III SA/Gl 687/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2018 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. S. na pismo Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 oddala skargę. W związku konkursem nr [...] na dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Osi Priorytetowej XI "Wzmocnienie potencjału edukacyjnego" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014 – 2020 (dalej zwany w skrócie RPO), w ramach działania 11.3 "Dostosowanie oferty kształcenia zawodowego do potrzeb lokalnego rynku pracy – kształcenie zawodowe osób dorosłych", który ogłosił Wojewódzki Urząd Pracy w K. 47pełniące funkcję Instytucji Pośredniczącej dla Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 pełniący funkcję Instytucji Pośredniczącej, swój wniosek o numerze [...], z zachowaniem terminu, złożyło A.. Wniosek obejmował projekt pod nazwą: "B". Wydatki kwalifikowane określono na 1.204.542,48 zł, wnioskowane dofinansowanie: 1.084.088,23 zł, okres realizacji: 1.01.2017 r. (start projektu) – 31.12.2018 r. (zakończenie realizacji). Zgodnie z warunkami konkursu opisanymi w Regulaminie konkursu (Rozdział 1.6 – Procedura wyboru projektów do realizacji), Wojewódzki Urząd Pracy w K. jako Instytucja Organizująca Konkurs (IOK), dokonuje oceny i wyboru projektów w oparciu o kryteria określone w rozdziale 3 - Kryteria wyboru projektów. Ocena ta podzielona została na dwa etapy - etap oceny formalnej (w oparciu o kryteria formalne) oraz etap oceny merytorycznej (w oparciu o kryteria merytoryczne). Wybór projektów odbywa się w trybie konkursowym. Ocena spełniania każdego z kryteriów jest przeprowadzana przez co najmniej dwóch członków Komisji oceny projektu (KOP). Etap oceny formalnej i merytorycznej poprzedzony jest etapem weryfikacji poprawności formalnej wniosków w oparciu o Kartę weryfikacji poprawności wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach RPO WSL na lata 2014-2020, stanowiącą załącznik nr 3 do Regulaminu. Wnioski, które przeszły pozytywnie weryfikację poprawności formalnej, kierowane są do oceny formalnej. Wnioski, które pozytywnie przeszły ocenę formalną kierowane są do oceny merytorycznej. W trakcie oceny merytorycznej weryfikowane są zarówno kryteria zerojedynkowe (0/1), jak i punktowe. Spełnienie kryteriów "0/1" jest obligatoryjne (za wyjątkiem sytuacji, w której kryterium nie dotyczy wniosku i/lub wnioskodawcy), a ich niespełnienie skutkuje negatywną oceną wniosku. W wyniku oceny kryteriów punktowych wnioski otrzymują odpowiednią liczbę punktów za spełnienie kryteriów merytorycznych i/lub dodatkowych. W przypadku, jeśli projekt nie spełni któregokolwiek z obligatoryjnych kryteriów "0/1" których spełnienie jest weryfikowane na etapie oceny merytorycznej, projekt otrzymuje ostatecznie "0" punktów. W wyniku oceny merytorycznej wnioski mogą zostać ocenione pozytywnie albo negatywnie. Wniosek oceniany jest pod względem merytorycznym przy pomocy karty oceny merytorycznej, która stanowi załącznik nr 6 do Regulaminu. Na etapie oceny merytorycznej oceniane są: a) ogólne kryteria merytoryczne, b) ogólne kryteria horyzontalne, c) szczegółowe kryteria dostępu, d) szczegółowe kryteria dodatkowe. Ogólne kryteria merytoryczne dotyczą treści wniosku, wiarygodności i zdolności wnioskodawcy do podjęcia realizacji projektu oraz zasad finansowania projektów w ramach RPO WSL. Ogólne kryteria merytoryczne mają charakter uniwersalny, tj. odnoszą się do wszystkich projektów realizowanych w ramach Programu, które są współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (część 3.2.3-3.2.8 Regulaminu). Z kolei ogólne kryteria horyzontalne (część 3.2.9-3.2.12 Regulaminu) dotyczą zgodności wniosku z politykami horyzontalnymi. Ocena ich spełnienia dokonywana jest w oparciu o: a) Zgodność z prawodawstwem unijnym oraz właściwymi zasadami unijnymi tym: - zasadą równości szans kobiet i mężczyzn w oparciu o standard minimum, - zasadą równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami, - zasadą zrównoważonego rozwoju, - zasadą partnerstwa. b) zgodności projektu z prawodawstwem krajowym, c) zgodności z zasadami pomocy publicznej. Szczegółowe kryteria dostępu dotyczą zgodności wniosku z kryteriami określanymi każdorazowo dla poszczególnych konkursów w ramach RPO WSL. W przypadku realizacji w ramach projektu szkoleń/kursów z zakresu nabywania nowych, podwyższania lub uzupełniania kwalifikacji, wnioskodawca zapewnia, że uzyskanie kwalifikacji zostało poprzedzone procesem walidacji i certyfikacji. Wskazane formy wsparcia kończą się egzaminem: a) zewnętrznym lub b) przeprowadzonym przez Projektodawcę lub Partnera, o ile posiadają oni uprawnienia do egzaminowania w zakresie zgodnym z realizowanymi szkoleniami (część 3.2.13.-3.2.14 Regulaminu). Szczegółowe kryteria dodatkowe dotyczą natomiast preferowania pewnych typów projektów, co w praktyce oznacza przyznanie spełniającym je wnioskom premii punktowej w trakcie oceny merytorycznej. Premia przyznawana będzie wyłącznie tym wnioskom, które otrzymają wymagane minimum punktowe za spełnianie ogólnych kryteriów merytorycznych. Spełnianie kryteriów dodatkowych nie jest obowiązkowe. Szczegółowe kryteria dodatkowe zawiera część 3.2.15 – 3.2.20 Regulaminu. Końcowo projekt A w trakcie oceny merytorycznej nie uzyskał wymaganej liczby punktów. Oceniony został przez każdego z dwóch odrębnie oceniających ekspertów negatywnie, o czym wnioskodawca został powiadomiony pismem z 7 października 2016 r. Mianowicie w ramach kryterium ogólnego merytorycznego (zerojedynkowego) w kryterium: "Czy projekt wskazuje zasadność powołania partnerstwa ?" obaj oceniający stwierdzili, że wnioskodawca kryterium tego nie spełnia. Pierwszy oceniający wskazał na "brak zasadności powołania partnerstwa z uwagi na fakt, że partner odpowiedzialny jest w ramach projektu tylko za logistykę kursów i zarządzanie projektów. (...) Brak działań merytorycznych, co w konsekwencji nie przyczynia się do realizacji wskaźników." Z kolei drugi oceniający, powołując się na treść Instrukcji wypełniania wniosku stwierdził, że "partner projektu nie realizuje zadań merytorycznych, odpowiada za zadania w ramach zarządzania projektem, w ramach zadań odpowiada za wynajem sal. Poczęstunek, zakup materiałów i podręczników. Partner nie realizuje żadnego wskaźnika." Oceniając kryteria merytoryczne punktowe: 1. "Adekwatność celu projektu do zdiagnozowanych problemów" od obu oceniających wnioskodawca uzyskał 3 pkt na 3 możliwe. 2. "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania" wnioskodawca od pierwszego oceniającego uzyskał ogółem 4 punkty, a od drugiego oceniającego 5 punktów - na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 6 punktów. Wnioskodawca nie spełnił tego kryterium. Oceniający przedstawili w tym zakresie swoją argumentację, eksponując braki i nieprawidłowości projektu w tym obszarze. 3. "Opis grupy docelowej" – pierwszy oceniający przyznał 3 punkty, a drugi 4 punkty na 5 możliwych do uzyskania, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 3 punkty. 4. "Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu", wnioskodawca od pierwszego oceniającego uzyskał ogółem 5 punktów, a od drugiego oceniającego 7 punktów - na 8 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 5 punktów. 5. "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" – pierwszy oceniający przyznał 13 punktów, a drugi 14 punktów na 14 możliwych do uzyskania, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 8 punktów. 