III SA/Gl 683/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 22 września 2014 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności) postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik J. S. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] r. znak [...] nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ż. z dnia [...] r. znak [...] określającej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec 2008 r. w wysokości [...] zł. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia