III SA/Gl 600/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy W. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania przyznanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007-2013 w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 1 2 3 1 U Z A S A D N I E N I E Zarząd Województwa Śląskiego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zwrotu przez beneficjenta – Gminę W. – części dofinansowania przyznanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Gmina W. złożyła skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego wniosku powołała się na trwające równolegle postępowanie z jej wniosku o umorzenie objętej decyzją należności. Zwróciła uwagę, że ewentualne uwzględnienie wniosku po wykonaniu decyzji spowoduje konieczność ponownego przelania środków na rachunek gminy, co będzie wymagało uchwały rady gminy obradującej cyklicznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej należy do wnioskującego o jej udzielenie. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten ma charakter reguły, instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. stanowi natomiast wyjątek. W wypadku należności pieniężnych wprawdzie wnioskodawca nie ma obowiązku wykazywania całego swojego stanu majątkowego, jednak aby Sąd mógł stwierdzić prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wnioskodawca winien przedstawić przynajmniej w ogólnym zarysie okoliczności potwierdzające jego obawy. Sam bowiem uszczerbek finansowy stanowi naturalny skutek wydania decyzji w przedmiocie kary pieniężnej. Powołana w uzasadnieniu okoliczność (złożenie wniosku o umorzenie należności) nie stanowi wystarczającej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem sprawy jest świadczenie pieniężne co oznacza, że w razie uchylenia zaskarżonej decyzji zostanie ono zwrócone gminie z wszystkimi tego konsekwencjami włącznie z koniecznością uwzględnienia zwróconych środków w budżecie gminy. Trudno zatem uznać by ewentualny wcześniejszy zwrot tej należności, w wyniku jej umorzenia stanowił sam w sobie trudny od odwrócenia skutek w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a.