III SA/Gl 598/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Henryk Wach Asesor WSA Krzysztof Targoński Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.) Protokolant: Beata Jacek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2005 r. sprawy ze skargi K.Ł. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. z dnia [...] nr [...] Decyzją z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D., orzekł, że u K.Ł. brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym, wskazanej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. z 2002 r. Nr 132, poz. 1115). Jako podstawę prawną podał art. 5 pkt. 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575). Swoje rozstrzygnięcie oparł na orzeczeniu z dnia [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w K. oraz orzeczeniu z dnia [...] Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Lekarze specjaliści kompetentnych placówek medycznych I i II stopnia rozpoznali u K.Ł. przewlekły prosty nieżyt błony śluzowej gardła i krtani. Zdaniem jednostek medycznych rozpoznane schorzenie nie ma cech organicznej patologii związanej z nadmiernym wysiłkiem głosowym. Tym samym powstałe zmiany nie upoważniały do stwierdzenia u pracownika choroby zawodowej wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych. Jednocześnie organ orzekający uznał, iż w trakcie pracy w latach 1966-2000 jako [...] w [...] - K.Ł. była narażona na wysiłek głosowy. Pracowała więc w warunkach stwarzających ryzyko powstania przewlekłej choroby zawodowej narządu głosu. W trakcie postępowania I instancyjnego, po zapoznaniu się z opinią lekarską Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w K. pismem z dnia [...] skarżąca oświadczyła, że nie zgadza się z orzeczeniem lekarskim. Postanowieniem z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. na podstawie art. 97 § 4 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), zawiesił postępowanie administracyjne o stwierdzenie choroby zawodowej do czasu wydania orzeczenia lekarskiego przez właściwy instytut naukowo-badawczy. Po zawieszeniu postępowania zostało wydane orzeczenie lekarskie placówki medycznej II stopnia, a następnie decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w D. Na decyzję I instancji K.Ł. złożyła odwołanie, w którym domagała się uchylenia decyzji. Nie kwestionując ustaleń organu I instancji dotyczących pracy w narażeniu na nadmierny wysiłek głosowy, nie zgadzała się z diagnozą lekarską placówek medycznych I i II stopnia, przedstawiając badania przeprowadzone przez niezależnego lekarza otolaryngologa, specjalistę foniatrę. Po rozpoznaniu odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji odmawiające stwierdzenia u K.Ł. choroby zawodowej, przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest orzeczenie przez kompetentną placówkę diagnostyczną choroby ujętej w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. oraz wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy, a chorobą tj. wykazanie, że narażenie na czynnik szkodliwy, który wywołał schorzenie miało miejsce w czasie i miejscu pracy. Przyznał, że K.Ł. w czasie zatrudnienia pracowała w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej narządu głosu. Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż pracownik był badany w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w K. oraz w dniu [...] Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.. Orzecznicy tych placówek w wyniku przeprowadzonych badań orzekli brak podstaw do uznania choroby zawodowej narządu głosu. W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego K.Ł. domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji, powołując się na orzeczenie niezależnego lekarza otolaryngologa, specjalistę foniatrę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz argumenty przytoczone w jej uzasadnieniu, wskazując, że specjalista wskazany przez skarżącą nie jest upoważniony do orzekania w sprawie chorób zawodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które w istotny sposób wpłynęło na wynik sprawy. Naruszenie to polegało na niewłaściwym wydaniu postanowienia o zawieszeniu postępowania i prowadzeniu postępowania administracyjnego mimo jego zawieszenia - art. 97 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Art. 97 § 1 pkt. 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego stanowi, że organ administracji państwowej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zgodnie z § 2 tego przepisu, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania organ administracji państwowej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. W niniejszej sprawie nie zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania, albowiem brak było zagadnienia wstępnego, zwanego kwestią wstępną lub prejudycjalną. Zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które ze swej istoty należy do kompetencji innego organu administracyjnego, sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Ponowne badanie lekarskie przez właściwy instytut naukowo-badawczy nie stanowi zagadnienia wstępnego i zawieszenie postępowania w sprawie było zbędne. Zaś w sytuacji, gdy postanowienie tej treści zostało wydane, to należało zgodnie z art. 97 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego postanowieniem podjąć zawieszone postępowanie. Prowadzenie postępowania, pomimo wyraźnego zakazu ustawowego wykonywania czynności, za wyjątkiem czynności niezbędnych wymienionych w art. 102 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, stanowiło istotne naruszenie przepisów postępowania. Uwzględniając przytoczoną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.