III SA/Gl 697/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A.N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania) w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym, zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy. 1 2 3 Wraz ze skargą na postanowienie z dnia [...] r. nr [...], skarżący, A.N., złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek skarżący uzasadnił swoim stanem majątkowym i osobistym, który nie pozwala ponieść żadnych kosztów związanych z postępowaniem. Strona nie prowadzi wspólnego gospodarstwa z żoną, nie zamieszkuje razem z nią i ma orzeczoną przez sąd rozdzielność majątkową. Wnioskodawca oświadczył, że posiada jedynie skromną emeryturę i wszystkie środki finansowe przeznacza na uregulowanie opłat i rachunków, zakup żywności i lekarstw. Wnioskodawca jest już osobą w podeszłym wieku i słabego zdrowia, wobec czego nie jest w stanie uzyskiwać dodatkowych dochodów. Działalność gospodarcza, którą strona prowadziła, jest już od ponad roku zawieszona. Skarżący oświadczył, że nie posiada on żadnego majątku ruchomego, ani nieruchomego, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Osiąga on jedynie świadczenie emerytalne w kwocie 1.483,20 zł miesięcznie. Wnioskodawca podał również, że miesięcznie wydaje: 550 zł (tytułem czynszu za mieszkanie); 350 zł (wydatki na leki); 150 zł (wydatki na media); 430 zł (zakup żywności i odzieży). W tym stanie rzeczy, strona skarżąca została wezwana zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2013 r. do uzupełnienia danych, na które powołała się we wniosku, poprzez wykazanie swojego aktualnego stanu majątkowego. Ponieważ skarżący nie ustosunkował się do wezwania referendarz sądowy postanowieniem z 13 maja 2013 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało zaskarżone sprzeciwem. Do sprzeciwu skarżący dołączył kserokopie faktur VAT potwierdzających zakup leków, uiszczenie opłaty z tytułu najmu lokalu i mediów a także potwierdzenia otrzymania emerytury. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a. stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku A. N., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy zakresie częściowym. Jak bowiem wynika z nadesłanych dokumentów skarżący otrzymuje comiesięczny dochód w postaci emerytury w kwocie 1540,25 zł., natomiast ponosi stałe koszty związane z utrzymaniem mieszkania, opłatami za media i leki. Koszty te pokrywają w istocie niemal całość miesięcznego dochodu. Należy w tym miejscu nadmienić, że w Sądzie zarejestrowanych jest łącznie 15 skarg A. N. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. Zobowiązanie skarżącego do uiszczenia wpisu we wszystkich sprawach wiązałoby się z wydaniem przez skarżącego całego miesięcznego dochodu, a to oznaczałoby znacznie obciążenie finansowe wnioskodawcy i pozbawienie go środków na bieżące utrzymanie. Dlatego też za zasadne uznać należy zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w sprawie niniejszej. W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.