III SA/Gl 563/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: przekazać skargę M. K. do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego K Wydział I Cywilny z [...] r., sygn. akt [...] zasądzono od pozwanych M. K. i M. K. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. Inspektorat w D. kwotę [...] zł z ustawowymi odsetkami w wysokości 33 % od dnia [...]r. do [...] r., a w wysokości 24 % od dnia [...] r. z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne. W dniu [...] r. wierzyciel skierował do Komornika Sądu Rejonowego w B. wniosek o wszczęcie egzekucji kwoty wynikającej z powyższego wyroku. Umową nr [...] z dnia [...] r. określającą sposób i warunki rozłożenia na raty należności z tytułu składek zawartą pomiędzy Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (dalej ZUS) a M. K., odpowiedzialnym za zobowiązania "A" Sp. z o.o. – należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zasądzone powyższym wyrokiem, rozłożono na raty. W dniu [...] r. M. K. zwrócił się do ZUS w D. o umorzenie pozostałych do spłacenia odsetek, które narosły w trakcie spłacania zaległych składek na ubezpieczenie społeczne za Spółkę "A". Decyzją z [...] r. nr [...], wydana na podstawie § 3 ust. 1 oraz § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 stycznia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 6, poz.54) w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz.887 z póź. zm.) Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił umorzenia odsetek naliczonych od należności zasądzonych prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w K. z [...] r. za okres [...]. Powyższą decyzje opatrzono pouczeniem o prawie zaskarżenia, przez wniesienie odwołania do Sądu Okręgowego w K. za pośrednictwem Inspektoratu ZUS w D., w terminie miesiąca od jej otrzymania. M. K., zastosował się do powyższego pouczenia i w dniu [...] r. złożył odwołanie od decyzji Prezesa ZUS. Postanowieniem z [...] r. sygn. akt [...] Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie i przekazał go do rozpatrzenia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo i rzeczowo właściwemu. Pismem z [...] r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał akta sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach celem wykonania wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego w K. W odpowiedzi na skargę radca prawny ZUS Oddziału w S. wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, gdyż przedstawione w skardze okoliczności nie wnoszą żadnych nowych argumentów faktycznych i prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Kontrolą objęto decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (..) oraz postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Punkt 5 do 7 odnoszą się do kontroli działalności jednostek samorządu terytorialnego i przewidują orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż prawa miejscowego oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a pkt 8 orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z treści skargi dotyczy ona decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wydanej na podstawie art. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który stanowi, że od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne odwołanie nie przysługuje. Stronie przysługuje natomiast prawo do złożenia wniosku do Prezesa ZUS o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Takie brzmienie art. 83 ust. 4 obowiązuje od 24 sierpnia 2005 r. W dacie wydania decyzji art. 83 ust. 4 stanowił, że od decyzji w sprawach o umorzenie należności odwołanie do Sądu właściwego według zasad Kodeksu postępowania cywilnego nie przysługuje. Zapis taki odsyłał więc do zaskarżenia decyzji na zasadach wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, czego strona skarżąca nie uczyniła na skutek błędnego pouczenia organu. W aktach sprawy nie ujawniono innej decyzji wydanej w przedmiotowej sprawie, a z treści decyzji Prezesa ZUS z nie wynika by była ona wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy. Zgodnie z zapisem art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego właściwym do jej rozpoznania jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Bezspornym jest, że siedzibą Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest Warszawa, a tym samym miejscowo właściwym do rozpoznania skargi M. K. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając na względzie zapis art. 13 § 2 i art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji postanowienia.