III SA/Gl 627/19
PostanowienieWSA w Gliwicach2019-09-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Herman
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może być odrzucona z powodu braku przedmiotu zaskarżenia, tj. gdy organ twierdzi, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane wobec skarżącego?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jeżeli nie istnieje przedmiot zaskarżenia, czyli gdy organ administracji publicznej twierdzi, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane wobec skarżącego. Brak takiego rozstrzygnięcia uniemożliwia sądowi administracyjnemu przeprowadzenie kontroli legalności.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie udzielenia urlopu dodatkowego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, twierdząc, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane wobec skarżącego, a jedynie podobne postanowienia zostały wydane w innych sprawach.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie udzielenia urlopu dodatkowego postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 16 maja 2019 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisane w sentencji postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w dniu [...] r. zostały wydane 33 postanowienia, które ze względu na tożsamość rodzajową zarejestrowano pod wspólną sygnaturą, jednakże żadne z nich nie dotyczyło skarżącego. Zdaniem organu twierdzenie strony o doręczeniu jej postanowienia jest błędne, gdyż takie rozstrzygnięcie nie zostało wydane wobec skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 20018 r. poz. 149 i 650) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), postępowań o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650 723,1000 i 1039) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Podkreślić należy, że jednym z warunków dopuszczalności skargi jest istnienie w obrocie prawnym przedmiotu zaskarżenia. Brak natomiast spełnienia wymienionego warunku prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę zaskarżone postanowienie nie zostało wydane. W tym stanie rzeczy, w chwili obecnej, brak jest rozstrzygnięcia organu, które mogłoby być przedmiotem skargi do sądu.
Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło