III SA/Gl 667/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować z urzędu wyrok z 10 czerwca 2011 r. w ten sposób, że w sentencji w trzecim wierszu od dołu numer decyzji "[...]" zastąpić numerem "[...]". Wyrokiem z 16 czerwca 2011 r. tutejszy Sąd oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów usług za [...] r. W sentencji wyroku określono numer decyzji jako [...]. Natomiast z całości akt sądowych oraz administracyjnych wynika, że dotyczyła ona jednak decyzji o numerze [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że określenie w sentencji numeru decyzji "[...]" zamiast "[...]" - stanowi oczywistą omyłkę. Nadto niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.