III SA/Gl 607/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 22 października 2024 r. sprawy ze skargi A. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 5 kwietnia 2024 r. nr L. dz. [...] w przedmiocie wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy postanawia odrzucić skargę. Pismem z 26 kwietnia 2024 r. A. J. (dalej: skarżący) złożył skargę na złożony przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. wniosek o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy z dnia 5 kwietnia 2024 r., nr [...]. Skarżony wniosek ten adresowany był do Starosty B. a jako jego podstawę prawną wskazano art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328 ze zm). W uzasadnieniu wniosku powołano się na fakt trzykrotnego naruszenia (w dniach 27 lutego 2023 r, 30 kwietnia 2023 r. i 11 lipca 2023 r.) przepisów ruchu drogowego, z czym wiązało się nałożenie na niego 27 punktów karnych. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 , zwanej dalej "p.p.s.a.":) "Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach." Jak wskazano powyżej zaskarżone pismo z 5 kwietnia 2024 r. jest wnioskiem adresowanym do Starosty B., a zmierzającym do wydania przez ten ostatni organ decyzji administracyjnej, dla której podstawą prawną jest art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Okolicznością niewątpliwą jest, że postępowanie zainicjowane tym pismem podlega, zgodnie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.) przepisom tego kodeksu, jako że kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Oznacza to, że dopiero decyzja wydana w następstwie zaskarżonego pisma będzie podlegać skardze do sądu administracyjnego. Skarżone pismo nie ma charakteru władczego, zarem nie może być uznane ani za decyzję ani za postanowienie. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że skarżone pismo zostało podjęte w ramach postępowania regulowanego przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Fakt ten wyklucza kontrolę sądowoadministracyjną na tym etapie, co uniemożliwia zakwalifikowanie zaskarżonego pisma jako aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprawa będąca przedmiotem skargi pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, a w związku z tym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.