III SA/Gl 604/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Starosty B. z dnia 14 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 14 maja 2024 r., nr [...] Starosta B. (dalej jako: organ) skierował A. J. (dalej jako: skarżący) na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikację kierowcy w zakresie kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, C1, C, BE, C1E, CE, T. Pismem z dnia 10 czerwca 2024 r. skarżący złożył od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., a pismem z dnia 26 czerwca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Starosty B. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej lub o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi jest poprzedzone w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego i skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co jednak w niniejszej sprawie nie wystąpiło. Przywołane przepisy prawa wskazują, że jeżeli stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, to wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne jako przedwczesne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej drugiej instancji. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 58.). Z akt sprawy wynika, że skarżący uczynił przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzję Starosty B. z dnia 14 maja 2024 r. nr [...] działającego w sprawie w charakterze organu pierwszej instancji. Decyzja dotyczyła skierowania A. J. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikację kierowcy w zakresie kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, C1, C, BE, C1E, CE, T. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że Sąd nie może rozpoznać merytorycznie skargi wniesionej na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, gdyż ustawa p.p.s.a. nie przewiduje takiej możliwości. Strona może zaskarżyć wyłącznie orzeczenie ostateczne, czyli takie, od którego nie służy środek odwoławczy w administracyjnym toku instancji. W realiach niniejszej sprawy skarżący wniósł skargę na decyzję, od której przysługiwało prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia wnioskodawcy. Skarżący miał więc zagwarantowane prawo do skutecznej ochrony prawnej, z której też skorzystał jak wynika z administracyjnych akt sprawy, wnosząc odwołanie od ww. decyzji w dniu 10 czerwca 2024 r. W konsekwencji należy zważyć, że skarga do sądu administracyjnego przysługiwałaby skarżącemu dopiero w sytuacji wydania ostatecznej decyzji przez organ odwoławczy (SKO w K.). Środek ten (skarga) nie był natomiast prawnie dopuszczalny od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Z tego też powodu skarga skarżącego była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w sentencji postanowienia