III SA/Gl 689/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w L. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w zakresie projektu objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. "A" w L. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w zakresie projektu objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 22 § 4 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Z 2013 R. POZ. 173 T.J.), informacja o odmowie przyznania pomocy na realizację operacji podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 t.j.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. I tak zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, (art 52 § 3 i par. 53 § 2 ustawy p.p.s.a). Wskazać należy, że w zakwestionowanym piśmie z dnia 18 marca 2014r. zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jego zaskarżenia, tj. że skarżący został szczegółowo pouczony o przysługującym mu prawie zaskarżenia informacji o odmowie przyznania pomocy jak również o trybie zaskarżenia ww. informacji, w szczególności poprzez wskazanie terminu w jakim należy wnieść wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyraźnie podkreślono, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzedza sporządzenie skargi do sądu. Jednak strona skarżąca nie wyczerpała trybu z art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a, nie wezwała organu w ww. terminie 14 dni od daty doręczenia pisma z 18 marca 2014r. do usunięcia naruszenia prawa, tym samym nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.