III SA/Gl 612/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na wskazaną w sentencji decyzję w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji może spowodować nieodwracalne skutki dla niego i dla jego rodziny. Powołał się w tym zakresie na sytuację majątkową swojej firmy oraz sytuację rodzinną. Podniósł, iż już wcześniej złożył wniosek o rozłożenie na raty należności z innych decyzji i obecnie jest w stanie ich spłacania. Kolejne wpłaty pogorszą jego płynność finansową do stanu niewypłacalności, co niekorzystnie odbije się na jego życiu rodzinnym. Powołał się także na problemy zdrowotne swojej żony. Do wniosku dołączył wydruk z księgi podatkowej przedstawiający dochód firmy, historię choroby żony i odpis wniosku o rozłożenie na raty zaległości podatkowej złożony w Urzędzie Celnym w C. [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym stosownie do art. 61 § 5 ustawy postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to zatem, że aby można było zastosować wspomniany przepis zaskarżony akt musi podlegać wykonaniu, nadto winny zachodzić okoliczności wskazane w art. 61 § 3 ustawy, przy czym to na stronie skarżącej spoczywa ciężar ich wykazania. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt sprawy niniejszej podnieść przyjdzie, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że skarżący osiągnął dochód za ubiegły rok (bez [...]) w kwocie [...] zł. Analiza przychodów za poszczególne miesiące wykazuje, że wahają się one miedzy kwotą [...] zł (za [...]) a [...] zł (za [...]). Ponieważ skarżący nie wykazał, aby bieżący obrót jego firmy uległ jakiemuś drastycznemu pogorszeniu w bieżącym roku, zatem znać należy, że jest w stanie uiścić zobowiązanie podatkowe w bieżącej sprawie z dochodu za dowolny miesiąc. Z całą pewnością realizacja zobowiązania podatkowego w tej sprawie (a także w pozostałych 6 zawisłych przed tutejszym Sądem, nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie zagrozi egzystencji firmy skarżącego. Również przedłożony odpis wniosku do organu podatkowego, poza tym, że zawiera analogiczną argumentację co wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd, nie stanowi obiektywnego dowodu na podane przez skarżącego okoliczności. Odnosząc się natomiast do kwestii problemów zdrowotnych małżonki skarżącego podnieść należy, że ograniczył się on do przedłożenia dokumentacji medycznej i poinformował, że choroba ta wiąże się z dodatkowymi kosztami. Nie przedłożył jednak żadnych rachunków związanych z lekarstwami czy rehabilitacją i nie wykazał w jakim stopniu ponoszone są one przez wnioskodawcę a w jakim refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Wobec powyższego i w tym zakresie wniosek należy uznać za niewystarczająco udokumentowany. Dlatego też w oparciu o wskazane powyżej przepisy Sąd postanowił jak w sentencji.