6. "Budżet projektu", wnioskodawca od pierwszego oceniającego uzyskał ogółem 6 punktów, a od drugiego oceniającego 5 punktów - na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 7 punktów. Wnioskodawca nie spełnił tego kryterium. Oceniający przedstawili w tym zakresie swoją argumentację, eksponując braki i nieprawidłowości projektu w tym obszarze. W podsumowaniu pierwszy oceniający przyznał łącznie 34, a drugi 38 punktów. Obaj oceniający wskazali, że jeżeli w ramach przynajmniej jednego z kryteriów ocenianych zerojedynkowo zaznaczono "NIE" (część VI pkt 1 oraz 3), to końcowy wynik oceny jest negatywny. Ponieważ w dokonanej ocenie taka sytuacja wystąpiła, obaj eksperci dali ocenę negatywną. O wyniku tego rozstrzygnięcia beneficjent został powiadomiony 12 października 2016 r. Od powyższej negatywnej oceny skarżący wniósł [...] r., na podstawie art. 53 i nast. ustawy z 11 lipca 2014 r. o Zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm. – dalej zwana ustawą wdrożeniową), protest do Zarządu Województwa Śląskiego, tj. Instytucji Zarządzającej RPO WSL na lata 2014 - 2020 – zwana dalej: IZ RPO WSL, w celu weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie wyżej wymienionych kryteriów. W uzasadnieniu skarżący szczegółowo wyjaśnił swoje stanowisko precyzując, że składa zarzuty w odniesieniu do oceny merytorycznej następujących kryteriów wyboru: 1) Część III (Kryteria ogólne merytoryczne zerojedynkowe), kryterium 4 – "Czy projekt wskazuje zasadność powołania partnerstwa ?" 2) Część IV (Kryteria ogólne merytoryczne punktowe): - kryterium 1 – "Adekwatność celu projektu do zdiagnozowanych problemów" – punkt A; - kryterium 2 – "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania" – punkty A,B,D; - kryterium 3 – "Opis grupy docelowej" – punkty A, B; - kryterium 4 – "Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu"– punkt C; - kryterium 5 – "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" – punkt E; - kryterium 6 – "Budżet projektu" – punkty A, B; Składający protest nie zgłosił zarzutów o charakterze proceduralnym. Instytucja Zarządzająca RPO WSL uwzględniła protest, o czym powiadomiła wnioskodawcę pismem z [...] r. W odniesieniu do kryterium zerojedynkowego 4 – "Czy projekt wskazuje zasadność powołania partnerstwa?", którego spełnienie było obligatoryjne, stwierdziła, po analizie treści ocen obu ekspertów oraz argumentów protestu, że kwestia partnerstwa uregulowana została w punkcie 1.8 Regulaminu konkursu oraz Instrukcji wypełniania wniosku (pkt. A.2, A.3, A.3.3, A.3.4, B.10, B.12.3, B.12.4, C.2). Eksperci w swoich ocenach wskazali, że partner nie realizuje żadnego wskaźnika oraz zadań merytorycznych. Tymczasem Instrukcja wypełniania wniosku nie wskazuje jednoznacznie, że realizacja konkretnego wskaźnika przez partnera jest warunkiem obligatoryjnym, decydującym o spełnieniu tego kryterium. Natomiast Regulamin konkursu w odniesieniu do partnerstwa wskazuje na szereg kwestii, które wnioskodawca uwzględnił we wniosku, a do których eksperci się nie odnieśli w swoich negatywnych ocenach. Nie można zatem przyjąć, że ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo, co czyni protest w tej części zasadnym. W odniesieniu do kryteriów ogólnych merytorycznych punktowych 2 i 6, co do których eksperci nie przyznali wymaganego minimum punktowego, Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że w przypadku kryterium "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania", weryfikacji ekspertów polegać powinny: a) adekwatność wartości docelowej wskaźników produktu kluczowych i specyficznych dla programu do zaplanowanych działań i wydatków w projekcie, b) adekwatność wartości wskaźników rezultatu kluczowych i specyficznych dla programu do zaplanowanych działań i wydatków w projekcie, c) adekwatność wskaźników specyficznych dla projektu do zaplanowanych działań i wydatków w projekcie, jeżeli w Regulaminie konkursu przewidziano wskaźniki specyficzne dla projektu, d) opis sposobu pomiaru i monitorowania wskaźników. Minimum punktowe dla tego kryterium wynosi 6 pkt, przy czym eksperci 1 i 2 przyznali odpowiednio 4 i 5 punktów. Co do wymogów określonych wyżej w punkcie "a" eksperci obniżyli punktację z uwagi na brak wskaźników realizowanych przez partnera projektu oraz brak wskazania we wniosku wskaźnika specyficznego. Tymczasem Instrukcja wypełniania wniosku nie wymaga, aby realizacja wskaźnika przez partnera projektu była warunkiem obligatoryjnym. W kwestii wskaźnika specyficznego Instytucja Zarządzająca również podzieliła stanowisko zawarte w proteście wskazując, że wskaźnik specyficzny dla Programu w ramach działania 11.3 nie jest adekwatny do typu przedmiotowego projektu, w związku z czym wnioskodawca nie miał obowiązku wybrać wskaźnika specyficznego. Wszystko to oznacza, że ocena ekspertów w w/w zakresie nie została przeprowadzona prawidłowo, co mogło mieć wpływ na przyznaną punktację. Podobne stanowisko Instytucja Zarządzająca zajęła odnośnie wymogów określonych wyżej w punkcie "b". Ekspert nr 2 obniżył punktację kwestionując koszty zakupu fantomu noworodka oraz poczęstunku w czasie kursu (w trakcie przerwy kawowej). Zdaniem IZ RPO WSL, ocena tych wydatków nie została przeprowadzona w sposób prawidłowy, gdyż – w przypadku fantomu - oceniający nie odniósł się do zapisów wniosku dotyczących specyfikacji technicznej specjalistycznego sprzętu szkoleniowego i nie wyjaśnił na jakiej podstawie przyjął, że jego koszt został zawyżony. Natomiast co do kosztów poczęstunki, to Taryfikator, stanowiący załącznik do Regulaminu, w Tabeli IX zawiera Wykaz dopuszczalnych stawek dla kosztów m.in. wyżywienia (35 zł) czy przerwy kawowej (15 zł). W tej sytuacji stanowisko eksperta który twierdzi, że nie ma konieczności zapewnienia uczestnikom szkoleń obiadów, a koszty przerwy kawowej zostały zawyżone, przy ujętym we wniosku koszcie tego cateringu wynoszącym 45 zł za osobę, jest nieprawidłowe, co mogło mieć wpływ na przyznaną punktację. Odnośnie kryterium 3 – "Opis grupy docelowej" Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że wnioskodawca ujął we wniosku opis barier, na które napotykają uczestnicy projektu, czyli czynników, które zniechęcają do wzięcia udziału w projekcie lub uniemożliwiają udział w projekcie (punkt B.11.2 Instrukcji wypełniania wniosku). W tej sytuacji ocena eksperta nr 1 obniżająca punktację ze wzgl. na brak takiego opisu nie została przeprowadzona poprawnie, co mogło mieć wpływ na punktację w tym elemencie oceny kryterium. W odniesieniu do kryterium nr 4 - "Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu" Instytucja Zarządzająca wskazała, że ujęcie w projekcie możliwości odrobienia zajęć przez nieobecnego uczestnika w innym terminie było uzasadnione. Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest bowiem obecność na 100% zajęć. Mając na uwadze zasadę równości szans oraz okoliczność, że grupę docelową stanowią strażacy pracujący w trybie zmianowym, stanowisko eksperta i jego ocena były niewłaściwe, co mogło mieć wpływ na punktację w tym elemencie oceny kryterium. Co do kryterium nr 5 - "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", Instytucja rozpatrująca protest stwierdził, że w tym zakresie weryfikowany jest m.in. potencjał techniczny projektodawcy/partnera, tj. posiadany sprzęt i lokale użytkowe, o ile istnieje konieczność ich wykorzystywania w ramach projektu. Z kolei, zgodnie z Regulaminem konkursu, "potencjał finansowy" należy do ogólnych kryteriów formalnych, weryfikowanych na etapie oceny formalnej. W tej sytuacji ocena tego potencjału dokonana przez eksperta w tej części karty oceny, była działaniem nieprawidłowym, co mogło mieć wpływ na punktację w tym elemencie oceny kryterium. Podsumowując, Instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że ocena merytoryczna wniosku nie została przeprowadzona w sposób właściwy w zakresie kryteriów ogólnych merytorycznych: 1) Kryterium zerojedynkowe nr 4; 2) Kryterium punktowe nr 2: pkt A, B, D; 3) Kryterium punktowe nr 3: pkt A; 4) Kryterium punktowe nr 4: pkt C, 5) Kryterium punktowe nr 5: pkt E, 6) Kryterium punktowe nr 6: pkt A i B, co mogło mieć wpływ na przyznaną punktację. W pozostałym zakresie przyjęła, że ocena została przeprowadzona prawidłowo. IZ RPO dodała, że w odniesieniu do kryterium 1 – "Adekwatność celu projektu do zdiagnozowanych problemów" – wnioskodawca uzyskał maksymalną punktację, a zatem protest nie może wpłynąć na jej zwiększenie. W wyniku ponownej oceny merytorycznej Instytucja organizująca konkurs pismem z 30 maja 2017 r. poinformowała wnioskodawcę o nieuzyskaniu minimum punktowego od obu oceniających i negatywnej ocenie wniosku oraz nieprzyjęciu projektu do realizacji. Jeden z ekspertów przyznał ocenę negatywną, a drugi pozytywną. W karcie oceny przedstawili uzasadnienie dotyczące przyznania poszczególnych wartości punktowych w ramach kryteriów oceny wniosku. I tak oceniający nr 1 przyznał łącznie 43 pkt. W części nieobjętej protestem podtrzymał wcześniejszą punktację, natomiast w zakresie uwzględnionym przez IZ RPO WSL w Części III – kryteria ogólne merytoryczne zerojedynkowe: "Czy projekt wskazuje zasadność powołania partnerstwa ?" - stwierdził spełnienie tego kryterium. Jednakże w punkcie 9 tego kryterium – "Czy wydatki w projekcie są kwalifikowane ?" wskazał, że kryterium to nie zostało spełnione. Projekt nie uzyskał bowiem minimum punktowego dla kryterium "Budżet projektu" (Część IV pkt 6), co jest warunkiem uznania za spełnione kryterium opisanego w Części III pkt 9. Za kryterium punktowe: "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania" (Część IV.2) – przyznał 8 pkt na 10 możliwych do uzyskania, co pozwoliło przekroczyć minimum punktowe (6 pkt). Za kryterium punktowe: "Opis grupy docelowej" (Część IV.3) oceniający przyznał 4 pkt na 4 możliwe do uzyskania. Kryterium: "Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu" (Część IV.4) ekspert ocenił na 8 pkt na 8 możliwych do uzyskania. Za kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" (Część IV.5) oceniający przyznał 14 pkt na 14 do uzyskania wskazując, że wnioskodawca spełnił to kryterium. Natomiast za kryterium IV.6 – "Budżet projektu" ekspert przyznał 6 pkt na 10 do uzyskania, przy minimum punktowym wynoszącym 7 pkt. W tym zakresie argumentował, że ponownej weryfikacji podlegała "niezbędność wydatków do realizacji zaplanowanych działań" oraz "racjonalność i efektywność wydatków". W pierwszym przypadku oceniający przyznał 1 pkt na 4 możliwe, wskazując, że odnośnie zadań 1-4 - wynagrodzenia kierownika kursu - koszt niekwalifikowalny w ramach kosztów bezpośrednich - osoba ta realizuje zadania przewidziane dla personelu zarządzającego. Tymczasem wynagrodzenia kierowników kursów nie powinny znaleźć się w kosztach bezpośrednich. Wykazane zakresy obowiązków kierowników kursów nie wykraczają poza ich obsługę logistyczną, kierownicy nie prowadzą fizycznie szkoleń, a więc nie są personelem merytorycznym projektu. Wykazane wydatki nie są niezbędne do prawidłowej realizacji projektu. Część zadań przypisanych kierownikom kursów, np. przedstawienie uczestnikom kursu celu, programu i organizacji kształcenia, standardowo powinni wykonać instruktorzy prowadzący szkolenia, natomiast obsługą logistyczną typu przygotowanie i zabezpieczenie odpowiedniej ilości sprzętu i utrzymanie go w należytej czystości i sprawności przed kursem, powinny zająć się osoby wchodzące w skład personelu zarządzającego. Z kolei zadania takie jak organizowanie zebrań instruktorów w celu omówienia programu kursu i oceny umiejętności uczestników są zbędne do realizacji projektu i nie podano czemu mają one służyć. Natomiast omawianie wyników egzaminów powinno mieć miejsce na etapie weryfikacji osiągnięcia założonych wskaźników dokonywanej przez personel zarządzający. W drugim przypadku przyznał 4 pkt na 4 możliwe do uzyskania. Ostatecznie stwierdził, że to kryterium (IV.6) nie zostało spełnione. Oceniający nr 2 przyznał łącznie 46 pkt. W części nieobjętej protestem podtrzymał wcześniejszą punktację, natomiast w zakresie uwzględnionym przez IZ RPO WSL w Części IV.2: "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania" – przyznał 9 pkt na 10 możliwych do uzyskania, co pozwoliło przekroczyć minimum punktowe (6 pkt). Za kryterium IV.6 – "Budżet projektu" ekspert przyznał 7 pkt na 10 do uzyskania, co przy minimum punktowym wynoszącym 7 pkt pozwoliło spełnić to kryterium. Ostatecznie ekspert stwierdził (Część VI), że projekt spełnia wszystkie kryteria zerojedynkowe oraz uzyskał minimum punktowe w określonych częściach merytorycznych (suma punktów za kryteria merytoryczne wynosi 45 oraz 1 punkt za kryteria dodatkowe). W konsekwencji przyznał ocenę pozytywną. Z taką ponowną oceną wniosku skarżący nie zgodził się. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na negatywną ocenę projektu zakwestionował stanowisko oceniającego nr 1 odnośnie zakresu obowiązków kierowników kursów. W uzasadnieniu skargi przedstawił w tym zakresie stosowną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 7 listopada 2017 r. sygn. IV SA/Gl 532/17 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, stąd przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K.. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie doszło do rozpatrzenia protestu przez podmiot nieuprawniony, gdyż Zarząd Województwa – zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej i § 4 ust. 3 Regulaminu – jest podmiotem, do którego kompetencji należy rozpatrzenie protestu. Tymczasem protest został rozpatrzony przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa. Rozpatrzenie protestu nastąpiło więc w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, a wobec tego wyczerpana została przesłanka zawarta w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, uzasadniająca uwzględnienie skargi. Takie stanowisko podtrzymał Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 lutego 2018 r. sygn. II GSK 4267/17. Rozpatrując sprawę ponownie Instytucja Zarządzająca RPO WSL uwzględniła protest. W odniesieniu do kryterium zerojedynkowego 4 – "Czy projekt wskazuje zasadność powołania partnerstwa?", którego spełnienie było obligatoryjne, stwierdziła, po analizie treści ocen obu ekspertów oraz argumentów protestu, że kwestia partnerstwa uregulowana została w punkcie 1.8 Regulaminu konkursu oraz Instrukcji wypełniania wniosku (pkt. A.2, A.3, A.3.3, A.3.4, B.10, B.12.3, B.12.4, C.2. Powtarzając stanowisko zawarte wcześniej w piśmie z [...] r. stwierdziła, że Regulamin konkursu w odniesieniu do partnerstwa wskazuje na szereg kwestii, które wnioskodawca uwzględnił we wniosku, a do których eksperci się nie odnieśli w swoich negatywnych ocenach. Nie można zatem przyjąć, że ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo, co czyni protest w tej części zasadnym. W odniesieniu do kryteriów ogólnych merytorycznych punktowych 2 i 6, co do których eksperci nie przyznali wymaganego minimum punktowego Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że w przypadku kryterium 2: "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania", zgodnie Regulaminem konkursu pkt. 2.4.1 "Projektodawca ubiegający się o dofinansowanie zobowiązany jest przedstawić we wniosku o dofinansowanie projektu wszystkie wskaźniki produktu oraz wskaźniki rezultatu spośród wskazanych w punkcie 1.2 Regulaminu, adekwatne do zakresu i rodzaju planowanego w projekcie wsparcia i grup docelowych, z zastrzeżeniem obowiązku wybrania co najmniej 1 wskaźnika produktu i co najmniej 1 wskaźnika rezultatu bezpośredniego przypisanego do danego Działania/Poddziałania. Z kolei punkt 2.4.5 Regulaminu konkursu wskazuje, że "Wskaźniki kluczowe oraz specyficzne dla programu są wskaźnikami obligatoryjnymi dla każdego projektu składanego w ramach konkursu, z uwzględnieniem adekwatności względem grupy docelowej i typów wsparcia." Odnosząc te zapisy do projektu wnioskodawcy Instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że wskaźnik specyficzny dla programu w ramach Działania 11. 