 55/12
WyrokWSA w Gliwicach2012-12-10
Skład orzekający: Mirosław Kupiec, Barbara Orzepowska - Kyć, Renata Siudyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy prawidłowo zastosował przepis art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zawieszając bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego skarbowego, mimo braku informacji o tym postępowaniu dla podatnika?Ratio decidendi
Organ podatkowy nieprawidłowo zastosował przepis art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zawieszając bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego, zawieszenie biegu terminu przedawnienia w związku z wszczęciem postępowania karnego skarbowego jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy podatnik został o tym fakcie poinformowany. W niniejszej sprawie brak jest dowodu na takie poinformowanie, co oznacza, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła określenia H. S. zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2004 r. Organ kontroli skarbowej ustalił, że skarżący nabył olej napędowy, od którego nie uiścił podatku akcyzowego. W trakcie postępowania wszczęto postępowanie karne skarbowe. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję określającą zobowiązanie podatkowe. Skarżący zarzucił m.in. naruszenie prawa materialnego poprzez ustalenie zobowiązania po upływie terminu przedawnienia oraz naruszenie przepisów postępowania. Sąd uwzględnił zarzut przedawnienia.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz stwierdzenie, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
1. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...], którą określono H. S. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2004 r. w kwocie [...] zł.
2. Urząd Kontroli Skarbowej w [...] przeprowadził kontrolę skarbową rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku akcyzowego za okres od 1 maja 2004 r. do 31 sierpnia 2005 r. W trakcie tego postępowania włączono do akt postępowania dowody zebrane w prowadzonym postępowaniu karnym przez Prokuraturę Rejonową w Z. Organ ustalił między innymi, że w październiku 2004 r. Strona prowadząc działalność transportową kupiła od Hurtowni Wielobranżowej "A" J. B. z siedzibą w B. olej określany jako napędowy, od którego nie uiszczono podatku akcyzowego na żadnym etapie obrotu, a który w rzeczywistości był wyrobem ropopochodnym typu [...], [...] produkowanym przez Rafinerię [...] S.A.
2.1. Dnia [...] r. doręczono Stronie protokół kontroli. Pismem z dnia [...] r. Strona wniosła zastrzeżenia do tego protokołu, a Organ odpowiedział na nie pismem z dnia [...] r.
2.2. Inspektor Kontroli Skarbowej, jako finansowy organ postępowania przygotowawczego, dnia [...] r. wydał postanowienie (o sygn. akt [...]) o wszczęciu postępowania w sprawie o popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu podatku akcyzowego za miesiące: V/04 – VIII/05, określonego w art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 62 § 2 k.k.s., art. 61 § 2 k.k.s., w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.
2.3. W trakcie toczącego się postępowania, na pytanie Organu, Naczelnik Urzędu Celnego w [...] pismem z dnia [...] r. poinformował także, że decyzjami z dnia [...] r. określił Rafinerii [...] S.A. zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od maja do sierpnia 2004 r. z tytułu sprzedaży oleju [...], [...] i [...]. Do pisma tego dołączył kserokopie wyciągów z tych decyzji.
2.4. Dnia [...] r. zostało wydane postanowienie (sygn. akt [...]), zatwierdzone przez Prokuratora z Prokuratury Rejonowej w [...] (sygn. akt [...]), o zawieszeniu śledztwa do czasu wydania prawomocnych decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące: V/04-VIII/05.
3. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] określił Stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2004 r. w kwocie [...] zł z powodów podanych w protokole kontroli przy tym opisał w jaki sposób powstała sieć fikcyjnych firm, która miała na celu pozorowanie legalności obrotu gospodarczego wyrobami ropopochodnymi.
4. Po wniesieniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji.
5. W skardze z dnia [...] r. Strona wnosiła o "uchylenie decyzji II instancji w całości jako wydanej bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa, w tym i uchylenie poprzedzającej ją decyzji I instancji". Zarzuciła przy tym naruszenie prawa materialnego między innymi w związku z naruszeniem zasady indywidualizacji obowiązku podatkowego poprzez ustalenie, że w spornej sprawie obowiązek podatkowy powstał w pierwszych fazach obrotu rynkowego, tj. u zindywidualizowanych sprzedawców, a nie wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych "uwolnienia" hurtowników. Powołała się też na naruszenie przepisów postępowania poprzez pominięcie jej wyjaśnień i przesłuchań świadka M. M., z których wynika, że Strona nic nie wiedziała o "aferze". Na koniec wskazała na naruszenie art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji RP.
6. Zarzuty skargi zostały uzupełnione pismami z dnia [...] r. oraz [...] i [...] r., a także podniesione na rozprawie przez Pełnomocnika Strony skarżącej. W piśmie z dnia [...] r. Strona zgłosiła zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia [...] r., [...]. Zauważyła też, że śledztwo, na które powołuje się Organ odwoławczy jej nie dotyczy, ponieważ Prokurator odmówił jej udostępnienia materiałów z akt tego postępowania uznając, że nie jest w tym postępowaniu stroną.
7. Odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze i pismach procesowych Strony skarżącej Organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko.
8. Na wezwanie Sądu do wykazania istnienia podstaw prawnych i faktycznych do zawieszenia lub przerwania biegu terminu przedawnienia, z uwzględnieniem wyżej powołanego wyroku TK, Organ odwoławczy odpowiedział w piśmie z dnia [...] r., że wyrok TK jest wyrokiem zakresowym i nie eliminuje przepisu art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 749, zwanej dalej O.p.). Zdaniem Organu nie zostaje też pozbawione skuteczności prawnej zawieszenie biegu termin przedawnienia dokonane w oparciu o ten przepis w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. do 31 sierpnia 2005 r. dokonane bez wcześniejszego powiadomienia podatnika o wszczęciu postępowania karnego skarbowego. Uznał przy tym, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w niniejszej sprawie nastąpiło z tego powodu, że postanowieniem z dnia [...] r. wszczęto postępowanie w sprawie o uszczuplenie podatku akcyzowego, tj. przestępstwo skarbowe, które zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] r. i zatwierdzone przez Prokuratora.
9. W piśmie z dnia [...] r., znajdującym się aktach sądowych podobnej sprawy o sygn. akt III SA/Gl 60/12, Organ odwoławczy - powołując się na dołączone pismo Organu pierwszej instancji z dnia [...] r. - stwierdził, że brak jest dokumentów świadczących o poinformowaniu Strony o prowadzeniu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe wszczęte postanowieniem z dnia [...] r. We wskazanym piśmie Organu pierwszej instancji dodatkowo poinformowano, że w trakcie tego postępowania "nie sporządzono postanowienia o przedstawieniu H. S. zarzutów, a więc nie wzywano go i nie przesłuchiwano w charakterze podejrzanego, nie wzywano go również i nie przesłuchiwano w charakterze świadka".
10. Na rozprawie dnia 30 listopada 2012 r. Pełnomocnicy Stron wnosili i wywodzili jak dotychczas.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
11. Skarga okazała się zasadna.
12. Sąd w tej sprawie uwzględnił najdalej idący zarzut, a mianowicie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym po upływie terminu przedawnienia tego zobowiązania. Na podstawie art. 70 § 1 O.p. termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za październik 2004 r. upływał dnia [...] r. Aby nie narazić się na naruszenie powyższego przepisu w tym czasie Organ odwoławczy musiał doręczyć zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ponownie rozpatruje sprawę, ponieważ istota postępowania podatkowego, tak jak każdego postępowania administracyjnego, polega na dwukrotnym rozstrzyganiu tej samej sprawy. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona po dniu [...] r. W związku z tym, aby uznać, że w dniu doręczenia zaskarżonej decyzji nie upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, którego wysokość określono, musiała wystąpić w sprawie przesłanka uzasadniająca zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia określona w art. 70 O.p. W uzasadnieniu decyzji to nie zostało wykazane, dlatego Sąd zwrócił się do Organu odwoławczego o wyjaśnienie tej kwestii. Odpowiadając Organ powołał się tylko na przesłankę zawieszenia postępowania z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. wskazując na wszczęcie postępowania karnego skarbowego w sprawie o przestępstwo uszczuplenia podatku akcyzowego postanowieniem z dnia [...] r., które zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] r. Nie ulega wątpliwości, że o fakcie prowadzenia tego postępowania Strona nie została zawiadomiona.
13. Jeśli chodzi o przepisy regulujące kwestię przedawnienia zobowiązania podatkowego, które również należy zakwalifikować do przepisów materialnych, to należy je stosować w brzmieniu obowiązującym w chwili dokonywania danej czynności, chyba że przepis przejściowy wprowadzający daną nowelizację stanowi inaczej. Wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe nastąpiło postanowieniem z dnia [...] r. W związku z tym na ten dzień należy ustalić treść przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. istniejącą po zmianach dokonanych od dnia 1 września 2005 r. Przepis ten miał brzmienie:
Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem:
1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania.
