III SA/Gl 554/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Asesor WSA Marzanna Sałuda, Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] [...] Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] r. nr [...] ustalającą dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za [...] r. w kwocie [...] złotych. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez pełnomocnika strony, który wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi zarzucono niezgodność rozstrzygnięcia z przepisami Dyrektywy Rady Europejskiej nr 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r., a także naruszenie przepisów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) - sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten przewiduje więc możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania przez Sąd, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed organem administracji publicznej lub przed organem wymiaru sprawiedliwości czy Trybunałem Konstytucyjnym. Pojęcie zawarte w tym artykule "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", jest rozumiane w praktyce orzeczniczej szeroko. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występującej w orzecznictwie zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały. Ten kierunek rozumienia przepisu jest zgodny z poglądami doktryny i praktyką orzeczniczą, w oparciu o wykładnię celowościową, która w tym wypadku odpowiada istocie prawa administracyjnego, jakim jest jednolitość orzecznictwa administracyjnego. W orzecznictwie sądowym pojawiły się wątpliwości, co do zasadności ustalenia podatnikowi przez organ podatkowy dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, a w szczególności, czy dodatkowe zobowiązanie podatkowe orzekane na tej podstawie jest formą podatku, czy też formą kary pieniężnej. Uznanie, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego ma charakter podatkowy ma istotne znaczenie, gdyż regulacje w zakresie podatków pośrednich podlegają harmonizacji w ramach systemu wspólnotowego (od chwili przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej). Dlatego też rozstrzygnięcie skargi wniesionej do tut. Sądu wymaga wyjaśnienia wątpliwości co do wykładni przepisów unijnych przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Wątpliwości jakie pojawiły się w niniejszej sprawie, a dotyczące dodatkowego zobowiązania podatkowego, wyłoniły się również w sprawie rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z 31 lipca 2007r. sygn. akt I FSK 1062/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne. W świetle obowiązujących przepisów nie ulega wątpliwości, iż orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której Sąd skierował pytanie prejudycjalne, jak i w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne. W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić o zawieszeniu postępowania z urzędu.