III SA/Gl 671/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i J. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. wydał w dniu [...] r., decyzję nr [...], na mocy której uchylona została zaskarżona decyzja w całości i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. Stroną postępowania, a tym samym adresatem przedmiotowej decyzji był M.K.. Decyzję powyższą doręczono skutecznie skarżącemu M.K. w dniu 28 lutego 2012 r. Przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję odebrała żona skarżącego, J.K.. W pouczeniu zawartym w tej decyzji wyraźnie zaznaczono, że skarga do sądu administracyjnego od tego aktu administracyjnego może zostać wniesiona w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Tymczasem dopiero w dniu 30 marca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) została wniesiona przez M.K. i jego żonę J.K. skarga na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu, zarówno w odniesieniu do J.K., jak M.K.. Odnośnie J.K. należy stwierdzić, że nie posiada ona legitymacji procesowej w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny w toku postępowania. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity w Dz.U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zmianami), płatności obszarowe (...) są przyznawane na wniosek rolnika. Przytoczona regulacja jednoznacznie wskazuje na to, iż postępowanie w sprawie przyznania płatności obszarowych może zostać wszczęte wyłącznie z inicjatywy rolnika ubiegającego się o płatności. Tylko taki rolnik – wnioskodawca jest stroną tego postępowania administracyjnego, mającą interes prawny w nabyciu konkretnego uprawnienia. Interes prawny mają tylko te z podmiotów, których sytuacja prawna wynika wprost z normy prawa materialnego. Zatem stroną postępowania może być tylko i wyłącznie podmiot, który żąda postępowania ze względu na swój interes prawny. Podstawę takiego interesu może stanowić tylko przepis prawa materialnego przyznający stronie konkretne, indywidualne uprawnienie, a tym samym stwarzający dla danego podmiotu legitymację procesową strony. W postępowaniu administracyjnym mającym podlegać kontroli sądu administracyjnego w przedmiotowym postępowaniu, przymiot strony tego postępowania posiada tylko i wyłącznie M.K.. To on mianowicie jest rolnikiem, posiadającym numer identyfikacyjny [...]. M.K. złożył wniosek inicjujący postępowanie administracyjne w przedmiocie przyznania płatności obszarowej (wniosek o przyznanie płatności obszarowej na rok 2008, z dnia [...] r.), tym samym, tylko on był stroną tego postępowania i adresatem decyzji rozstrzygających sprawę. Z tego wynika, że żona skarżącego M.K. – J.K. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Nie była ona uprawniona do złożenia wniosku o przyznanie płatności obszarowej, tak więc nie była ona stroną tego postępowania i nie do niej adresowana była decyzja, zawierająca rozstrzygniecie w sprawie. Przymiot strony postępowania administracyjnego posiadał natomiast M.K., jak również posiadał legitymację procesową do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy należało odrzucić skargę w stosunku do J.K. z uwagi na jej brak legitymacji procesowej do zaskarżenia decyzji będącej przedmiotem skargi. Jednocześnie, skarga wniesiona przez M.K., jako przez podmiot uprawniony do jej wniesienia również podlega odrzuceniu, a to z uwagi na niezachowanie ustawowego terminu do jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 28 lutego 2012 r. Przesyłkę pocztową zawierającą zaskarżoną decyzję odebrała żona skarżącego, J.K.. Pod uzasadnieniem tej decyzji zamieszczone zostało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. Jeżeli zaskarżoną decyzję douczono skutecznie w dniu 28 lutego, to trzydziestodniowy termin zaczął biec w dniu następnym, tj. w dniu 29 lutego 2012 r. i upłynął w dniu 29 marca. Tymczasem skarżący wniósł skargę dopiero w dniu 30 marca 2012 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 oraz § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.