III SA/Gl 592/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej) postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W skardze z dnia [...], na decyzję organu odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji wymierzającej karę pieniężną Z. K. jako podmiotowi urządzającemu gry bez koncesji na automatach poza kasynem gry, pełnomocnik strony zarzucił min: - przepisów prawa procesowego, a konkretnie art. 247 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej O.p.) poprzez wydanie decyzji przedmiocie kary pieniężnej, pomimo, iż strona została już ukarana grzywną w postępowaniu karno skarbowym za to samo zachowanie. - przepisów prawa materialnego, a konkretnie art. 89. ust 1 pkt 4 oraz art. 90 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (dalej u.g.h.), poprzez jego bezpodstawne zachowanie i wymierzenie kary pieniężnej, a w efekcie dwukrotne ukaranie za ten sam czyn. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w innej podobnej sprawie. W niniejszej sprawie zarzuty zgłoszone przez Stronę skarżąca w skardze dotyczyły zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 4 i 90 ust 1 u.g.h. W tej kwestii Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r., III SA/Gl 1979/11 na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 483 ze zm.) przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" W tej sytuacji Sąd uznał, że odpowiedź przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie, co do zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 89 u.g.h, który miał w niniejszej sprawie zastosowanie, ma w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach istotne znaczenie dla prawidłowego jej rozstrzygnięcia. W związku z tym, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w ramach opisanego pytania prawnego.