III SA/Gl 621/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. 1 2 3 Pismem z dnia [...] r. zaskarżono postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w nadania natychmiastowego rygoru wykonalności decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzających je postanowień Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 t.j. ze zm. – odtąd p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Złożony wniosek zasadny nie jest. Zauważyć należy, że przedmiotem postępowania jest postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności wydanej uprzednio decyzji. Takie postanowienie samo w sobie nie podlega wykonaniu, natomiast wniosek strony skarżącej w istocie zmierza do cofnięcia rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowej, czyli w istocie byłoby równoznaczne z merytorycznym rozpoznaniem i uwzględnieniem skargi, co nastąpić może dopiero na rozprawie. Niezależnie od powyższego godzi się podnieść, że w skardze nie przestawiono jakichkolwiek przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.