3, tj. "Liczba osób uczestniczących w szkolnych formach kształcenia w programie", nie jest adekwatny do powyższego typu projektu, w związku z czym wnioskodawca nie miał obowiązku wybrać wskaźnika specyficznego dla programu. Zgodnie z punktem 1.2 Regulaminu konkursu, we wnioskach o dofinansowanie składanych w ramach przedmiotowego konkursu wnioskodawcy są zobligowani jedynie do wybrania wszystkich horyzontalnych wskaźników produktu przedstawionych w Tabeli 2 i określenia ich wartości docelowych na poziomie "0", a na etapie realizacji projektu powinien zostać odnotowany faktyczny przyrost wybranego wskaźnika w kolejnych wnioskach o płatność, o ile taki nastąpi. W związku z tym ocena eksperta w przedmiotowym zakresie nie została przeprowadzona w sposób właściwy, co mogło mieć wpływ na zmianę punktacji w tym elemencie oceny kryterium. Odnośnie "adekwatności wartości wskaźników rezultatu kluczowych i specyficznych dla programu do zaplanowanych działań i wydatków w projekcie" Instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że wartość docelowa uczestników pozaszkolnych form kształcenia wynosi 408 osób, przy czym założono uzyskanie kwalifikacji zawodowych przez 90 % uczestników projektu, tj. 368 osób. Ponieważ oceniający ustalił tę wartość na 367,2, protest w tej części uwzględniono. Co do "opisu sposobu pomiaru i monitorowania wskaźników", oceniający nie wyjaśnili dlaczego zapisy wniosku są niewystarczające do pozytywnej oceny przedmiotowej kwestii. Samo stwierdzenie, że "Pomiar wskaźnika rezultatu odbywa się do 4 tygodni po zakończeniu udziału w projekcie" nie stanowi żadnego uzasadnienia obniżenia oceny w tym kryterium. Ocena w tej części przeprowadzona została nieprawidłowo, co mogło mieć wpływ na punktację w tym elemencie oceny kryterium. W odniesieniu do kryterium "Budżet projektu" oceniający w uzasadnieniu obniżenia punktacji nie wyjaśnili, dlaczego zakres obowiązków kierownika kursów uznali za zadania przewidziane dla personelu zarządzającego projektem, w wyniku czego przedmiotowe koszty powinny być ponoszone w ramach kosztów pośrednich. A zatem ocena nie została przeprowadzona poprawnie. Prawidłowo przeprowadzona ocena może mieć wpływ na zmianę punktacji w kwestionowanym elemencie oceny kryterium. Podobne stanowisko Instytucja Zarządzająca zajęła odnośnie obniżenia punktacji z tytułu kosztu zakupu fantomu noworodka oraz poczęstunku w czasie kursu (w trakcie przerwy kawowej). Mianowicie oceniający nie odniósł się do zapisów wniosku dotyczących specyfikacji technicznej przedmiotowych wydatków. Autorytatywnie uznał, że przedstawiony przez wnioskodawcę koszt specjalistycznego sprzętu szkoleniowego został zawyżony, jednakże w żaden sposób nie uzasadnił swojego zdania i nie wyjaśnił, na jakiej podstawie, proponuje inne, niższe kwoty. Co do wydatków: "Koszt poczęstunku dla uczestników i trenera kursu (2 przerwy kawowa / obiad), mieszczą się one w kwocie wskazanej w stosownym "Taryfikatorze" w Tabeli IX - Wykaz dopuszczalnych stawek. Oceniający twierdzi, iż nie ma konieczności zapewnienia uczestnikom szkoleń obiadów, gdyż są to osoby pracujące. Tymczasem Taryfikator takich ograniczeń nie wprowadza. Załącznik do Regulaminu w Tabeli IX zawiera wykaz dopuszczalnych stawek dla kosztów m.in. wyżywienia (35 zł) czy przerwy kawowej (15 zł). W tej sytuacji stanowisko eksperta który twierdzi, że koszty przerwy kawowej zostały zawyżone, przy ujętym we wniosku koszcie tego cateringu wynoszącym 45 zł za osobę, jest nieprawidłowe, co mogło mieć wpływ na punktację. Podsumowując, Instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że ocena merytoryczna wniosku nie została przeprowadzona w sposób właściwy w zakresie kryteriów ogólnych merytorycznych: 1) Kryterium zerojedynkowe nr 4; 2) Kryterium punktowe nr 2: pkt A, B, D; 3) Kryterium punktowe nr 3: pkt A; 4) Kryterium punktowe nr 4: pkt C, 5) Kryterium punktowe nr 5: pkt E, 6) Kryterium punktowe nr 6: pkt A i B, co mogło mieć wpływ na przyznaną punktację. Instytucja Zarządzająca odniosła się także do zarzutów protestującego w zakresie kryteriów ogólnych merytorycznych (punktowych) nr 3, 4 i 5, które zostały spełnione ale nie osiągnęły maksimum punktów. I tak w przypadku kryterium ogólnego merytorycznego (punktowe) nr 3: "Opis grupy docelowej": a) Opis sytuacji problemowej grup docelowych objętych wsparciem; b) Charakterystyka grupy docelowej; c) Sposób pozyskania uczestników do projektu - maksimum punktowe 5 - wskazano, że protest w tym zakresie jest zasadny. "Opis grupy docelowej" nie został przeprowadzony w sposób właściwy w odniesieniu do pkt "a", co mogło mieć wpływ na punktację. Podobnie IZ RPO WSL oceniła stanowisko ekspertów odnośnie oceny kryterium ogólnego merytorycznego (punktowe) nr 4: "Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu". Weryfikacji podlegać powinno: a) Zadania logicznie korespondują z określoną sytuacją problemową wobec wybranej grupy; b) Wpływ zadań na osiągnięcie wskaźników i założonych celów; c) Opis zakresu merytorycznego zadań uwzględniający rodzaj i charakter wsparcia, liczbę osób które otrzymają wsparcie; d) Terminy rozpoczęcia i zakończenia zadań; e) Wskazanie podmiotu realizującego działania w ramach zadania, w tym zaangażowanej kadry. W tym przypadku ocena nie została przeprowadzona w sposób właściwy w odniesieniu do pkt "c", co mogło mieć wpływ na punktację. W ramach kryterium ogólnego merytorycznego (punktowe) nr 5: "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", weryfikacji podlegać powinno: a) Doświadczenie projektodawcy/partnera, w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; b) Doświadczenie projektodawcy/partnera na rzecz grupy docelowej do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; c) Doświadczenie projektodawcy/partnera w zakresie podejmowanych inicjatyw na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu; d) Potencjał kadrowy/merytoryczny projektodawcy/partnera; e) Potencjał techniczny projektodawcy/ partnera. Zdaniem IZ RPO WSL ocena nie została przeprowadzona w sposób właściwy w odniesieniu do pkt "e", co mogło mieć wpływ na punktację. Instytucja rozpatrująca protest dodała, że w odniesieniu do kryterium 1 – "Adekwatność celu projektu do zdiagnozowanych problemów" – wnioskodawca uzyskał maksymalną punktację, a zatem protest nie może wpłynąć na jej zwiększenie. Wskutek kolejnej oceny ekspert nr 1 przyznał 42 punkty i wynik oceny negatywny. Wskazał na spełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych zerojedynkowych. Oceniając kryterium merytoryczne punktowe "Budżet projektu" przyznał ogółem 5 punktów na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 7 punktów. Wnioskodawca nie spełnił tego kryterium. Oceniający w zakresie punktu A – "niezbędność wydatków do realizacji zaplanowanych działań" wskazał na błędny montaż finansowy wniosku. Ponadto zwrócił uwagę, że określone wynagrodzenia kierowników kursu stanowią wydatki niekwalifikowane w ramach kosztów bezpośrednich, jak również nie są niezbędne do realizacji zadań. W zakresie punktu B "racjonalność i efektywność wydatków" zwrócił uwagę, że koszt użytkowania sal szkoleniowych od Partnera wskazany jako określony wydatek jest nieprawidłowo szacowny, ponieważ powinien zostać określony na podstawie faktycznych kosztów użytkowania lub na podstawie cennika własnego partnera, a nie uśrednionych kosztów z realizowanych projektów EFS. Ponadto sale użyczone na rzecz projektu powinny stanowić wkład rzeczowy, a nie finansowy projektu. Ekspert nr 2 przyznał 39 punktów, a wynik jego oceny był negatywny. Wskazał na niespełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych zerojedynkowych. W punkcie 9 "Czy wydatki w projekcie są kwalifikowane ?" stwierdził, że zgodnie z częścią IV.6, mniej niż 85 % kosztów bezpośrednich zostało uznanych za kwalifikowane. W kryterium: "Budżet projektu", wnioskodawca uzyskał ogółem 4 punkty na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 7 punktów. Wnioskodawca nie spełnił tego kryterium. W zakresie punktu A – "niezbędność wydatków do realizacji zaplanowanych działań" ekspert wskazał, że działania kierownika kursu, takie jak omówienie programu kursu, podsumowanie dnia kursu, powinny zostać zrealizowane w ramach wynagrodzenia danego instruktora kursu. Jeżeli osoba obsługująca szkolenie wykonuje wyłącznie czynności administracyjne związane z projektem, stanowi personel administracyjny, którego koszt zaangażowania rozliczany jest w kosztach pośrednich projektu. Ponadto w treści wniosku nie wskazano wystarczająco uzasadnienia zakupu wskazanych środków trwałych. Powyższe budzi wątpliwości także w kontekście posiadanego zaplecza technicznego wnioskodawcy. W części "B" ekspert wskazał, że wartość wkładu niepieniężnego wniesiona w postaci sal winna zostać skalkulowana bez uwzględnienia zysku z tytułu ich użyczenia, a jedynie w oparciu o rzeczywisty koszt ich utrzymania. Ponadto, aby ocenić racjonalność wykorzystania sal w projekcie w odniesieniu do zaproponowanych kosztów w projekcie, stawka powinna zostać oszacowana w/g stawki godzinowej, a nie dziennej. O wyniku oceny wnioskodawca został powiadomiony pismem z [...] r. w którym m.in. wskazano, że wniosek o dofinansowanie projektu pt. "B", po przeprowadzeniu ponownej oceny merytorycznej, uzyskał negatywną ocenę Komisji Oceny Projektów i na mocy uchwały Zarządu Województwa Śląskiego nr [...] z [...] r. nie został przyjęty do realizacji. Projekt nie osiągnął minimum 60% pkt. w Karcie Oceny Merytorycznej w części IV.6 u pierwszego oceniającego oraz nie spełnił jednego z kryteriów ogólnych merytorycznych zerojedynkowych (część III karty oceny merytorycznej) u drugiego oceniającego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zakwestionował wynik oceny w odniesieniu do Części IV - Kryteria ogólne merytoryczne (punktowe). 1. W kwestii adekwatności i założonej do osiągnięcia wartości wskaźników oraz opisu monitorowania - adekwatność wartości docelowej wskaźników rezultatu kluczowych i specyficznych dla programu do zaplanowanych działań i wydatków w projekcie, podniósł, że w projekcie założono uzyskanie kwalifikacji zawodowych przez 90 % uczestników projektu, tj. 368 osób, a nie 367,2, jak przyjął ekspert. 2. W odniesieniu do opisu sposobu pomiaru i monitorowania wskaźników podniósł, że obaj oceniający zarzucają błędny moment pomiaru wskaźnika. Ich zarzuty dotyczą wyłącznie momentu pomiaru, a nie sposobu pomiaru i monitorowania wskaźników, tj. dokumentów które podlegać będą weryfikacji, osób dokonujących pomiaru, kryteriów pomiaru. Tym samym przyznana punktacja nie jest adekwatna do informacji wymaganych do umieszczenia we wniosku. 3. W kwestii opisu zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu - opis zakresu merytorycznego zadań uwzględniający rodzaj i charakter wsparcia, liczbę osób jakie otrzymają wsparcie, oceniający sugeruje przyjęcie 80% frekwencji w miejsce założonej 100%, co nie jest możliwe formalnie, gdyż programy kursów zatwierdzone przez instytucję certyfikującą AHA wymagają obecności na 100% zajęć aby możliwe było przystąpienie do egzaminu nadającego kwalifikacje. 4. Co do budżetu projektu - niezbędność wydatków do realizacji zaplanowanych działań podniósł, że obowiązki kierownika kursu nie są czynnościami możliwymi do przypisania personelowi zarządzającemu. Zgodnie z wytycznymi AHA wymogi stawiane dyrektorom kursów nie pozwalają wpisać ich w żadną z pozycji personelu wykazanego w kosztach pośrednich. Zakres ich zadań odpowiada w całości zadaniom merytorycznym związanym z kursem, a nie jego logistyką lub obsługą. Dyrektor kursu pełni funkcję odpowiadającą wykładowcy i prelegenta, a nie osoby zatrudnionej w personelu obsługowym lub administracyjnym. 5. Oceniający nr 2 zarzuca w kontekście zakupu środków trwałych "brak wystarczającego uzasadnienia zakupu wskazanych środków trwałych". Zdaniem skarżącego sprzęt szkoleniowy jest ciągle eksploatowany i fakt posiadania własnego zaplecza sprzętowego nie oznacza, że nie jest wymagany zakup nowego sprzętu. Fakt zużycia sprzętu wynika z bardzo dużej ilości uczestników kursów, co oznacza całkowite zużycie środków trwałych w trakcie trwania projektu. Ponadto uczestnicy projektu pracować mogą w mniejszych zespołach podczas zajęć prowadzonych równolegle, co wymaga większej ilości sprzętu. 6. W kwestii racjonalności i efektywności wydatków - wkładu własnego w postaci sal wykorzystywanych w ramach projektu, który powinien stanowić wkład niepieniężny, skarżący podniósł, że oceniający nie może oczekiwać wskazania faktycznych kosztów użytkowania na moment opracowywania wniosku o dofinansowanie, gdyż te znane będą dopiero na etapie realizacji projektu. Koszty te są bowiem kosztami zmiennymi i dotyczą: energii elektrycznej, wody, śmieci, podatku od nieruchomości (stawka ustalana co roku). Tym samym beneficjent słusznie powołał się na wartości uśrednione z innych projektów EFS. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie strona, a także pełnomocnik organu, podtrzymali dotychczasowe stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej zwana p.p.s.a.) oraz art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. - zwana ustawą wdrożeniową), zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego orzekającego w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu jest zbadanie jej legalności pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję przeprowadzającą konkurs, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez instytucję właściwą do przeprowadzenia konkursu. Chodzi zatem o ustalenie, czy dokonująca oceny projektu Instytucja prawidłowo zinterpretowała i zastosowała przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W związku z analizą przesłanej wraz ze skargą dokumentacji konkursowej, kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżone rozstrzygnięcie konkursowe w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd stwierdził, że zarzuty strony skarżącej nie zasługują na uwzględnienie, bowiem dokonana ocena projektu nie narusza przepisów prawa w stopniu powodującym jej uchylenie. Określając ramy prawne sprawy należy przywołać art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Z kolei zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 26 października 2017 r. sygn. III SA/Wr 602/17). Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli oceny dokonanej w toku postępowania konkursowego bada również czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. c i d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE. L 2013.347.320 z 20 grudnia 2013 r.). Zgodnie z tymi przepisami procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. W myśl przyjętych w ustawie zasad realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy wdrożeniowej). W tym pierwszym trybie wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały określoną liczbę punktów. Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie regulaminu (art. 41 ust. 1). Oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów (art. 44 ust. 1 ustawy). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną jest natomiast ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny (art. 53 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej). Zaznaczyć trzeba, że ustawa wdrożeniowa modyfikuje zasady postępowania przed sądem administracyjnym w odniesieniu do kontroli ocen projektów przeprowadzanych przez właściwe instytucje, z uwagi na specyfikę przedmiotu sprawy. Mianowicie sprawowanie kontroli sądowej ogranicza do kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Konsekwencją tego jest to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu, np. poprzez odmienną niż eksperci ocenę projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest wyłącznie do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu widzenia kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów. Sąd administracyjny nie jest też władny dokonywać oceny słuszności, efektywności, racjonalności kryteriów konkursowych, ani tym bardziej zastępować oceniających lub weryfikować merytorycznie wiedzę ekspercką. Sądowa kontrola legalności działań Instytucji rozstrzygajacej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności, rozumianego stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Innymi słowy, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu sąd administracyjny bada legalność oceny projektu w zakresie dyskrecjonalności merytorycznej oceny właściwej instytucji. Taka kontrola sądu, z woli ustawodawcy, zbliżona jest kontroli aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, prezentuje przesłanki wyboru dokonanej oceny, przyznanej punktacji. Dodać trzeba i to, że z jednej strony sąd administracyjny nie został wyposażony w kompetencje, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu, a z drugiej w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyłączono możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Obowiązkiem sądu pozostaje natomiast dokonanie kompleksowej kontroli zgodności z prawem zaskarżonej oceny, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze i wskazanych tam podstaw prawnych, przy czym sąd nie jest kolejną, trzecią instancją badającą poprawność wniosku, lecz dokonuje kontroli prawidłowości oceny działania organu. W niniejszej sprawie, wobec negatywnej oceny zgłoszonego przez stronę projektu, skarżący zarzucił błędy w ocenie spełnienia kryteriów z Części IV - Kryteria ogólne merytoryczne (punktowe). Nie zakwestionował natomiast oceny w części stwierdzającej niespełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych zerojedynkowych, na co wskazał ekspert nr 2. Odnosząc się do argumentów skarżącego w pierwszej kolejności podnieść trzeba, że na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową i to na nim też spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Szczególne znaczenie ma przygotowanie wniosku z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny projektu. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego czy służą one ocenie formalnej czy merytorycznej, muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego dokumentacją. Poza zakres zawartych we wniosku oświadczeń wnioskodawcy instytucja ta nie może wykraczać. Nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń czy poszukiwania argumentów na podstawie których projekt mógłby być oceniony jako spełniający i w jakim stopniu takie czy inne kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą postępowania konkursowego. W przedmiotowej sprawie wskutek kolejnej oceny ekspert nr 1 przyznał projektowi 42 punkty, a wynik jego oceny był negatywny. Wskazał on na spełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych zerojedynkowych. Z kolei oceniając kryteria merytoryczne punktowe w obszarze: 1. "Adekwatność celu projektu do zdiagnozowanych problemów" przyznał 3 pkt na 3 możliwe. 2. "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania" ocenił na 8 punktów na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 6 punktów. Stwierdził, że wnioskodawca spełnił to kryterium. Oceniający przedstawił w tym zakresie swoją argumentację, wskazując na nieprecyzyjny moment pomiaru wskaźnika produktu, tj. wnioskodawca wskazał, iż pomiar będzie dokonywany każdorazowo po zakończeniu procedury rekrutacyjnej, czyli na etapie weryfikacji formalnej kandydata do projektu. Zgodnie z Regulaminem konkursu wskaźniki produktu to dane uczestnika zbierane w momencie rozpoczęcia udziału w projekcie. Zatem rozpoczęcie uczestnictwa w projekcie następuje w momencie przystąpienia uczestnika do pierwszej formy wsparcia, a nie w momencie rekrutacji. Ponadto, jak argumentował ekspert, wnioskodawca wskazał częstotliwość pomiaru w ostatnim dniu kursu danej edycji szkoleniowej. Tymczasem zgodnie z Regulaminem konkursu wskaźnik rezultatu powinien być mierzony do 4 tygodni od zakończenia udziału przez uczestnika w projekcie. Powyższe zadecydowało o nieprzyznaniu maksymalnej punktacji w tym obszarze. 3. "Opis grupy docelowej" – oceniający przyznał 4 punkty na 5 możliwych do uzyskania, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 3 punkty. Ta ocena nie została zakwestionowana we wcześniejszym proteście. W związku z tym ekspert za aktualną uznał pierwotną ocenę tego kryterium w której stwierdził, że według projektu kandydaci o najwyższej liczbie punktów, tj. 10 osób, zostaną zakwalifikowani na edycję kursu BLS + 3 osoby na liście rezerwowej. Z zapisu takiego wynika, że na każdą edycję kursu będzie prowadzona "nowa" rekrutacja dla 13 osób (10+3 na liście rezerwowej). Nie doprecyzowano jednak w jaki sposób będą mogły przystąpić do projektu osoby, które znajdą się na 14 lub dalszym miejscu, czy automatycznie będą kierowane do następnej grupy, czy ponownie będą musiały przystąpić do projektu. Ponadto jeżeli w danej grupie wszyscy uczestnicy wezmą udział w szkoleniu, to w jaki sposób będą kwalifikowane do konkretnej grupy osoby z konkretnej listy rezerwowej ? Zwrócił także uwagę, że liczba osób w grupie szkoleniowej nie jest spójna z informacjami zawartymi w innych częściach wniosku, tj. w opisie zadań i budżecie projektu uwzględniono informację, że w każdej grupie będzie 12 osób i 34 grupy. Te przyczyny zadecydowały, że ekspert nie przyznał maksymalnej punktacji w tym obszarze. 4. "Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu", wnioskodawca uzyskał 8 punktów - na 8 możliwych. 5. "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" – oceniający przyznał 14 punktów na 14 możliwych do uzyskania. 6. "Budżet projektu", wnioskodawca uzyskał ogółem 5 punktów na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 7 punktów. W ocenie eksperta wnioskodawca nie spełnił tego kryterium. Oceniający w zakresie punktu A – "niezbędność wydatków do realizacji zaplanowanych działań" wskazał na błędny montaż finansowy wniosku w części D.2. Ponadto zwrócił uwagę, że określone wynagrodzenia kierowników kursu stanowią wydatki niekwalifikowane w ramach kosztów bezpośrednich, jak również nie są niezbędne do realizacji zadań ponieważ wykazane zakresy ich obowiązków nie potwierdzają, iż kierownicy ci mogą stanowić personel merytoryczny projektu. W zakresie punktu B "racjonalność i efektywność wydatków" (oceniający przyznał 3 pkt na 4 możliwe do uzyskania) zwrócił uwagę, że koszt użytkowania sal szkoleniowych od Partnera wskazany jako określony wydatek jest nieprawidłowo szacowny, ponieważ powinien zostać określony na podstawie faktycznych kosztów użytkowania lub na podstawie cennika własnego partnera, a nie uśrednionych kosztów z realizowanych projektów EFS. Ponadto sale użyczone na rzecz projektu powinny stanowić wkład rzeczowy, a nie finansowy projektu. W podsumowaniu oceny (Część VI) ekspert stwierdził spełnienie wszystkich kryteriów zerojedynkowych. Wskazał jednakże na nieuzyskanie minimum punktowego w obowiązkowych kryteriach oceny. Spowodowało to negatywny końcowy wynik oceny. Ekspert nr 2 przyznał 39 punktów i wynik jego oceny także był negatywny. Wskazał on na niespełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych zerojedynkowych. W punkcie III.9 "Czy wydatki w projekcie są kwalifikowane ?" stwierdził, że zgodnie z częścią IV.6 (Budżet projektu) mniej niż 85 % kosztów bezpośrednich zostało uznanych za kwalifikowane. Natomiast oceniając kryteria merytoryczne punktowe w obszarze: 1. "Adekwatność celu projektu do zdiagnozowanych problemów" przyznał 3 pkt na 3 możliwe. 2. "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania" ocenił na 8 punktów na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 6 punktów. Stwierdził, że wnioskodawca spełnił to kryterium. Oceniający przedstawił w tym zakresie swoją argumentację wskazując odnośnie części "B", że założono uzyskanie kwalifikacji zawodowych przez 90 % uczestników projektu, tj. 368 osób (co jest zgodne ze stanowiskiem IZ RPO WSL wyrażonym w odpowiedzi na protest). W części "C" wskazał na błędny moment pomiaru wskaźnika rezultatu. Zgodnie z treścią Regulamin Konkursu pomiar wskaźnika rezultatu następować powinien do 4 tygodni od zakończenia uczestnika w projekcie, podczas gdy projekt przewiduje inne zasady. Powyższe zadecydowało, że ekspert nie przyznał w tym obszarze wyższej punktacji. 3. "Opis grupy docelowej" – oceniający przyznał 4 punkty na 5 możliwych do uzyskania, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 3 punkty. Ta ocena nie została zakwestionowana we wcześniejszym proteście. W związku z tym ekspert za aktualne uznał pierwotne uzasadnienie oceny tego kryterium w której m.in. stwierdził, że w projekcie budzi wątpliwości zapis: "Kandydaci o najwyższej liczbie punktów, tj. 10 os., zostaną zakwalifikowani na edycję kursu obowiązkowego dla wszystkich BLS ..., gdyż szkolenie przewidziane jest dla 408 osób w grupach 12 osobowych". Powyższe zadecydowało, że ekspert nie przyznał w tym obszarze maksymalnej punktacji. 4. "Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu", ekspert przyznał 6 punktów na 8 możliwych. W części "C" wskazał, że wnioskodawca zakłada, że warunkiem przystąpienia do projektu jest 100%. uczestnictwo w zajęciach szkoleniowych. Pomimo możliwości odrobienia nieobecności w innym terminie zaleca przyjęcie 80%. frekwencji, co zmniejszy zagrożenie nieosiągnięcia założonych wartości wskaźników (przyznał 1 pkt na 3 możliwe). Kryterium to zostało spełnione, jednak nie z najwyższą możliwą punktacją. 