III SA/Gl 599/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Specjalista Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2018 r. sprawy ze skargi W. W. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 stycznia 2018 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 676/17 wydanym w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z 18 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/GL 676/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W.W. na decyzję samorządowego kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Do wyroku tego nie sporządzono uzasadnienia z racji uchybienia terminowi do złożenia wniosku o jego sporządzenie. Pismem z 29 kwietnia 2018 r., uzupełnionym 7 lipca 2018 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowego w powyższej sprawie. Przesłanką wznowienia postepowania było załączone pismo A z 9 kwietnia 2018 r. rozdzielające kwotę czynszu za lokal mieszkalny przy ul. [...] na poszczególne izby i pozostałe pomieszczenia (kuchnia, łazienka, przedpokój). W związku z powyższym wniósł o przyznanie dodatku mieszkaniowego od marca br. Na rozprawie 3 października 2018 r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik wskazał, że podstawą prawną złożonego wniosku jest art. 273 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej ppsa). Nowym dowodem w sprawie jest wskazane wyżej pismo A, które mogło mieć wpływ na rozstrzygniecie sprawy, gdyż wskazana w nim powierzchnia wspólna determinuje przyznanie dodatku mieszkaniowego. SKO nie ustosunkowało się do wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie. W tym miejscu przypomnieć należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada niewzruszalności prawomocnych orzeczeń sądowych (art.170 ppsa). Przepisy określające warunki, w których może nastąpić uchylenie lub zmiana takich orzeczeń, muszą być zatem, jako wyjątek od wspomnianej reguły, interpretowane ściśle. Obalenie prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego lub wojewódzkich sądów administracyjnych możliwe jest między innymi w wyniku wznowienia postępowania sądowego. Instytucja wznowienia postępowania sądowego nie zawsze daje jednak stronom prawo do pełnej kontroli kwestionowanego orzeczenia. Postępowania ze skargi o wznowienie postępowania ogranicza się bowiem do ponownego rozpatrzenia sprawy, ale wyłącznie w granicach wskazanych przez stronę przesłanek, które muszą mieścić się w ściśle określonych prawem podstawach wznowienia postępowania (art. 271, art. 272 § 1 i 3 oraz art. 273 ppsa). W pierwszej kolejności należy podkreślić, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania ma charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego - art. 270 ppsa. Dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego uwarunkowana jest od spełnienia dwóch przesłanek: po pierwsze, skarga o wznowienie musi opierać się na ustawowej podstawie wznowienia, a po drugie, powinna być wniesiona w terminie (art. 280 ppsa). Przy czym stosownie do treści art. 277 ppsa regułą jest, że skargę o wznowienie postępowania strona może wnieść w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym dowiedziała się o podstawie wznowienia. Zgodnie z art. 280 § 1 ppsa sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania spełniała powyższe wymogi formalne, stąd też skierowana została na rozprawę. Zgodnie z treścią art. 275 ppsa do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydała zaskarżone orzeczenie W rozpoznawanej sprawie skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w ustawowym terminie i opiera się na ustawowych podstawach wznowienia postępowania przewidzianych w art. 271 pkt 2 ppsa. Skarżący o wyroku dowiedział się 23 lutego 2018 r., z postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia w sprawie o sygn. akt IV SA/GL 676/17, a pismo skarżącego uznane za skargę o wznowienie zostało wniesiona [...]r. ([...]r., data nadania w urzędzie pocztowym), a więc z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 277 ppsa. Jako przesłankę wznowienia postępowania wskazano na art. 273 § 2 ppsa, który stanowi, że można żądać wznowienia postępowania sądowego w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu zaś tej przesłanki wznowieniowej skarżący podniósł, że pozyskane od A pismo z 9 kwietnia 2018 r. uzyskał po kilku miesiącach starań. Dotyczy ono czynszu pomniejszonego o powierzchnię wynajętego pokoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że jest ona niezasadna i to z kilku powodów. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na treść art. 273 § 2 ppsa, z którego wynika, że "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że nie były znane stronom. Należy stwierdzić, że przedmiotowe pismo nie mogło być znane organowi w dacie wydawania decyzji obu instancji ([...] r. i [...] r.) ani też dacie wyroku z 18 stycznia 2018 r., gdyż zostało sporządzone dopiero 9 kwietnia 2018 r. Nie było zatem dowodem, który istniał w dacie orzekania a nie znanym organowi. Nie mógł mieć zatem wpływu na wydane rozstrzygnięcie, zwłaszcza, że dotyczy odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Regulowanego ustawą z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 180) i wydanego na jego podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tj. Dz. U. nr 158, poz. 1817). Jak wynika z akt sprawy IV SA/GL 676/17, organ odmówił przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego, z uwagi na przekroczenie kryterium powierzchni zajmowanego mieszkania. Dla jednej osoby powierzchnia normatywna nie może przekroczyć [...] m2 i skarżący normę tą przekracza. Dodatek byłby należny, gdyby korzystał z mieszkania nie większego niż [...] m2. Lokal posiadany przez skarżącego ma powierzchnię [...] m2, w tym [...] m2 łącznej powierzchni pokoi i kuchni. (art. 5 ust. 1 ustawy o dodatku mieszkaniowym). Nie spełnia również normy z art. 5 ust. 5 ustawy. Nadto organ stwierdził, że skarżący przedłożył umowę najmu z [...]r., z której wynika, że obejmuje ona cały lokal mieszkalny ([...]m2) a znajdujący się pod nią dopisek, że przedmiotem najmu jest tylko jeden pokój o pow. 9 m2, bez dopełnienia wymaganej prawem formy (aneksu) dla umowy najmu uznał za nieskuteczny. W aktach prócz skargi znajduje się oświadczenie stron z 26 czerwca 2017 r., bez notarialnego poświadczenia podpisu, że przedmiotem najmu jest tylko pokój o pow. 8,75 m, które było jej załącznikiem. Pisemne motywy wyroku nie są znane, gdyż Sąd nie sporządzał pisemnego uzasadnienia wyroku i nie mogły zostać przywołane. Zgodnie z art. 106 ppsa Sąd orzeka na podstawie "akt sprawy" organu administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone do Sądu. Oznacza to, że podstawą orzekania przez sąd jest cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony przez organy administracji publicznej w postępowaniu w obu instancjach oraz fakty znane z urzędu. W postępowaniu przed sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, ale tylko w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania sądowego. W tym miejscu należy wyjaśnić, że wskazane wyżej pismo z 9 kwietnia 2018 r. stanowiło załącznik do skargi o wznowienie postępowania a oświadczenie stron umowy najmu z [...]r. zostało załączone do skargi na decyzję odmowną. Nie były zatem elementem stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy w toku postępowania sądowego, nie były też elementem stanu faktycznego sprawy rozpatrywanej przez organy obu instancji, czy też środkiem dowodowym. Zestawiając daty ich sporządzenia należy stwierdzić, że nie istniały w dacie wydawania decyzji przez organ II instancji czyli [...] r., ani wyroku sądowego z 18 stycznia 2018 r. a to wskazuje, że przesłanka wznowieniowa z art. 273 § 2 ppsa nie została spełniona. Należy też wskazać, że z pisma tego nie wynika aby sporne mieszkanie było przedmiotem najmu. Wskazuje on wyłącznie na kalkulacje kosztów użytkowania w rozbiciu na pokoje i części wspólne. Innymi słowy wskazuje, że obciążenie czynszowe dla izby o powierzchni [...] m2 wynosi [...] zł, za izbę o pow. [...] m2 – [...]zł a za pow. Wspólną o pow. [...]m2 [...]zł. Podkreślono w nim, że koszty zależne są w części od liczny osób zamieszkujących i dane te winny być bieżąco aktualizowane. Innymi słowy pismo to nie potwierdza faktu podnajmowania mieszkania przez skarżącego w części ani w całości. Treść zatem dla wydanego rozstrzygnięcie jest obojętna. Wskazać również należy, że do tut. Sąd wpłynęła kolejna skarga negatywną decyzję o odmowie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego za dalszy okres (sygn. akt III SA/GL 551/18). Skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r. W tym stanie rzeczy - w sytuacji gdy w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły powołane przez stronę przesłanki wznowienia określone w art. 271 pkt 1 ppsa oraz w art. 273 § 2 ppsa - skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega oddaleniu na podstawie art. 282 § 2 ppsa. Rozstrzygnięcie o kosztach dla pełnomocnika z urzędu zawarto w odrębnym postanowieniu.