III SA/Gl 660/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [..] r. nr [..] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący T.R. w piśmie z [..] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C z dnia [..] r. nr [..] orzekającą o odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej, tj. osoby pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu Firmy "A" Spółki z o.o. w C z tytułu zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za miesiąc [..] r. w kwocie [..] zł oraz z tytułu odsetek za zwłokę od w/w zaległości na dzień wydania decyzji w kwocie [..] zł. W treści skargi zawarty został także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniając przedmiotowy wniosek podniósł, że jest zatrudniony w Firmie "B" sp. z o.o. w W, a jego miesięczny zarobek z tego tytułu wynosi [..] zł brutto ([..] zł brutto - wg rubryki 10 formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy), tj. [..] zł netto. Powyższe wynagrodzenie stanowi dla niego i jego rodziny jedyne źródło utrzymania. Wnioskodawca wskazuje, iż po uiszczeniu opłat za mieszkanie i media miesięcznie na utrzymanie pozostaje mu kwota [..] zł, a zatem w tej sytuacji wykonanie decyzji pozbawiłoby go i członków jego rodziny środków utrzymania. Ponadto w toku postępowania oświadczył, że wraz z żoną nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych czy przedmiotów o wartości powyżej [..] euro, a lokal mieszkalny, w którym przebywa stanowi własność jego matki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z brzmienia przywołanej normy prawnej wynika, że wstrzymanie wykonania ma charakter fakultatywny, co oznacza, że sąd może, lecz nie musi uwzględnić takiego wniosku, udzielenie zaś tymczasowej ochrony poprzez jego zaaprobowanie jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Niewątpliwie wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków warunkuje wydanie przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności. Tak więc, to na stronie występującej z takim wnioskiem ciąży obowiązek dowodzenia w tym zakresie, dlatego też uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności, faktów i dowodów świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zawiera on bowiem żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie takiego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do takich okoliczności nie można bowiem zaliczyć powoływanie się przez wnioskodawcę wyłącznie na trudną sytuację majątkową. Zważyć przy tym wypada, iż przesłanki dotyczące wstrzymania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy (por. np. B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, cyt. także w LEX – komentarz do art. 61 ustawy). Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, iż jakkolwiek skarżący przedstawione w uzasadnieniu wniosku okoliczności związane ze swoim stanem majątkowym wykazał, co znalazło zresztą wyraz w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 20 lipca 2007 r. zwalniającym go od kosztów sądowych, to jednakże okoliczności te nie są równoznaczne z istnieniem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd przyjął, w świetle zebranego materiału dowodowego, iż skarżący w chwili obecnej nie dysponuje majątkiem podlegającym egzekucji. Tym samym nie można mówić o możliwości wystąpienia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków przeprowadzonej egzekucji w sytuacji, gdy egzekucja okaże się bezskuteczna. Zaznaczyć należy, iż do przyznania skarżącemu prawa pomocy wystarczyło wykazanie przezeń trudnej sytuacji majątkowej, natomiast instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed przyszłymi negatywnymi konsekwencjami dla majątku. Analiza stanu majątkowego i rodzinnego skarżącego prowadzi do wniosku, iż niemożliwe są dalsze ubytki w jego majątku, gdyż został on wyłączony spod egzekucji. Skarżący wykazał bowiem, że jego miesięczne dochody nie są wystarczające na uiszczenie występujących w sprawie kosztów sądowych, tym bardziej, iż na jego utrzymaniu pozostaje jeszcze niepracująca żona i małoletnie dziecko. Nadto zamieszkiwanie w lokalu będącym własnością matki świadczy o otrzymywaniu pomocy od najbliższych, w tym także o partycypowaniu w kosztach utrzymania. Nadto zwrócić należy uwagę, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu zapobieżenie znacznej szkodzie lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków w przyszłości, nie może być natomiast rozumiana jako zmierzająca do cofnięcia podjętych czynności wykonawczych i przywrócenia stanu poprzedniego. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez skarżącego, a rozważane przez tut. Sąd z urzędu, nie da się w tym stanie rzeczy wskazać ewentualnych zagrożeń, uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.