5. "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" – oceniający przyznał 14 punktów na 14 możliwych do uzyskania. 6. "Budżet projektu", wnioskodawca uzyskał ogółem 4 punkty na 10 możliwych, przy minimum dla tego kryterium wynoszącym 7 punktów. W ocenie eksperta wnioskodawca nie spełnił tego kryterium. Oceniający w zakresie punktu A – "niezbędność wydatków do realizacji zaplanowanych działań" wskazał, że podmiot dokonujący oceny kwalifikowalności na etapie wyboru projektu ma bezwzględny obowiązek zweryfikować, czy w ramach zadań merytorycznych określonych w budżecie projektu (w kosztach bezpośrednich) nie zostały wskazane koszty, które stanowią koszty pośrednie oraz zapewnić brak podwójnego finansowania w projekcie. W treści wniosku wskazano, że do zadań kierownika kursu należy m.in dobór kadry dydaktycznej, przedstawienie uczestnikom kursu celu programu i organizacji kształcenia, zabezpieczenie i przygotowanie sprzętu, omówienie programu kursu, podsumowanie dnia kursu, omówienie wyników egzaminu. Zdaniem eksperta są to głównie zadania organizacyjne. Działania, takie jak omówienie programu kursu, podsumowanie dnia kursu, powinny być zrealizowane w ramach wynagrodzenia danego instruktora kursu. A zatem, jeżeli osoba obsługująca szkolenie wykonuje wyłącznie czynności administracyjne związane z projektem, stanowi personel administracyjny, którego koszt zaangażowania rozliczany jest w kosztach pośrednich projektu, a nie bezpośrednich. Ponadto, zdaniem eksperta, w treści wniosku nie wskazano wystarczająco uzasadnienia zakupu wskazanych środków trwałych. Powyższe budzi wątpliwości oceniającego także w kontekście posiadanego zaplecza technicznego wnioskodawcy. W części B.12.3 wniosku wskazał np. pełnopostaciowe fantomy osób dorosłych do ACLS i analogicznie zakup tego samego środka w ramach wydatku 025 (przyznano 1 pkt na 4 możliwe). W części "B" ekspert wskazał, że wartość wkładu niepieniężnego wniesiona w postaci sal powinna zostać skalkulowana bez uwzględnienia zysku z tytułu ich użyczenia, a jedynie w oparciu o koszt ich utrzymania. Jeżeli wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości i wnosi do projektu pomieszczenia w postaci wkładu własnego niepieniężnego, wówczas uwzględnia wyłącznie koszty eksploatacji i części raty amortyzacyjnej (jeśli dotyczy). W sytuacji, gdy dysponuje pomieszczeniem na podstawie stosownej umowy najmu, koszt ten obejmuje koszty eksploatacji oraz odpowiednią część opłaty za najem, adekwatnie do wykorzystania na rzecz projektu, co stanowi wkład własny pieniężny w projekcie. We wniosku o dofinansowanie wnioskodawca wskazał, iż koszt użytkowania sali szkoleniowej został wyliczony jako koszt uśredniony na bazie zrealizowanych projektów EFS. Tymczasem, według eksperta, koszt powinien zostać oszacowany na podstawie rzeczywiście poniesionych kosztów utrzymania danej powierzchni użytkowania, zgodnie z przyjętą metodologią. Jednocześnie, aby ocenić racjonalność wykorzystania sal w projekcie w odniesieniu do zaproponowanych kosztów w projekcie, stawka powinna zostać oszacowana w/g stawki godzinowej, a nie dziennej (przyznano 2 pkt na 4 możliwe). Powyższe zadecydowało, że ekspert nie przyznał w tym obszarze maksymalnej punktacji. Przed przystąpieniem do oceny zgodności z prawem ponowionej opinii ekspertów Sąd nadmienia, że po zwrocie wniosku wskutek uwzględnienia protestu przez IZ RPO WSL organ konkursowy dokonuje ponownej oceny projektu, która polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej. Przepisy te nie wskazują na związanie organu dokonującego ponownej weryfikacji projektu, mówią jedynie o ponownej weryfikacji. To z kolei oznacza, że organ konkursowy, jako niezwiązany opinią instytucji rozpatrującej protest, ma swobodę przy dokonywaniu ponownej weryfikacji projektu, z uwzględnieniem kryteriów już wyżej opisanych. Uzasadniając swoją ocenę obaj eksperci dokonali ponownej oceny wniosku, w tym z punktu widzenia zarzutów protestu. Ich punktacja uległa zmianie, jednak w stopniu, który nie dał końcowej oceny pozytywnej. Eksperci odnieśli się do wszystkich kryteriów, przyznając punktację według swojej specjalistycznej wiedzy, czemu starali się dać wyraz w uzasadnieniu ocen. Sąd nie dopatrzył się dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę. Natomiast okoliczność, że skarżący oczekuje przyznania wyższej punktacji niż przyznana przez ekspertów nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego w sytuacji, gdy przy ocenie nie naruszono reguł przejrzystości, rzetelności i bezstronności. Sąd nie stwierdził bowiem naruszenia zasad wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, tj. nie można zarzucić, aby dokonano oceny projektu w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny bądź stronniczy, jak też aby złamano zasadę przyznania wnioskodawcy prawa dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W swojej ocenie eksperci wypowiedzieli się co do przyczyn przyznanej punktacji. W tych przypadkach, gdzie nie przyznali maksymalnej punktacji uzasadnili swoje stanowisko. Należy mieć w tym zakresie na uwadze, że eksperci dysponują stosowną wiedzą specjalistyczną, merytoryczną (ekspercką) pozwalającą wartościować stopień spełnienia poszczególnych kryteriów. Sąd, w postępowaniu takim jak niniejsze, nie jest uprawniony do podważania ich wiedzy w tym zakresie. W tej sytuacji zarzuty skargi kwestionujące punktację w części IV.2 "Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania" - nie mogły zostać uwzględnione. To oceniający szacuje wagę uchybienia i decyduje o przyznanej punktacji, uzasadniając swoje stanowisko. Wbrew zarzutom skargi nie zakwestionowali założonego w projekcie uzyskania kwalifikacji zawodowych przez 90 % uczestników projektu, tj. 368 osób. W odniesieniu do opisu sposobu pomiaru i monitorowania wskaźników skarżący zarzucił błąd oceny poprzez nieprawidłowe przyjęcie momentu pomiaru wskaźnika. Według skarżącego argumenty eksperta dotyczą wyłącznie momentu pomiaru, a nie sposobu pomiaru i monitorowania wskaźników, tj. dokumentów które podlegać będą weryfikacji, osób dokonujących pomiaru, kryteriów pomiaru. Tym samym przyznana punktacja nie jest adekwatna do informacji wymaganych do umieszczenia we wniosku. Odnosząc się do powyższego przypomnieć trzeba, że zgodnie z treścią Regulamin Konkursu pomiar wskaźnika rezultatu następować powinien do 4 tygodni od zakończenia uczestnika w projekcie (część 2.4.8 Regulaminu – "Typy wskaźników a moment pomiaru".). Jak wskazali eksperci w Kartach oceny, projekt przewiduje inne zasady (s. 42-42 Projektu), w tym w ostatnim dniu kursu danej edycji szkoleniowej. Dowodzi to w sposób oczywisty niezgodności projektu z Regulaminem i czyni zasadnym stanowisko oceniającego. W kwestii opisu zakresu merytorycznego zadań uwzględniającego rodzaj i charakter wsparcia, liczbę osób jakie otrzymają wsparcie, gdzie oceniający sugerował przyjęcie 80% frekwencji w miejsce założonej 100%, pomimo że programy kursów zatwierdzone przez instytucję certyfikującą (AHA) wymagają obecności na 100% zajęć aby możliwe było przystąpienie do egzaminu nadającego kwalifikacje, zauważyć trzeba, że projekt w swej treści nie obejmuje tego rodzaju wskazań i argumentów. W tych okolicznościach nie można skutecznie zarzucić ekspertowi brak podstaw do zalecania zmniejszenia progu frekwencji obowiązkowej celem umożliwienia osiągnięcia założonego na niższym poziomie wartości wskaźnika. Podkreślić trzeba, że w tej części Karty oceny merytorycznej obaj eksperci przyznali 8 punków na 10 możliwych do uzyskania, przy minimum wynoszącym 7 pkt, co pozwoliło wnioskodawcy spełnić to kryterium. Jak już wyżej wskazano, uzasadnili swoje stanowisko, a Sąd – biorąc pod uwagę i to, że eksperci dokonują oceny na podstawie treści wniosku - nie dopatrzył się w tym zakresie nieprawidłowości. Co do "Budżetu projektu" i niezbędności wydatków do realizacji zaplanowanych działań, raz jeszcze wskazać trzeba, że oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. To rzeczą wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej kwestii nie budziła wątpliwości. Jak wskazał sam skarżący, do obowiązków dyrektora kursu legitymującego się wykształceniem, doświadczeniem zawodowym opisanym w pkt B.12.3, należy: nadzór merytoryczny nad kursem zgodnie z zasadami prowadzenia kursów zawartych w materiałach instruktorskich, współdecydowanie o doborze kadry dydaktycznej, przedstawienie uczestnikom kursu: celu programu i organizacji kształcenia, przygotowanie i zabezpieczenie odpowiedniej ilości sprzętu i utrzymanie go w należytej czystości i sprawności przed kursem, organizowanie zebrań grona instruktorskiego na początku kursu oraz na koniec każdego dnia kursu celem omówienia programu kursu i oceny umiejętności uczestników oraz podsumowanie dnia kursu, tj. omówienia wyników osiągniętych przez każdego z uczestników, jak i omówienia wyników egzaminu końcowego oraz zatwierdzenie wyników egzaminu. W ocenie Sądu eksperci mieli uzasadnione podstawy, aby- kierując się własną wiedzą specjalistyczną i treścią Projektu - powyższy zakres zadań powiązać z kosztami pośrednimi projektu, jeżeli przyjąć, że koszty pośrednie obejmują m.in. czynności takie jak zapewnienie wsparcia w ramach projektu, w tym sprawnego sprzętu czy organizację grona instruktorskiego, szkoleń i doradztwa. Szczególnie, gdy kierownicy (dyrektorzy) kursów wykonują zadania o podwójnym (merytorycznym i organizatorskim) charakterze. W kwestii zarzutów dot. zakupu środków trwałych (różnego rodzaje fantomy) stwierdzić trzeba, że eksperci w swojej ocenie odwołali się do Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu, Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020. Wskazali, że koszty pozyskania środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do realizacji projektu mogą zostać uznane za kwalifikowalne, o ile we wniosku o dofinansowanie zostanie uzasadniona konieczność pozyskania środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do realizacji projektu z zastosowaniem najbardziej dla danego przypadku metody, uwzględniając przedmiot i cel danego projektu. W ocenie jednego z ekspertów w treści wniosku nie wskazano wystarczająco uzasadnienia zakupu fantomów, szczególnie w kontekście już posiadanego tego rodzaju sprzętu (fantomów) - część B.12.3 wniosku. W ocenie Sądu analizując treść wniosku oraz stanowisko ekspertów, ich ocenie nie można skutecznie zarzucić dowolności czy braku racjonalności. W odniesieniu do kwestii wkładu własnego w postaci sal wykorzystywanych w ramach projektu, który powinien stanowić wkład niepieniężny, skarżący podniósł, że –wbrew stanowisku oceniającego - nie można oczekiwać wskazania faktycznych kosztów użytkowania na moment opracowywania wniosku o dofinansowanie, gdyż te znane będą dopiero na etapie realizacji projektu. Koszty te są bowiem kosztami zmiennymi, stąd słusznie powołał się na wartości uśrednione z innych projektów EFS. Zdaniem Sądu argumenty te nie są zasadne i nie mogą skutecznie podważać oceny eksperta w tym zakresie. Wymienione już wyżej Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu, Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 określają (słowniczek pojęć - pkt cc), że wkład własny, to środki finansowe lub wkład niepieniężny zabezpieczone przez beneficjenta, które zostaną przeznaczone na pokrycie wydatków kwalifikowalnych i nie zostaną beneficjentowi przekazane w formie dofinansowania (różnica między kwotą wydatków kwalifikowalnych a kwotą dofinansowania przekazaną beneficjentowi, zgodnie ze stopą dofinansowania dla projektu). Wkład niepieniężny polega na wniesieniu (wykorzystaniu na rzecz projektu) nieruchomości, urządzeń, materiałów (surowców), wartości niematerialnych i prawnych, ekspertyz lub nieodpłatnej pracy wykonywanej przez wolontariuszy na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Wartość przypisana wkładowi niepieniężnemu nie może przekraczać stawek rynkowych. W przypadku wykorzystania nieruchomości na rzecz projektu jej wartość nie może przekraczać wartości rynkowej. Wartość nieruchomości powinna być potwierdzona operatem szacunkowym sporządzonym przez uprawnionego rzeczoznawcę zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami aktualnym w momencie złożenia rozliczającego go wniosku o płatność (punkt 6.10 Wytycznych). Obaj eksperci w części VI.6.B Karty oceny wskazali, że koszt użytkowania sal szkoleniowych od partnera powinien zostać ujęty w budżecie jako wkład rzeczowy, a nie finansowy. Ponadto koszt powinien zostać oszacowany jako koszt rzeczywistych wydatków na utrzymanie powierzchni, a nie koszt uśredniony wyliczony w oparciu o inne projekty EFS. Wnioskodawca w projekcie nie wykazał kosztu rzeczywistego, o którym mowa w części 6.10 w/w Wytycznych. Stanowisku ekspertów nie można więc zarzucić w tym zakresie dowolności oceny. Wszystko to zdaniem Sądu dowodzi, że ocena projektu dokonana została z zachowaniem wszelkich przewidzianych prawem wymogów, w szczególności kompletnie, rzetelnie i przejrzyście, wyłącznie w oparciu o kryteria wynikające z ustawy, Regulaminu konkursu oraz innych przepisów mających w sprawie zastosowanie i celem realizacji obowiązku wynikającego z art. 125 ust. 3 lit. c i d Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. (Dz. U. UE L 347.320). Argumentacja organu nie jest dowolna, oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu, mieści się w granicach logicznego rozumowania. Stanowiska ekspertów zawierają przesłanki wyboru dokonanej oceny, przyznanej punktacji. Natomiast okoliczność, że ocena nie odpowiada oczekiwaniom wnioskodawcy nie może uzasadniać jej wadliwości. Raz jeszcze przypomnieć trzeba, że w myśl art. 44 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja powołuje Komisję oceny projektów spośród swoich pracowników. W skład tej komisji mogą też wchodzić eksperci, o których mowa w art. 49 ustawy, a więc osoby posiadające wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem operacyjnym, w ramach której jest dokonywany wybór projektu, bądź wiedzę w zakresie celów i sposobu realizacji danego programu operacyjnego. Skarżący stawiając opisane w skardze zarzuty podważa w istocie kompetencje ekspertów, którzy są fachowcami w określonych dziedzinach, a posiadane przez nich wiadomości są wykorzystywane przez organy w konkretnych sprawach, których rozstrzyganie wymaga takich właśnie wiadomości. Rola ekspertów jest zaś podobna do tej, którą pełnią biegli sądowi powoływani w sprawach rozpoznawanych przed sądami powszechnymi, w których wymagane jest posiadanie wiadomości specjalnych. Sąd administracyjny nie został natomiast wyposażony w kompetencje, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu. Tym samym nie ma kompetencji ani też odpowiednich narzędzi procesowych, aby dokonać merytorycznej oceny projektu, co byłoby równoznaczne z niedozwolonym na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (z nielicznymi wyjątkami), zastępowaniem organu w orzekaniu. Reasumując, stosownie do treści art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, tylko stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik oceny, mogłoby skutkować uchyleniem kontrolowanego przez sąd aktu. W rozpoznawanej sprawie Sąd takich nieprawidłowości nie stwierdził. W związku z zarzutami strony skarżącej kwestionującymi wynik oceny ekspertów co do spełnienia przez projekt kryteriów merytorycznych, zauważenia wymaga, że w postępowaniu konkursowym wniosek skarżącego został poddany indywidualnej i niezależnej ocenie ekspertów, która nie budzi istotnych zastrzeżeń. Na jej podstawie w sposób zrozumiały przedstawione zostało stanowisko ekspertów, w tym w zakresie spornych kryteriów. Podkreślenia wymaga, że w związku z zarzutami protestu, ocena spornych kryteriów została w sprawie dokonana trzykrotnie. Mając powyższe na uwadze, wobec nie stwierdzenia, iż w związku z dokonaną oceną projektu doszło do naruszenia przepisów prawa, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.