III SA/Gl 594/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami (stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia) w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na ww. decyzję, sporządzonej i wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie zawiera jednak jakiegokolwiek uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony w przedmiotowej sprawie nadaje się do rozpoznania. W doktrynie powszechnie przyjęto, że przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (Bogusław Dauter w "Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Zakamycze 2005 r., str. 166, nb.7). Natomiast samo wykonanie aktu administracyjnego, oznacza spowodowanie, sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (Jan Paweł Tarno w "Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Warszawa 2004, str. 122, nb.5). Można stwierdzić, że jeżeli z aktu administracyjnego wynika dla strony uprawnienie lub nakaz określonego zachowania, to taki akt podlega wykonaniu. Tymczasem przedmiotem niniejszego postępowania (skargi) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dna [...] r. stwierdzającą wygaśniecie zezwolenia na sprzedaż określonego rodzaju napojów alkoholowych z mocy prawa z dniem [...] r. W sytuacji, w której akt administracyjny stwierdza wygaśnięcie określonego uprawnienia z mocy prawa, wniosek o wstrzymanie takiego aktu jest bezprzedmiotowy. Nie można bowiem wykonać decyzji która stwierdza wygaśniecie z mocy prawa określonego uprawnienia. Jednakże, nawet w przypadku, gdyby zaskarżona decyzja była wykonalna, to stwierdzić należy, że wniosek ten zawiera braki, które uniemożliwiałyby jego rozpoznanie. Wniosek ten bowiem nie zawiera żadnego uzasadnienia. Pełnomocnik procesowy skarżącej w żaden sposób nie umotywował złożonego wniosku i nie wskazał żadnych przesłanek, których wystąpienie w stanie faktycznym sprawy skutkowałoby uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Strona nie powołała nawet ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego. Jeżeli decyzja byłaby wykonalna, to sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić samoistnej i skutecznej przesłanki uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Strona w żaden sposób nie wykazała, że "wykonanie" tej decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak wykazania istnienia związku pomiędzy zaistniałym w wyniku wydania zaskarżonej decyzji stanem faktycznym, a wystąpieniem w rzeczywistości ustawowych przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku. Jeżeli strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to trudno przecież przyjąć, że funkcjonowanie zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym spowodowałoby znaczną szkodę. Brak również jakichkolwiek argumentów wskazujących na to, że obowiązywanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Uwagi te pozostają aktualne również przy uwzględnieniu załączonych do skargi dokumentów obrazujących stan zdrowia siedmioletniego syna skarżącej. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.