III SA/Gl 622/19
PostanowienieWSA w Gliwicach2019-07-25
Skład orzekający: Barbara Brandys - Kmiecik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy zaskarżone postanowienie nie zostało wydane?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli nie istnieje w obrocie prawnym przedmiot zaskarżenia, czyli akt lub czynność organu. Brak spełnienia tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie udzielenia urlopu dodatkowego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący nie doręczono żadnego postanowienia, a twierdzenie strony o jego otrzymaniu jest błędne.Rozstrzygnięcie
Skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie udzielenia urlopu dodatkowego odrzucić skargę
Pismem z dnia 16 maja 2019 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisane w sentencji postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w dniu 8 kwietnia 2019 r. zostały wydane 33 postanowienia, które ze względu na tożsamość rodzajową zarejestrowano pod wspólną sygnaturą, jednakże żadne z nich nie dotyczyło skarżącego. Zdaniem organu twierdzenie strony o doręczeniu jej postanowienia jest błędne, gdyż takie rozstrzygnięcie nie zostało wydane wobec skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 20018 r. poz. 149 i 650) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650 723,1000 i 1039) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Podkreślić należy, że jednym z warunków dopuszczalności skargi jest istnienie w obrocie prawnym przedmiotu zaskarżenia. Brak natomiast spełnienia wymienionego warunku prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę zaskarżone postanowienie nie zostało wydane. W tym stanie rzeczy, w chwili obecnej, brak jest rozstrzygnięcia organu, które mogłoby być przedmiotem skargi do sądu.
Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło