III SA/Gl 679/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odpowiedzialności osoby trzeciej) w kwestii wniosku P. L. o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze z [...] r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z [...] r. nr [...] , orzekającą o odpowiedzialności P. L. jako Prezesa Zarządu "A" Sp. z o.o. za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku od towarów i usług za [...] r. w kwocie [...] zł wraz z kosztami egzekucyjnymi w kwocie [...] zł i odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący nie dysponuje środkami na jednorazową zapłatę zobowiązania wynikającego z decyzji organu podatkowego. Konieczność jednorazowej spłaty zobowiązania narazi go na powstanie dodatkowego zadłużenia (spłaca już bowiem kredyt mieszkaniowy i na samochód), oraz pociągnie dodatkowe koszty, jednocześnie narażając skarżącego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb jego i rodziny. Wskazał, że ma na utrzymaniu syna w wieku 8 lat, który w maju b.r. przystępuje do Pierwszej Komunii Świętej, z czym związane są dodatkowe koszty. Podniósł także, że w związku z kredytami już zaciągniętymi jego zdolność kredytowa jest ograniczona i trudno mu będzie zgromadzić środki pozwalające na jednorazową zapłatę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, że aby wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji mógł być uwzględniony, w sprawie musi istnieć co najmniej jedna z dwóch powołanych w nim przesłanek, tj. winno zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub groźba spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu oraz to, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, ponieważ brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreśla się również, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu oraz to, że przepis nie łączy wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z osobą skarżącego. Sąd orzekający podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że aby wniosek strony mógł być uwzględniony, winien on zawierać wykazanie konkretnych danych, uzasadniających twierdzenie strony co do istnienia wyżej wskazanych przesłanek. Podniesiona przez stronę okoliczność, że jednorazowa zapłata zobowiązań podatkowych spowoduje konieczność dodatkowego zadłużenia bez wykazania, że spowoduje to powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie może skutkować wstrzymaniem wykonania decyzji. Jest to bowiem jedynie ogólnikowe stwierdzenie, które nie pozwala Sądowi na dokonanie ustalenia, że w stanie faktycznym sprawy istotnie zachodzi faktyczne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na powyższe z mocy art. 61 § 3 oraz 151 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.