III SA/Gl 69/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. (N.) na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach na rzecz skarżącego kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 12 grudnia 2025 r. (data nadania) T. N. (dalej: strona; skarżący; Funkcjonariusz) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na czynność materialno-techniczną Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach (dalej również: organ; organ I instancji; Komendant) z 27 października 2025 r. w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby. W odpowiedzi na skargę Komendant wnosił o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.). W jej uzasadnieniu wskazano, że Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z 15 grudnia 2025 r. uchylił w całości rozkaz personalny nr [...] z 26 września 2025 Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach dotyczący zwolnienia ze służby w Policji skarżącego z dniem 30 września 2025 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Komendant wskazał następnie, że uwzględniając fakt, że w chwili obecnej Funkcjonariusz pozostaje w służbie a sporne świadectwo służby zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z 14 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów usunięto z akt osobowych policjanta i zniszczono wraz z wydanym policjantowi egzemplarzem (w dniu 07 stycznia 2026 r. Funkcjonariusz zwrócił świadectwo) - brak jest obecnie przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ administracji na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Rozstrzygnięcie wydane w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie organ, w wyniku wniesionej skargi, usunął i zniszczył (wraz z wydanym stronie egzemplarzem) świadectwo służby zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z 14 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu spowodowało, że dalsze procedowanie w sprawie, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, stało się bezprzedmiotowe. Z tego też względu, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach, obejmujących wyłącznie wynagrodzenie adwokata, Sąd natomiast orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. z 12 lutego 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 215). Jednocześnie Sąd uznał, że nie ma podstaw do zasądzania zwrotu błędnie uiszczonej opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy pełnomocnictwa. Jak wynika z dołączonego do skargi dowodu wpłaty, dokonano jej na rachunek Urzędu Miasta K., zaś organem właściwym miejscowo dla tej opłaty od dokumentów pełnomocnictw złożonych w sprawach prowadzonych przed WSA w Gliwicach, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jedn. z 11 sierpnia 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1154) jest Prezydent Miasta G. Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 wskazanej ustawy opłacie podlega złożenie dokumentu pełnomocnictwa, nie zaś samo jego udzielenie.