III SA/Gl 557/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. J.S. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołaną w sentencji orzeczenia decyzję organu. Zarządzeniami z dnia 6 czerwca 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi oraz nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, na wskazany rachunek lub w kasie Sądu. Przesyłka zawierająca wezwania do wykonania powyższych obowiązków została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 czerwca 2019 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 1 lipca 2019 r., braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei na mocy art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak pełnomocnictwa oraz niepodpisanie skargi stanowią braki formalne skargi, które mogą być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w 24 czerwca 2019 r. z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, braki te nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 1 lipca 2019 r. Zatem już z tego powodu skargę należało odrzucić. Ponadto w zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. Natomiast po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tym stanie rzeczy, na mocy art. art. 58 § 1 pkt 3 i oraz art. 220 § 3 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.