III SA/Gl 67/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-04-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona w formie dokumentu elektronicznego, która nie została podpisana przez stronę lub jej pełnomocnika, a braki formalne zostały uzupełnione po terminie, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga złożona w formie dokumentu elektronicznego, która nie została podpisana przez stronę lub jej pełnomocnika, a braki formalne zostały uzupełnione po terminie, powinna zostać odrzucona. Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Fundacja O. złożyła skargę na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w przedmiocie informacji publicznej. Skarga została złożona w formie dokumentu elektronicznego, jednakże brakowało na niej podpisu strony skarżącej. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, w tym do podpisania skargi i przedstawienia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony. Skarżący uzupełnił braki po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji O. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia 6 listopada 2024 r., nr PR.016.119.2024 w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 27 listopada 2024 r. Fundacja O. (dalej: strona skarżąca, skarżący) złożyła skargę na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego (także jako Prezes WUG) z dnia 6 listopada 2024 r., nr PR.016.119.2024 w przedmiocie informacji publicznej. Po podaniu przez Prezesa WUG adresu ePUAP strony skarżącej, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 lutego 2025 r., wezwano skarżącego 5 marca 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Korespondencja została doręczona 6 marca 2025 r., o czym świadczy Urzędowe Potwierdzenie Odbioru, znajdujące się w aktach sprawy (k nr 72). Wpis został przez skarżącego uiszczony 6 marca 2025 r.(k nr 73), tj. w zakreślonym przez Sąd terminie. Jednocześnie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez jej podpisanie, bowiem weryfikacja podpisu pod skargą dokonana 17 lutego 2025 r. przez tut. Sąd, wykazała brak podpisu skarżącego pod skargą (podpis został złożony jedynie pod pismem przewodnim). Wskazano, że stosownie do treści art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. pismo wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno zostać podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym; zasada ta dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Dodatkowo podkreślono, że podpisanie pisma przewodniego (ogólnego) nie skutkuje jednoczesnym podpisaniem załączników dołączonych do tego pisma, one bowiem wymagają złożenia odrębnych podpisów dla każdego z załączników. Kolejnym brakiem wymagającym usunięcia zgodnie z powyższym rygorem było nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę z 27 listopada 2024 r. (np. oryginał pełnego odpisu z KRS-u), ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 p.p.s.a. Jak wskazano powyżej, korespondencja została doręczona skarżącemu za pośrednictwem skrzynki ePUAP 6 marca 2025 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 13 marca 2024 r. Natomiast skarżący korespondencją datowaną na 27 marca 2025 r. nadesłał podpisaną skargę oraz KRS (k nr 80-94 i 158-163). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Sąd odrzuci skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) (por. np. postanowienia NSA: z 28 czerwca 2023 r., sygn. akt II OZ 377/23, z 27 lipca 2023 r., sygn. akt II GZ 177/23, z 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 69/15). Stosowne wezwanie zostało przesłane na wskazany przez stronę skarżącą adres ePUAP i skutecznie doręczone 6 marca 2025 r., o czym świadczy Urzędowe Potwierdzenie Odbioru, znajdujące się w aktach sprawy (k nr 72). Termin zatem wyznaczony do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą upłynął bezskutecznie z dniem 13 marca 2025 r. Skarżący pismem datowanym na 27 marca 2025 r. nadesłał podpisaną skargę oraz KRS (k nr 80-94 i 158-163). Podkreślić należy, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie, a więc w dniu 27 marca 2025 r., nie mogło skutkować rozstrzygnięciem innym niż odrzucenie skargi. Stronie upływał bowiem termin do skutecznego uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 13 marca 2025 r. i był to termin ustawowy, który nie ulega wydłużeniu ani skróceniu na wniosek strony. Uzupełnienie braku formalnego po wyznaczonym terminie jest bowiem równoznaczne z jego nieuzupełnieniem (por. np. postanowienie NSA z 19 września 2023 r., sygn. akt II GZ 331/23). Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania skarżący nie dokonał uzupełnienia braków formalnych skargi, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zobligowany był do jej odrzucenia, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji na podstawie art.58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Natomiast na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił o zwrocie wpisu od skargi w pkt 2 sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło