III SA/Gl 586/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2010 r., Sąd oddalił skargę A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...]. W dniu [...] 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął do tutejszego Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W rubryce 11 tego formularza, A. M. stwierdził, że "ubiega się o profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ sam nie może sporządzić skargi kasacyjnej, gdyż skarga taka powinna być sporządzona przez osobę będącą adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, a w chwili obecnej ze względu na bardzo złą sytuację finansową nie jest w stanie opłacić fachowego pełnomocnika". Tymczasem pismem procesowym z dnia [...] 2010 r., skarżący oświadczył, że zwraca się z prośbą o zakończenie wszelkich postępowań prowadzonych na jego wniosek. A. M. powołał się na sygnatury akt III SA/GL 565/09 do 612/09, oświadczając przy tym, że nie będzie "ubiegał się o postępowanie kasacyjne" i prosi jednocześnie o jak najszybszy zwrot wszelkich dokumentów dotyczących tych spraw do Izby Skarbowej w Katowicach, z uwagi na to, że bez tych akt nie będzie możliwe podjęcie postępowania wznowieniowego przez organ skarbowy. W tym stanie rzeczy, pismem z dnia [...] 2010 r., zwrócono się do skarżącego z pytaniem, czy w związku z treścią jego pisma z dnia [...] 2010 r. cofa wniosek o prawo pomocy. W piśmie tym poinformowano stronę, że konsekwencją cofnięcia przez nią wniosku o prawo pomocy będzie umorzenie postępowania sądowego w zakresie prawa pomocy. Pismo to doręczono skutecznie wnioskodawcy w dniu [...] 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma, znajdującego się w aktach sprawy. Do udzielenia odpowiedzi wyznaczony został skarżącemu termin siedmiu dni. Zaznaczono jednocześnie, że nie ustosunkowanie się skarżącego do tego pisma spowoduje w konsekwencji uznanie, że pismo z dnia [...] 2010 r. stanowi istocie oświadczenie o cofnięciu wniosku o prawo pomocy. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę (jak również pismo procesowe inicjujące postępowanie wpadkowe). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął pismo procesowe, inicjujące to postępowanie. Z kolei, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 3 P.p.s.a., do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące (...) postanowień sądu. W przedmiotowej sprawie, A. M. złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie ustanowienia dla niego fachowego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. Następnie wnioskodawca w piśmie z dnia [...] 2010 r. oświadczył, że zwraca się z prośbą o zakończenie wszelkich postępowań prowadzonych na jego wniosek oraz, że nie będzie "ubiegał się o postępowanie kasacyjne". W tym stanie rzeczy, uwzględniając treść pisma sądowego z dnia 6 sierpnia 2010 r., które zostało skarżącemu skutecznie doręczone, należy przyjąć, że A.M. w istocie cofnął wniosek o prawo pomocy. W przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do umorzenia postępowania wpadkowego w zakresie prawa pomocy, albowiem skarżący skutecznie cofnął wniosek o prawo pomocy, a nie stwierdzono jednocześnie w przedmiotowej sprawie negatywnych przesłanek skutkujących niedopuszczalnością cofnięcia tego wniosku. Mając powyższe na uwadze, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy należało umorzyć, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 3 P.p.s.a.