III SA/Gl 618/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Apollo ( spr.) Sędziowie : WSA Małgorzata Jużków Asesor WSA Małgorzata Walentek Protokolant : st. Sekretarz sądowy Ewa Olender po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005r. przy udziale - sprawy ze skargi A.B. na decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Sygn. akt III SA / Gl 618 / 04 UZASADNIENIE Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...]r. wydana na podstawie art. 104 Kpa i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( tekst jednol. Dz. U. z 1998r. nr 90 poz. 575 ze zm. ) nie stwierdził u p. A.B. choroby zawodowej narządu słuchu wymienionej w pozycji 21 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania s prawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. nr 132, poz. 115 ). W uzasadnieniu decyzji organ orzekający stwierdził, iż pomimo udokumentowanego narażenia zawodowego pracownika na działanie hałasu w czasie jego zatrudnienia w latach 1960 – 1963 jako ucznia oraz w latach 1964 – 1965 i w latach 1967 – 2000 na stanowisku tkacza brak było podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Bowiem dwie placówki diagnostyczne, tj. Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. i Instytut Medycyny Pracy i Ochrony Środowiska w orzeczeniach z dnia [...]r. i [...]r. nie rozpoznały u p. B. choroby zawodowej. W odwołaniu p. A.B. nie zgodził się z decyzją organu I instancji. Zarzucił, iż w hałasie pracował przez 40 lat. A występujący u niego ubytek słuchu połączony z szumami w obu uszach jest następstwem pracy w takich warunkach. Po rozpoznaniu odwołania zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję organu i instancji. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest rozpoznanie przez kompetentną placówkę diagnostyczną jednostki chorobowej ujętej w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach oraz wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy a rozpoznaną chorobą zawodową. Dalej organ odwoławczy ustalił, iż p. A.B. się pracował jako [...],[...] i [...] w warunkach, gdzie hałas w środowisku pracy był istotnym zagrożeniem dla narządu słuchu. Jednak w rozpatrywanej sprawie dwie placówki diagnostyczne w orzeczeniach z dnia [...]r, i [...]r. nie rozpoznały u p. B. choroby zawodowej. Ustaliły, iż podwyższenie progu słuchu poniżej 45 dB oraz brak narażenia na hałas od 1995r. nie upoważniały do rozpoznania choroby wymienionej w pozycji 21 wykazu chorób zawodowych. Dlatego, chociaż pracował on w warunkach stwarzających ryzyko powstania przewlekłego urazu akustycznego nie można było uwzględnić jego odwołania i stwierdzić choroby zawodowej. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego p. A.B. domagał się uchylenia decyzji organu odwoławczego, jako wadliwej. Podobnie jak w odwołaniu zarzucił, iż praca przez okres 40 lat w narażeniu na hałas spowodowała u niego ubytek słuchu i szumy w uszach. Nie zgodził się z ustaleniami lekarzy. Wreszcie zarzucił, iż przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych ( ... ) weszły z dnia na dzień, "po cichu" Kiedy skierowano go na badania [...]r. to rozporządzenie nie było jeszcze znane.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Nie znalazł podstaw do zmiany swojego stanowiska. Stwierdził, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte prawidłowo pod rządami przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie ( ... ) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) iż tylko stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji - art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c powołanej ostatnio ustawy. Z dniem 2 września 2002r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. nr 132, poz. 1115 ). Ma ono zastosowanie do wszystkich postępowań administracyjnych w sprawach chorób zawodowych wszczętych w dniu wejścia w życie tego rozporządzenia lub później. Natomiast w odniesieniu do postępowań w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia rozpoczętych przed dniem 2 września 2002r., zgodnie z § 10 tego rozporządzenia, mają zastosowanie dotychczasowe przepisy, tj. przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm. ). Zatem dla oceny zarzutu skarżącego zasadnicze znaczenie ma ustalenie, kiedy rozpoczęto postępowanie w sprawie rozpoznania lub stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych ( ... ) państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej wszczyna postępowanie, a w szczególności kieruje pracownika, którego dotyczy podejrzenie, na badanie. Skierowania na badanie do jednostki orzeczniczej nie stosuje się, jeżeli zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej zostało dokonane przez lekarza w formie kopii skierowania o którym mowa w § 3 ust. 4 rozporządzenia. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący został skierowany na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej przez prowadzącego go lekarza laryngologa [...]r.. Sam skarżący przyznał w skardze, iż skierowanie do Przychodni Chorób Zawodowych w S. otrzymał [...]r. Zatem nie ma podstaw do zakwestionowania podstawy prawnej wydanych przez organy obu instancji decyzji. Po drugie kwestionowane przez skarżącego rozporządzenie zostało prawidłowo opublikowane w Dzienniku Ustaw z dnia 19 sierpnia 2002r. Tak więc nie były to przepisy, których istnienia nie upubliczniono. W pozycji 21 wykazu chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych ( ... ) ujęto chorobę zawodową w postaci obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem, wyrażoną podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonym jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1,2 i 3 kHz. Tymczasem z orzeczenia Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. z dnia [...]r. wynika, iż u skarżącego rozpoznano niedosłuch obustronny odbiorczy wyrażony średnią arytmetyczną dla ucha prawego 20 dB, a dla ucha lewego 25 dB. Zaś z orzeczenia Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...]r. ( a nie jak błędnie podano w decyzji organu I instancji [...]r., gdzie za datę wydania orzeczenia przyjęto wadliwie datę jego wpływu do organu ) wynikało, iż ubytek słuchu miął charakter pozaślimakowy i wynosił w uchu prawym 16db, a w uchu lewym 17 dB. Zatem obie placówki nie rozpoznały u skarżącego choroby ujętej w wykazie chorób zawodowych. Ich rozpoznanie swoim opisem nie odpowiadało ustawowej definicji choroby zawodowej uszkodzenia słuchu. Wskazać w tym miejscu należy, ze tak sądy administracyjne, jak i organu inspekcji sanitarnej prowadzące postępowania administracyjne w sprawie stwierdzania chorób zawodowych nie są uprawnione do poszerzania katalogu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do powołanego wyżej rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, jak również do rozszerzającej interpretacji tych przepisów prowadzącej w istocie do poszerzenia tego katalogu chorób. Wobec powyższego należało uznać, iż decyzja organu odwoławczego odpowiada prawu. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niezasadną, oddalono.