III SA/Gl 668/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w 31 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pełnomocnik skarżącego radca prawny A. G. wniosła skargę kasacyjną od wymienionego wyroku, do której dołączono wniosek M. J. o przyznanie prawa pomocy. We wniosku złożonym na druku PPF strona skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu M. J. podał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, gdyż od [...] r. ma zawieszoną działalność gospodarczą, a postępowania egzekucyjne prowadzone przez kilka lat przez organy spowodowały utratę płynności finansowej i uniemożliwiły prowadzenie działalności gospodarczej. Strona w formularzu PPF nie wykazała jakichkolwiek źródeł dochodu, wykazując w stanie majątkowym dom o pow. 50 m ² położony w K., wymagający remontu i nakładów finansowych. Postanowieniem z dnia 8 września 2011r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Po doręczeniu postanowienia referendarza sadowego pełnomocnikowi strony skarżącej, w dniu [...] r. ( data stempla pocztowego ) pełnomocnik strony skarżącej wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie podnosząc, iż jest ono nieprawidłowe, gdyż M. J. nie posiada dochodów, które pozwoliłyby na pokrycie wpisów od skarg kasacyjnych w 22 sprawach. Podkreślono, iż skarżący nie posiada zarówno majątku, dochodów jak i zdolności kredytowej. Zauważono także, iż po uprawomocnieniu się ugody o podziale majątku zawartej z M. J., strona jest właścicielem jedynie nieruchomości położonej w K., gdyż pozostałe trzy nieruchomości otrzymała M. J. W sprzeciwie podniesiono ponadto, że skarżący leczy się psychiatrycznie i wymaga przyjmowania stałych leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 września 2011 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd. Stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (..) - art. 244 § 1 p.p.s.a. i może być przyznane w zakresie całkowitym i częściowym - art. 245 § 1 wyżej wskazanej ustawy. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: - w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, - w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy strona składa na stosownym formularzu (art. 257 p.p.s.a.), a kiedy jego treść okaże się niewystarczająca do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego winna go uzupełnić w zakreślonym terminie zgodnie z wezwaniem (art. 255 p.p.s.a.). Na stronie, która ubiega się o przyznanie jej prawa pomocy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających jego przyznanie. Należy podkreślić, że instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej w procedurach sądowych, w tym w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi (art. 214 § 1). Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.). Wracając do istoty sprawy należy zauważyć, że postanowieniem tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2010 r. skarżący został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, a w pozostałej części wniosek o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych został oddalony. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił. Na rozprawie skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, radcę prawnego A.G. Pismem z [...] r. pełnomocnik M. J. poinformował Sąd, że sytuacja materialna skarżącego w dalszym ciągu nie uległa poprawie. Jest osobą utrzymującą się z prac dorywczych, z których to dochodów dokonuje zakupu żywności i części lekarstw. Opiekuje się matką, która w zamian opłaca mu rachunki za energię elektryczną (kwota 20 zł) i często przygotowuje posiłki, kupuje lekarstwa i pierze. Strona podniosła, iż w okresie zimowym zamieszkuje u matki, posiada też ogród warzywny i nie ponosi wydatków czynszowych gdyż dom stanowi jego własność. Nie posiada także żadnych rachunków i kont bankowych. Sąd po dokonaniu wnikliwej analizy przedstawionych przez stronę dokumentów i złożonych oświadczeń ustalił, że w obecnym stanie faktycznym brak jest podstaw do odstąpienia od zasady odpłatności za prawo do sądu, gdyż skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla siebie i rodziny. Ponadto przedstawione uzasadnienie budzi wątpliwości co do stanu majątkowego skarżącego, który nie wykazał, że w roku bieżącym nie osiąga żadnego dochodu, zwłaszcza, że jak sam podaje ponosi jednak wydatki związane z własnym utrzymaniem i z utrzymaniem małoletnich dzieci. Do sprzeciwu skarżący dołączył zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w M., że ma zawieszoną działalność gospodarczą od [...] r. co pozostaje w sprzeczności z wcześniejszą informacją M. J. że działalność gospodarczą zawiesił [...] r. Strona skarżąca w piśmie procesowym konsekwentnie akcentuje, że jest osobą bez dochodów utrzymującą się jedynie z prac dorywczych niskopłatnych, z pomocy finansowej matki, u której czasowo w okresie zimowym zamieszkuje, i uprawia ogród warzywny. Strona jednocześnie wskazała, iż jest właścicielem nieruchomości "starego domu w K. " o pow. 50 m ² i nie posiada innego majątku. Argumentacja ta zatem ma wskazywać, iż strona skarżąca jest osobą ubogą. Tymczasem jak wynika z informacji wynikających druku z PPF z [...] r. złożonym w czasie, kiedy strona ubiegała się o zwolnienie od wpisu od skargi była współwłaścicielem jeszcze innych nieruchomości a to: domu w G., w S. i zabudowanej nieruchomości w D. Obecnie zaś, jak już nadmieniono, jest jedynie właścicielem nieruchomości w K. Dodać trzeba, iż taki stan rzeczy jak wskazano w sprzeciwie, nastąpił w wyniku ugody zawartej z M. J., z którą skarżący pozostaje w separacji na mocy wyroku Sądu Okręgowego sygn. akt [...] z [...] r. Ugodą tą skarżący doprowadził do takiego rozporządzenia swym stanem majątkowym w wyniku, której stał się właścicielem jednej jedynie nieruchomości. Takie zaś postępowanie nie może uzasadniać przychylenia się obecnie do wniosku o prawo pomocy, gdy strona z jednej strony wyzbywa się majątku, a z drugiej ubiega się o pomoc ze strony Skarbu Państwa poprzez domaganie się zwolnienia jej od kosztów sądowych. Do sprzeciwu pełnomocnik skarżącego przedłożył informacje z ksiąg wieczystych nieruchomości, które potwierdzają aktualny stan własności nieruchomości. Nie mogło też ujść uwadze Sądu, iż zarówno w tej sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt III SA/GL 668/10 jak i w pozostałych sprawach, których wg twierdzeń pełnomocnika strony jest 22 skarżący posiadał pełnomocnika z wyboru uczestniczącego w postępowaniu sądowym na etapie I instancji (udział w rozprawach) jak i na etapie II instancji, gdzie we wszystkich sprawach sporządzone zostały skargi kasacyjne na orzeczenia sądu administracyjnego I instancji. Przypomnieć też trzeba, iż w świetle przedstawionych wyżej zasad udzielania prawa pomocy oraz zasady odpłatności postępowania sądowego Sąd rozpoznając wnioski w tym zakresie bierze pod uwagę tylko rzeczywistą i aktualną sytuację majątkową wnioskodawcy. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, w tym uiścić należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Strona powinna zatem podejmować takie czynności, które przekonałyby sąd, co do zasadności przyznania prawa pomocy, a nie poddawać w wątpliwość jej wiarygodność przez podawanie nierzetelnych informacji. Mając na względzie powyższe na zasadzie art. 260 i art. 254 § 1 w zw. z art. 245 § 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Końcowo Sąd zauważa, że kwota należnego wpisu od skargi kasacyjnej stosownie do art. 203 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt w ramach zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.