III SA/Gl 680/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Specjalista Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 1 lipca 2024 r. nr SKO.FD/41.4/82/2024/6527 w przedmiocie określenia i zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę. Zaskarżoną decyzją 1 lipca 2024 r. Nr SKO.FD/41.4/82/2024/6527 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: SKO) uchyliło decyzję z 14 lutego 2024 r., nr [...] Prezydenta Miasta R. (dalej: Prezydent) w sprawie określenia wysokości dotacji do zwrotu, jako część dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 83.012,00 zł przyznanej w 2019 r. z budżetu Miasta R. na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej dla A. Z. jako organu prowadzącego "[...]" Niepubliczny Punkt Przedszkolny w R. (dalej: Skarżąca) i określiło wysokość dotacji do zwrotu, jako część dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, w kwocie 48.132,54 zł przyznanej w 2019 r. Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia 14 czerwca 2021 r. nr [...] Prezydent określił wobec Skarżącej wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 120.021,00 zł. przyznanej w 2019 r. z budżetu Miasta R. na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej "[...]" Niepublicznemu Punktowi Przedszkolnemu w R.. SKO decyzją z 13 sierpnia 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta. Wyrokiem z 24 października 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 1536/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję SKO. Następnie SKO decyzją z dnia 11 kwietnia 2023 r. nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy w decyzji z 14 lutego 2024r. Prezydent określił wysokość dotacji do zwrotu jako część dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 83.012,00 zł przyznanej w 2019 r. Punktowi Przedszkolnemu z tytułu wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem w zakresie: części wynagrodzenia fizjoterapeutów w zakresie, w którym wynagrodzenia te dotyczyły pracy nie znajdującej potwierdzenia w dokumentacji przebiegu nauczania (dzienniki nie potwierdzały przeprowadzenia poszczególnych zajęć), bądź dokumentacja ta potwierdzała, że były to zajęcia realizowane z dziećmi, nie będącymi wychowankami Punktu Przedszkolnego, części wynagrodzenia osoby prowadzącej punkt przedszkolny w zakresie, w którym wynagrodzenie to nie było zapłatą ze realizację zadań Dyrektora Punktu Przedszkolnego i ogółem pracy na rzecz tej jednostki oświatowej, ale stanowiło zapłatę za pracę na rzecz innych działalności prowadzonych przez Skarżącą tj. za jej pracę na rzecz formy opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz za pracę na rzecz sali zabaw, części wynagrodzenia osoby zatrudnionej na stanowisku nauczyciela wychowania przedszkolnego E. M. w zakresie, w którym wynagrodzenie to dotyczyło pracy, w stosunku do której dokumentacja przebiegu nauczania (dzienniki) potwierdzała, że były to zajęcia indywidualne i grupowe realizowane z dziećmi, nie będącymi wychowankami Punktu Przedszkolnego, ale podopiecznymi prowadzonej przez stronę formy opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, części wynagrodzenia osoby zatrudnionej na stanowisku pomocy nauczyciela A. T. w zakresie, w którym wynagrodzenie to dotyczyło pracy nie na rzecz Punktu Przedszkolnego, ale na rzecz pozostałych działalności prowadzonych przez Skarżącą tj. na rzecz opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz sali zabaw, części dotacji udzielonej na uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, w zakresie, w którym sfinansowano z niej wydatki na realizację zadań Punktu Przedszkolnego w zakresie kształcenia, wychowania i opieki (nie służących realizacji kształcenia specjalnego) w wysokości wyższej, niż niezbędna w odniesieniu do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego (w wysokości przekraczającej limit określony w art. 35 ust. 5 pkt. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych). Od tej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie. Merytorycznie rozpatrując sprawę SKO wskazało mający zastosowanie w sprawie stan prawny. SKO podkreśliło, że brak odpowiednich dowodów, gromadzonych już na etapie wydatkowania dotacji mogło stanowić przyczynę uznania, że dotacja nie została wydatkowana na cele określone w art. 35 ust. 1 ustawie o finansowaniu zadań oświatowych tj. zgodnie z przeznaczeniem. To na podmiocie dotowanym spoczywa obowiązek wykazania wydatkowania dotacji zgodnie z przeznaczeniem, co wynika także z ogólnych reguł dowodzenia zawartych w k.p.a. Z zebranej w sprawie dokumentacji tj. Dzienników zajęć specjalistycznych - Rehabilitacja prowadzonych zarówno dla roku szkolnego 2018/2019 jak i 2019/2020, listy płac sporządzanych na koniec miesiąca za godziny zrealizowane w tym miesiącu, umów zawieranych z pracownikami wynika, że: - nie została zaewidencjonowana w lipcu 2019 r. jedna godzina pracy fizjoterapeuty A.M., za którą otrzymała wynagrodzenie w kwocie 59 zł. Nie potwierdzono świadczenia w treści Dzienników zajęć specjalistycznych - Rehabilitacja. - fizjoterapeuta K. Z. świadczyła 8 godzin pracy w październiku i listopadzie 2019 r. na rzecz dziecka M. K., która w tym czasie nie miała ukończonych 2,5 lat i nie mogła być wychowankiem Punku Przedszkolnego. Dziecko urodziło się 12 lipca 2017r., zatem wiek 2,5 lat osiągnęła dopiero w styczniu 2020 r. Oznacza to, że zajęcia o wartości 280 zł nie mogły być sfinansowane z dotacji. - dokumentacja przebiegu nauczania nie potwierdza świadczenia (50 zł) wykonywanego przez logopedę K. P. w okresie sierpień 2019 r. Z dotacji nie może być pokryty wydatek na wynagrodzenie w części, w której nie dotyczyła uczniów punktu przedszkolnego, ale związana była z inną działalnością prowadzoną przez Skarżącą (150 zł) w okresie październik i listopad 2019 r. z tytułu świadczenia usług na rzecz M. K. Wobec tego Prezydent prawidłowo nie zaliczył części wynagrodzenia fizjoterapeutów (A. M., K. Z.) i logopedy (K. P.) jako możliwej do sfinansowania z uzyskanej w 2019 dotacji oświatowej. SKO za błędne uznało stanowisko Prezydenta co do zwrotu wynagrodzenia Skarżącej z tytułu pełnienia przez nią funkcji dyrektora/pracownika administracji w 2019 roku. Uzyskane od Skarżącej rozliczenie roczne PIT, w którym w pozycji dotyczącej pozarolniczej działalności gospodarczej zawarto kwotę przychodów 111.157,55 zł. w ocenie SKO pozwala przyjąć, że wykazany przez Skarżącą przychód w kwocie 35 772,12 zł. mógł zostać sfinansowany ze środków z dotacji. W 2019 r. ze wszystkich prowadzonych przez siebie działalności (prowadzenie punktu przedszkolnego, prowadzenie formy opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 i prowadzenie sali zabaw) Skarżąca uzyskała przychód w łącznej kwocie 111.157,55 zł i w tej wartości znajduje się m.in. ww. kwota 35 722,12 zł. Skarżąca pełniła funkcję dyrektora Punktu Przedszkolnego "[...]" co wynika z treści statutu i z jej wyjaśnień. Prowadziła równocześnie działalność gospodarczą. Nie ma przeszkód, aby gromadzenie i dysponowanie środkami publicznymi miało miejsce wyłącznie ze specjalnego rachunku bankowego służącego do obsługi dotacji. W takiej sytuacji pokrycie z dotacji oświatowej wynagrodzenia dla osoby będącej organem prowadzącym, a zarazem wykonującej funkcję dyrektora polegać może na zatrzymaniu tych środków na rachunku bankowym na jakim zostały zdeponowane, przelaniu środków na inny rachunek należący do tej osoby, albo w postaci wypłaty gotówkowej. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na zakwestionowanie pokrycia z dotacji wynagrodzenia Skarżącej jako osoby prowadzącej placówkę i zarazem sprawującej funkcję dyrektora placówki. SKO postanowiło zatem uchylić decyzję Prezydenta w zakresie w jakim uznał kwotę 23.848,08 zł wskazaną przez Skarżącą jako jej wynagrodzenie za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem i uznać, że całość wynagrodzenia dyrektora w kwocie 35.722,12 zł może być pokryta z dotacji. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że E. M. otrzymała wynagrodzenie za 2019 rok w łącznej kwocie 53.441,54 zł.. Pracownik w ramach obowiązków służbowych wykonywał pracę na rzecz uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego, dzieci pełnosprawnych, a także dzieci do lat 3 niebędących wskazywanymi do wypłaty dotacji. W ramach wykonywanej pracy E. M. prowadziła indywidulane zajęcia ogólnorozwojowe, w tym na rzecz M. K. Z tego tytułu Prezydent wskazał kwotę 105,99 zł. jako wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem. Ponadto E. M. prowadziła zajęcia grupowe. SKO przyznał, że jest to praca na rzecz działalności gospodarczej Skarżącej niezwiązana z dotowaną placówką Punktu Przedszkolnego, wobec tego należało odmówić dotowania w tym zakresie. Wobec braku innych danych, pozwalających na wydzielenie z całości poniesionego wydatku na wynagrodzenie E. M. kwot związanych z wykonywaniem przez nią czynności na każdym stanowisk: nauczyciel przedszkola i opiekun dla dzieci w wieku do lat 3 Prezydent słusznie przyjął równy podział i orzekł o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie odpowiadającej w części wypłaconego wynagrodzenia, tj. 26.272,39 zł. Skarżąca rozliczyła całość wynagrodzenia wypłaconego A.T. z dotacji tj. kwotę 31.822,75 zł. wskazując w rozliczeniu, że jest to wynagrodzenie "asystenta ucznia z niepełnosprawnością". Tymczasem zebrany materiał dowodowy tj. dokument "Zakres obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności" z 1 stycznia 2018r. wskazuje, że do obowiązków A. T. należały, poza zadaniami związanymi z pomocą nauczycielowi w organizowaniu i prowadzeniu pracy opiekuńczo-wychowawczej czy pełnienia obowiązków asystenta dzieci z niepełnosprawnością, zadania związane z funkcjonowaniem sali zabaw m.in. obsługa gości sali zabaw, organizowanie zabaw, obsługa imprez urodzinowych, dbanie o porządek na sali zabaw. Skoro świadczenie przez A. T. pracy w zakresie opieki nad dziećmi niebędącymi wychowankami przedszkola oraz świadczenie pracy na rzecz sali zabaw nie było działalnością dotowaną Prezydent słusznie przyjął, że tylko 1/3 wynagrodzenia otrzymanego przez nią wynagrodzenia tj. kwota 10.607,59 zł, mogła być sfinansowana z dotacji. Pozostałe 2/3 tj. 21.215,16zł organ wskazał jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. SKO zaaprobowało przyjęty sposób wyliczenia dotacji oświatowej. Końcowo SKO podkreśliło, że nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania antymobbingowego, jako dotyczącego sfery prawa pracy i relacji pracowniczych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżąca zarzuciła SKO naruszenie: Przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: - art. 35 ust. 4 i 5 pkt 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych o wydatkowaniu dotacji (innych form wychowania przedszkolnego tj. niepublicznego punktu przedszkolnego) na realizację zadań wynikających z zaleceń zawartych w orzeczeniach i na zapewnienie warunków ich realizacji poprzez zastąpienie tego przepisu błędnie zastosowaną metodą proporcji (stosowanie niewłaściwej podstawy do wyliczenia proporcji) i błędnie wyliczoną kwotą do zwrotu, co potwierdzają obliczenia matematyczne; - art. 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. tj. działanie na szkodę interesu prywatnego tj. osoby prowadzącej niepubliczną placówkę wychowania przedszkolnego oraz interesu publicznego tj. wychowanków i rodziców korzystających bądź planujących skorzystanie z oferty tej placówki (tj. innej formy wychowania przedszkolnego) poprzez uchybienie zasadom prawidłowego gromadzenia materiału dowodowego w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej i posłużenie się w postępowaniu ustaleniami zgromadzonymi w toku kontroli przeprowadzonej niezgodnie z prawem, z naruszeniem wielu przepisów (w tym art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców), prawdopodobne wprowadzenie w błąd Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach rozpatrujących sprawy sygn. akt III SA7G1 203/21, sygn. akt. III SA/Gl 1536/21 oraz sygn. akt III SA/Gl 1004/23; - art. 35 i 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez działanie na szkodę interesu publicznego i prywatnego w sposób zagrażający zapewnieniu bezpiecznych i higienicznych warunków pobytu wychowanków w placówce wychowania przedszkolnego, przez przekroczenie przez funkcjonariuszy publicznych uprawnień w zakresie przeprowadzania kontroli w placówce jak i przekroczenia uprawnień w zakresie zarządzania działalnością niepublicznej placówki oraz decydowania i narzucania osobie prowadzącej niepubliczną placówkę oświatową zakresu finansowania, a także nieuprawnionej zmiany sposobu i metody rozliczenia wydatków z dotacji oraz zastosowanie niewłaściwej podstawy do wyliczenia proporcji tj. Organ wyliczając własną proporcję nie uwzględnił wszystkich wydatków kwalifikowanych placówki, czym oprócz zafałszowania liczby wychowanków dopuścił się do zaniżenia kwoty należnej dotacji. Organ nie uwzględnił innych wydatków kwalifikowanych, w tym także pokrytych ze środków spoza dotacji, - art. 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. poprzez uchybienie zasadom prawidłowego gromadzenia materiału dowodowego w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej i posłużenie się w niniejszym postępowaniu ustaleniami zgromadzonymi w toku kontroli przeprowadzonej z naruszeniem prawa, której przedmiotem była prawidłowość pobrania dotacji oświatowej w latach 2016 - 2018, a do oceny wykorzystano dane z roku 2019 zebrane w sposób nieuprawniony, - art. 21 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych poprzez błędną wykładnię i uznanie, że dotacja pobrana przez Skarżącą na uczniów jest nienależnie pobrana, a także uznanie konieczności zwrotu pieniędzy z czesnego dzieci, na które skarżąca nie otrzymała dotacji (gdyż dzieci te nie były zgłoszone do dotowania), podczas gdy stosowna wg danego roku uchwała przyjęta przez Radę Miasta R., która reguluje kwestię ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych jednostek oświatowych prowadzonych przez osoby fizyczne lub prawne inne niż Miasto R. oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania potwierdza zgodność z prawem zastosowanego sposobu naliczania i rozliczania dotacji (wg pisma byłego Przewodniczącego Rady Miasta R. nr [...] z dnia 9 kwietnia 2020 r.); - art. 31 ust. 3. ustawy Prawo oświatowe poprzez błędną wykładnię i uznanie, że dowody Skarżącej są niewystarczające do uznania prawidłowości naliczenia dotacji na dzieci 2,5-3 letnie objęte zgodnie ze statutem placówki wychowaniem przedszkolnym, a Organ błędnie zaliczył je do formy opieki do lat 3: - art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 126 ustawy o finansach publicznych poprzez błędną wykładnię i uznanie, że dokumenty skarżącej są niewystarczające do uznania prawidłowości wydatkowania dotacji. -art. 136 KPC w związku z zawiadomieniem Organu o zmianie miejsca zamieszkania Skarżącej z dnia 5 kwietnia 2022 r. (Identyfikator Poświadczenia: [...]), a także zmianą adresu do doręczeń w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, poprzez samowolne i bezprawne wysłanie powiadomień i pism na nieaktualne adresy co w konsekwencji spowodowało naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz o wydaniu decyzji SKO z 11 kwietnia 2023 r. numer [...] oraz z 21 października 2022 r. numer [...]. Przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: -art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie Skarżącej o zebraniu materiału dowodowego oraz o wydaniu decyzji SKO z 11 kwietnia 2023 r. numer [...] (a także z 21 października 2022 r. numer [...]) i możliwości składania wniosków, gdyż zarzucane uchybienie uniemożliwiło Skarżącej dokonanie czynności procesowych; -art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do twierdzeń Skarżącej, w szczególności w zakresie zarzutu nieuprawnionego i nieprawidłowego posłużenia się przez organ I instancji danymi z roku 2019 uzyskanymi w nieuprawniony sposób w trakcie kontroli za lata 2016-2018, co narusza przepis art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 7, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że dotacja była wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w szczególności w zakresie objęcia wychowaniem przedszkolnym dzieci w wieku 2,5-3 lat z pominięciem art. 31 pkt 3. ustawy Prawo oświatowe oraz danych z Systemu Informacji Oświatowej (dowód: Ranking Społeczny Sukces Kadencji 2018 - 2023 autorstwa prof. P. S. z Uniwersytetu [...] we W.); - art. 7, art. 75 § 1, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym w szczególności pominięcie wyjaśnień Skarżącej oraz statutu przedszkola, w którym wskazano że placówka obejmuje wychowaniem przedszkolnym dzieci od 2,5 roku życia; także na mocy w/w przepisów prawa, ponieważ nie został zgromadzony kompletny materiał dowodowy (m.in. ujawnienie istotnych dla wydania decyzji okoliczności, w tym dowodu: Ranking Społeczny Sukces Kadencji 2018 - 2023 autorstwa prof. P. S. z Uniwersytetu [...] we W.) w celu ustalenia stanu faktycznego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c p.p.s.a.) w wyniku prawdopodobieństwa oddziaływania naruszeń prawa procesowego na wynik sprawy administracyjnej; - art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpł5rw na wynik sprawy (z tym, że odniesienie się do zarzutów nie może mieć charakteru "sygnalnego" - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 2672/16), poprzez nieustosunkowanie się do twierdzeń uważanych przez Skarżącą za istotne dla sposobu załatwienia sprawy lub czyni to ogólnikowo, uchybia swym obowiązkom wynikającym z art. 8 i art. 11 k.p.a. w sposób, który ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż sprawa nie zostaje załatwiona zgodnie z wynikającymi z tych przepisów zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego. Wobec tak sformułowanych zarzutów Skarżąca wniosła o: uchylenie w całości decyzji SKO z 21 października 2022 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta z 9 czerwca 2022 r. numer [...] w związku istotnymi błędami merytorycznymi i matematycznymi potwierdzonymi w zaskarżonej decyzji SKO z 1 lipca 2024 r., nr [...] w przedmiocie wyeliminowania z obrotu prawnego z powodu niezgodności z faktami i prawem. uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a, w całości decyzji Prezydenta z 9 czerwca 2022 r., nr [...] z w związku istotnymi błędami merytorycznymi i matematycznymi potwierdzonymi w zaskarżonej decyzji SKO z 1 lipca 2024 r.,nr [...] w przedmiocie wyeliminowania z obrotu prawnego z powodu niezgodności z faktami i prawem. na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu [...] e-postanowienie.pdf, w którym Organ informuje o wyjściu na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności. na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu [...].pdf, w którym Organ dowodzi, że posługiwał się prawidłowym adresem do doręczeń, który następnie samowolnie i błędnie zmienił. na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu Ranking Społeczny Sukces Kadencji 2018 - 2023 autorstwa prof. P. S. z Uniwersytetu [...] we W., (z dokumentu opublikowanego przez Miasto R. dnia 20 października 2023 roku: https://www.R..eu/dla-mieszkancow/aktualnosci/aktualnosc/spoleczny- sukces-kadencji), w którym Urząd Miasta R. informuje ("także dzieci w wieku 3 lata i młodsze w przedszkolach, punktach przedszkolnych"), że dzieci 2,5 - 3-letnie (także w Niepublicznym Punkcie Przedszkolnym "[...]") były objęte wychowaniem przedszkolnym. na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzenie na rzecz Skarżącej od Organu zwrotu kosztów postępowania. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Organu (dot. dotacji z 2019 r.) oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, uchylenie w całości decyzji Organu (dot. dotacji z 2016 - 2018 r.) oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, umorzenie postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Skarżąca zarzuciła wielokrotne poświadczenie nieprawdy przez orzekające w sprawie organy. Zwróciła także uwagę na wielokrotne i notoryczne (także w przeszłości) naruszanie przez SKO art. 35 i 36 k.p.a. W jej ocenie sprawa może mieć również charakter mobbingu ze strony Prezydenta. Dodatkowo w sprawie organy zastosowały nieprawidłową i nieadekwatną do specyfiki funkcjonowania niewielkiej placówki metodę proporcji, ponieważ proporcję zastosowały do części (okroił i zaniżył wydatki kwalifikowane) zamiast do sumy wszystkich wydatków punktu przedszkolnego (nie uwzględnił kilkuset dowodów wydatków bieżących m.in. opłat za czynsz, ogrzewanie, energię elektryczną, wodę, środki higieny i czystości, pomoce dydaktyczne, zabawki, itd.). Niezależnie podane w decyzji kwoty do zwrotu zostały wyliczone na podstawie błędnych założeń i danych liczbowych. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej właściwości sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., nie stwierdził naruszeń prawa dających podstawę do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem tak rozumianej kontroli sądowej jest decyzja SKO z 1 lipca 2024 r. w której uchyliło decyzję Prezydenta z 14 lutego 2024 r. w sprawie określenia wysokości dotacji do zwrotu, jako część dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 83.012,00 zł przyznanej w 2019 r. z budżetu Miasta R. na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej "[...]" Niepublicznemu Punktowi Przedszkolnemu w R. i określiło wysokość dotacji do zwrotu, jako część dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, w kwocie 48.132,54 zł przyznanej w 2019r. Na wstępie rozważań podkreślić należy, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma okoliczność, iż sprawa była już rozpoznawana przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach pod sygn. akt III SA/Gl 1536/21. Wyrokiem z 24 października 2022r. Sąd uchylił decyzję SKO z 13 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu dotacji oraz zasądził od SKO na rzecz Skarżącej kwotę 7.417 (siedem tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd w tym wyroku uznał za słuszne poglądy organów, że środki pochodzące z dotacji stanowią szczególny rodzaj wydatków, które powinny być precyzyjnie udowodnione, a rolą dotowanego jest zadbanie o wydatkowanie środków dotacji w sposób zgodny z przeznaczeniem, jak również odpowiednie utrwalenie ich poniesienia zarówno w dowodach źródłowych jak i prowadzonych ewidencjach. Nie podzielił jednak ich poglądu co do tego, że skoro Skarżąca nie posiada dokumentów potwierdzających fakt rzeczywistej wypłaty wynagrodzeń w datach i kwotach wynikających z dowodów wewnętrznych środkami pochodzącymi z dotacji - wydatki na wynagrodzenia dyrektora przedszkola, nie mogą zostać uznane za poniesione ze środków dotacyjnych. Zdaniem Sądu organy podejmując rozstrzygnięcie w sprawie nie mogły pominąć dokonania ustaleń kto w 2019 r. obsługiwał punkt przedszkolny "[...]", kto wykonywał w nim obowiązki administracji, kto pełnił funkcję dyrektora przedszkola, jakie zapisy widniały w statucie przedszkola co do pełnienia funkcji dyrektora, jakie były jego obowiązki oraz jakie były zasady wynagradzania. Tych okoliczności organy w ogóle nie badały i nie analizowały. Natomiast z oświadczenia Skarżącej wynika także, iż zatrudniona w punkcie przedszkolnym były A. T. i E. M.. Nie zostało wykazane, że wypłaty z tytułu wynagrodzenia za pełnienie funkcji dyrektora placówki nie miały miejsca, a dowody w aktach sprawy nie są wystarczające na potwierdzenie zasadności twierdzeń organu. Brak dowodów potwierdzających wypłatę gotówki w kwotach i datach wynikających z dowodów wewnętrznych nie może być samoistną przesłanką do uznania, że wynagrodzenie Skarżącej z tytułu pełnienia funkcji dyrektora placówki i osoby obsługującej ją nie zostało wypłacone i stanowi dotację niewykorzystaną. Wydatki za 2019 r. na wypłaty wynagrodzeń dla Skarżącej pochodzące z dotacji oświatowej wiążą się w sposób bezpośredni z działalnością przedszkola. Za uzasadniony Sąd uznał natomiast zarzut naruszenia art. 8 oraz art. 11 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do twierdzeń Skarżące co do nieuprawnionego posłużenia się przez Prezydenta ustaleniami dokonanymi w trakcie kontroli za lata 2016-2018, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Pomimo użycia w art. 153 p.p.s.a. określenia "orzeczenie" chodzi w nim nie o sentencję, lecz o uzasadnienie. Ocena prawna rozstrzygnięcia wiąże się bowiem w pierwszym rzędzie z wykładnią prawa, a ta może mieścić się jedynie w uzasadnieniu wyroku (por. wyrok NSA z 15 stycznia 1998 r. sygn. II SA 1560/97 niepubl.). Podkreślić przy tym należy, że przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże je w sprawie. Jedynie w przypadku, gdy ulegnie zmianie podstawa prawna danego stosunku prawnego lub gdy zmienią się okoliczności faktyczne, zasada z art. 153 p.p.s.a. nie będzie miała zastosowania (por. wyrok NSA z 16 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 550/11). Oddziaływaniem art. 153 p.p.s.a. objęte jest więc przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 2014 r. sygn. akt I GSK 534/12). Stosownie natomiast do art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Moc wiążąca orzeczenia określona w art. 170 p.p.s.a. w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana. (por. Wyrok WSA w Bydgoszczy z 8 października 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 422/24). Rolą obecnie kontrolującego zaskarżoną decyzję Sądu jest zatem ponowna ocena tejże decyzji z uwzględnieniem wskazań i oceny prawnej zawartej w wyroku WSA w Gliwicach z 24 października 2022r., sygn. akt III SA/Gl 1536/21. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie orzekające w sprawie organy przeprowadziły ponownie postępowanie wyjaśniające i dokonały oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego wykonując jednocześnie zalecenia Sądu. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie w istocie sprowadza się do oceny legalności wydatków na wynagrodzenia Skarżącej oraz zatrudnianych pracowników z dotacji oświatowej za 2019 r. Przystępując do badania sprawy zaznaczyć wypada, że zasady postępowania w przypadku zwrotu dotacji otrzymanych od jednostki samorządu terytorialnego określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm.; dalej: u.f.p.). Stosownie do art. 251 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku. Jak wynika z art. 252 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2 (ust. 1). Sąd podziela wypracowane przez tutejszy Sąd w wyroku z 27 lutego 2024r. sygn. akt III SA/Gl 1043/23 stanowisko co do zakresu pojęcia "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem" i utożsamianie go z sytuacją, w której dotacja została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Podkreślenia wymaga, że sprawa dotyczy tzw. dotacji oświatowej, której środki beneficjent zobligowany jest spożytkować na realizację zadań określonych w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2203; dalej: u.f.z.o.) w brzmieniu obowiązującym w 2019. Oznacza o zatem, że każdy wydatek, który pokryty został z dotacji, winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności ze wspomnianym przepisem. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o jego wydatkowaniu niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności o potrzebie jego zwrotu (wyrok WSA we W. z 12.04.2023 r., III SA/Wr 621/21). W sprawie zastosowanie mieć będzie art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. a u.f.z.o. Stanowi on, że dotacja ta może być przeznaczona na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego (...). W tym miejscu warto podać za przytoczonym już w wyrokiem w sprawie sygn. akt III SA/Gl 1043/23, że dotacje przeznaczane na realizację zadań szkoły (przedszkola) ograniczone są do zakresu ich celowości oraz do bieżących wydatków szkoły (przedszkola). Są one zatem przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków szkoły (przedszkola). Rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę (przedszkole) bądź jednostkę prowadzącą szkoły (przedszkola), czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków. Zastosowanie w sprawie znajdzie także art. 31 ust.1 i 3 ustawy z 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz.U. z 2024 poz.737). Na jego podstawie określony będzie wiek dzieci, które mogą uczęszczać do punktu przedszkolnego. I tak wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 3 lata, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat. (art. 31 ust. 1 Prawo oświatowe) W szczególnie uzasadnionych przypadkach wychowaniem przedszkolnym może także zostać objęte dziecko, które ukończyło 2,5 roku. (art. 31 ust. 3 Prawo oświatowe). Oznacza to więc, że nie mogą być pokryte z dotacji na prowadzenie Punktu Przedszkolnego wydatki na opiekę nad dzieckiem (M. K.) które w 2019 r. nie mogło być jego uczestnikiem. Dziecko kończyło 2.5 rok życia w styczniu 2020 r. i dopiero od tego momentu Skarżąca mogła – w trybie art. 31 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe - objąć je opieką przedszkolną. Słusznie orzekające w sprawie organy na podstawie analizy Dzienników zajęć specjalistycznych - Rehabilitacja prowadzonych zarówno dla roku szkolnego 2018/2019 jak i 2019/2020, listy płac sporządzanych na koniec miesiąca, za godziny zrealizowane w tym miesiącu oraz umów z pracownikami zakwestionowały wydatki obejmujące część wynagrodzenia fizjoterapeutów (A. M., K. Z.) i logopedy (K. P.). Skoro zapłata obejmowała wynagrodzenie za świadczenia, których wykonanie nie znajduje potwierdzenia w dokumentacji lub udzielana była dla dziecka, które nie było wychowankiem punktu przedszkolnego, to nie może zostać pokryta z dotacji oświatowej. Sąd podziela tym samym argumentację SKO zawartą na s. 8 zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu SKO wyczerpująco wskazało dokumentację oraz sposób, w jaki Skarżąca ewidencjonowała dzieci 2,5 letnie i młodsze (s. 10 zaskarżonej decyzji). Miało to miejsce odpowiednio w dzienniku adaptacyjnym i dzienniku zajęć przedszkola. Dodatkowo Prezydent wielokrotnie wzywał Skarżącą do przedłożenia Dzienników zajęć - Zajęcia adaptacyjne za cały rok 2019. Skarżąca jednakże ich nie udostępniła. Powyższe Dzienniki nie zostały również przez nią zdeponowane w archiwum zakładowym Kuratorium Oświaty, co ustalił Prezydent w ramach prowadzonego postępowania. Wobec tego słusznie Prezydent, a potem w ramach kontroli instancyjnej SKO przyjęli, że brak jest możliwości ustalenia faktycznej proporcji dzieci do lat 3 objętych faktyczną opieką przedszkola oraz liczby uczniów Punktu Przedszkolnego za okres od stycznia do grudnia 2019 r. Wobec braku innych danych, pozwalających na wydzielenie z całości poniesionego wydatku na wynagrodzenia Prezydent przyjął równy podział. Sąd tak ustalony sposób podziału wydatku uznał za prawidłowy. Konsekwentnie zatem, skoro E. M. świadczyła pracę jako nauczyciel przedszkola oraz pełniła opiekę nad dziećmi do lat 3 to wydatek na jej wynagrodzenie w kwocie 53.441,54 zł nie może być w całości pokryty z dotacji. Jest możliwy tylko w części związanej z dotowaną placówką Punktu Przedszkolnego i wobec przyjęcia równego podziału oznacza wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie odpowiadającej części wypłaconego wynagrodzenia, tj. 26.272,39 zł. (s. 10-11 zaskarżonej decyzji). Z kolei A. T. w ramach jednego wynagrodzenia pełniła zadania opiekuńcze wobec wszystkich wychowanków punktu przedszkolnego ale także nad dziećmi do lat 3 oraz obsługiwała prowadzoną przez Skarżącą salę zabaw. Mając na uwadze, że opieka nad dziećmi do lat 3 i prowadzenie sali zabaw wchodzi w zakres działalności gospodarczej Skarżącej i nie stanowi działalności objętej dotacją zasadne jest, aby tylko 1/3 wynagrodzenia A. T., tj. kwota 10.607,59 zł. mogła być sfinansowana z dotacji. Wówczas pozostała kwota czyli 21.215,16 zł stanowi część dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Sąd podziela zajęte w tym zakresie stanowisko SKO (s. 11 zaskarżonej decyzji). Na akceptację zasługuje również ocena SKO co do pokrycia z dotacji wynagrodzenia Skarżącej wobec pełnienia przez nią funkcji Dyrektora Punktu Przedszkolnego. Wykazał on nie tylko okoliczności wskazujące na faktyczne pełnienie przez Skarżącą tej funkcji, ale także na dokonanie wydatku związanego z wypłatą wynagrodzenia (s. 8-9 zaskarżonej decyzji). Nieuzasadnione są zarzuty Skarżącej dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że materiał dowodowy został zebrany przez organy w sposób rzetelny i skrupulatny. Był on przy tym kompletny i wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia, a jego spójna, logiczna i kompleksowa ocena nie naruszyła granic swobodnej oceny dowodów. Lektura uzasadnień decyzji organów obu instancji prowadzi do wniosku, iż w wystarczający sposób ustosunkowały się do zarzutów artykułowanych przez Skarżącą i przedstawiły stanowisko w kwestii zasadności zwrotu dotacji. Z kolei zarzuty dotyczące wadliwej oceny dowodów są tylko wówczas słuszne, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez organ wydający rozstrzygnięcie nie odpowiada wymogom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Zarzut nie może jednak sprowadzać się do samej tylko polemiki z ustaleniami poczynionymi w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu, czy do odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz winien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle norm prawnych, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuściły się organy podatkowe. Zauważyć trzeba, że w realiach rozpoznawanej sprawy sposób Skarżąca nie neguje dowodów, ale kwestionuje wywiedzione z nich przez organy wnioski. Tymczasem w dokonanych ustaleniach Sąd nie dopatrzył się uchybień i uznaje je za prawidłowe. Sąd oddalił wniosek Skarżącej o przeprowadzenie dowodu z dokumentu. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Celem postępowania, o którym stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwy w sprawie organ administracji publicznej ustalił ten stan, zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej. Przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych poczynionych w postępowaniu administracyjnym, z którymi nie zgadza się Skarżąca. Z podanych przyczyn Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu. Końcowo trzeba przywołać art. 134 § 1 p.p.s.a., według którego Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Skoro przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja w sprawie określenia części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przyznanej w 2019 r., to wszelkie zarzuty merytoryczne kwestionujące prawidłowość wydanych decyzji dotyczących innych dotacji Sąd zmuszony jest pozostawić bez analizy, gdyż nie dotyczą one bezpośrednio przedmiotu sporu w niniejszej sprawie. Użyty w powołanym przepisie termin "granice sprawy" oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.