III SA/Gl 682/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...]W w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 15 czerwca 2011 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z 15 czerwca 2011 . skarga I. L. na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] została oddalona. W dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego, radca prawny E. G., złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wniosek swój uzasadnił faktem, że od [...] do [...] r. przebywał na zwolnieniu lekarskim a następie przesunął planowany uprzednio urlop, z którego wrócił w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Przepis art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. nr 153, poz. 1270 – określanej odtąd jako p.p.s.a.) przewiduje, że "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym". W myśl art. 87 p.p.s.a.: "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). (...) Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4)". W przedmiotowej sprawie do uchybienia terminu doszło, albowiem wniosek o uzasadnienie nie został w terminie, który zgodnie z dyspozycją art. 141 § 2 p.p.s.a. upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. ([...]). Pełnomocnik skarżącego dokonał również przedmiotowej czynności, tj. złożył wniosek o uzasadnienie. Ponadto złożył wniosek w siedmiodniowym terminie od ustania podanej we wniosku przyczyny uchybienia terminowi, tj. od dnia powrotu pełnomocnika z urlopu. Zarazem jednak pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił aby uchybienie terminowi było następstwem okoliczności, za które nie ponosi on odpowiedzialności. O ile chorobę i będącą jej wynikiem niezdolność do pracy można by za taką przeszkodę uznać, należy jednak nadmienić, że ustała ona w dniu [...] r., tj. jeszcze w czasie biegu terminu przewidzianego na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku. Natomiast urlop pełnomocnika trudno uznać za niezawinioną przeszkodę. Pełnomocnik sam podjął decyzję o wykorzystaniu urlopu bezpośrednio po powrocie ze zwolnienia lekarskiego, nie wyraził w tym okresie zainteresowania zawisłą przed tutejszym Sądem sprawą, pomimo że znał termin rozprawy i mógł chociażby w rozmowie telefonicznej z pracownikami Sądu uzyskać informację, że jego wniosek o odroczenie rozprawy z uwagi na urlop nie został uwzględniony i że w sprawie zapadł wyrok. Mógł wreszcie tak zorganizować pracę kancelarii aby jego planowana uprzednio nieobecność nie miała negatywnych konsekwencji dla prowadzonych przeze spraw. Tego jednak nie uczynił, a zatem ponosi winę w uchybieniu terminowi w zakresie okresu po powrocie ze zwolnienia lekarskiego. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.