13.1. Początkowo rozumienie powyższego przepisu opierało się na wykładni językowej, tzn. nie kreowało się nowego warunku informowania podatnika o prowadzeniu postępowania karnoskarbowego, tak też interpretowały ten przepis Organy w sprawie. Dopiero w wyroku z dnia 17 lipca 2012 r., P 30/11 (OTK-A 2012/7/81, Dz. U. z 2012 poz. 848), czyli po wydaniu decyzji, TK orzekł, że:
Art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 58 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387 oraz z 2007 r. Nr 221, poz. 1650), w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
13.2. Na koniec swoich rozważań TK zaznaczył, że chociaż wyrok ten dotyczy brzmienia art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w okresie od 1 stycznia 2003 r. do 31 sierpnia 2005 r., to zakwestionowany przepis w obecnie obowiązującym brzmieniu również zawiera normę uznaną za niekonstytucyjną, na co zwraca się uwagę w orzecznictwie NSA oceniając treść obecnego przepisu (zob. wyrok z dnia 30 listopada 2012 r., I FSK 113/12, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
13.3. Jeśli chodzi o istotę sprawy, to TK, powołując się na utrwaloną linię orzecznictwa sądów administracyjnych, stwierdził, że w sposób wiążący wyznacza ona treść art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w ten sposób, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko konkretnej osobie (pkt 4.2. uzasadnienia wyroku TK).
13.4. Natomiast, odnosząc to do wzorca konstytucyjnego, uznał, że (pkt 5.2. uzasadnienia wyroku TK);
- z chwilą upływu 5-letniego terminu przedawnienia podatnik musi zostać poinformowany, że przedawnienie nie następuje, bo jego bieg został zawieszony w związku z wszczęciem postępowania karnoskarbowego,
- nie znaczy to, że postępowanie w sprawie o przestępstwo (wykroczenie) skarbowe powinno być jawne dla podatnika, a w szczególności, że powinien on być zawiadamiany o wszczęciu postępowania in rem; byłoby to sprzeczne z zasadą tajności tej fazy postępowania przygotowawczego, która ma istotne znaczenie z punktu widzenia zasady prawdy materialnej; gdyby bowiem podatnik wiedział, że w dotyczącej go sprawie toczy się postępowanie karne skarbowe, mógłby podjąć działania utrudniające lub uniemożliwiające zebranie niezbędnego materiału dowodowego,
- zasada ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa wymaga, żeby podatnik wiedział, czy jego zobowiązanie podatkowe przedawniło się, czy nie,
- w gestii ustawodawcy pozostaje natomiast wybór instrumentów, które to zapewnią.
13.5. Zestawienie treści przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. z wyrokiem Trybunału, w którym określono w jakich granicach przepis ten należy uznać za konstytucyjny, prowadzi do wniosku, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje już z momentem wszczęcia postępowania karnoskarbowego w sprawie, nie jest wymagane przedstawienie zarzutów, pod warunkiem, że jeszcze w tym terminie podatnik o tym fakcie zostanie poinformowany. Warunek poinformowania podatnika, jako druga przesłanka prawna, która wynika już z wyroku TK, nie został zawężony tylko od przypadku przedstawienia zarzutów, czyli wszczęcia postępowania przeciwko danej osobie. Oznacza to, że poinformowanie może nastąpić w każdej formie prawnie dopuszczalnej. Poza tym prowadzone postępowanie karnoskarbowe musi się wiązać z niewykonaniem danego zobowiązania podatkowego.
14. W niniejszej sprawie brak jest dowodu potwierdzającego okoliczność wskazaną w wyroku TK, że przed dniem [...] r. Strona została poinformowana o prowadzonym postępowaniu karnoskarbowym w sprawie o uszczuplenie podatku akcyzowego za okres, którego dotyczy postępowanie. Tym samym nie można zasadnie twierdzić, że istniały podstawy faktyczne do przyjęcia, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego został zawieszony z dniem [...] r. Prowadzi to do tego, że Organ odwoławczy dokonał niewłaściwego zastosowania przepisu materialnego art. 70 § 6 pkt 1 O.p. zamiast przyjąć, że nie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia biegu terminu przedawnienia, a następnie uchylić decyzję Organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie w sprawie ze względu na przedawnienie zobowiązania podatkowego w trybie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 208 § 1 O.p. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Organ odwoławczy, uwzględni powyższe wskazania i wyda właściwą decyzję.
15. Uwzględnienie zarzutu przedawnienia prowadzi do zakończenia postępowania poprzez jego umorzenie, a to oznacza, że pozostałe zarzuty materialne i procesowe zgłoszone przez Stronę skarżącą nie muszą być rozpatrywane przez Sąd.
16. Biorąc pod uwagę naruszenie prawa przez Organ odwoławczy, tj. przepisu materialnego art. 70 § 6 pkt 1 O.p., które miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ Organ odwoławczy winien wydać rozstrzygnięcie procesowe zamiast merytoryczne, a także naruszenie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 208 § 1 O.p., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Wstrzymanie wykonania uchylonej decyzji nastąpiło stosownie do art. 152 tej ustawy. Koszty postępowania w kwocie [...] zł (wpis sądowy – [...] zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – [...] zł) Sąd zasądził na mocy art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło