III SA/Gl 697/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Referent Magdalena Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2023 r. sprawy ze skargi K. S. na pismo Dyrektora [...] im. [...] w K. z dnia 30 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 17 lipca 2023r. skarżący K. S. wniósł skargę łączną na 8 różnych pism Dyrektora [...] w K., związanych z poinformowaniem skarżącego o wysokości opłat za udostępnienie informacji publicznej, której skarżący domagał się od organu i dalszej korespondencji w tej sprawie (pisma wyjaśniające, noty księgowe, wezwania do zapłaty). Skarga ta została rozdzielona i zawisła przed tut. Sądem pod sygnaturami od III SA/Gl 696/23 do III SA/Gl 703/23. Skarżący zarzucił, że ww. akty zostały podjęte z naruszeniem art. 9 i 264 Kpa oraz art. 15 w zw. z art. 21 udip. Naruszenia te polegały na niepouczeniu strony o przysługujących jej uprawnieniach tj. naruszeniu art. 9 Kpa, niewykazaniu przez organ dodatkowych kosztów związanych ze sposobem udostępnienia informacji lub koniecznością jej przekształcenia i braku uzasadnienia, że koszt ten przekracza normalne koszty funkcjonowania podmiotu zobowiązanego, niewydaniu postanowienia ustalającego koszty udostępnienia informacji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że pismami z 29 listopada 2019r., 2 grudnia 2019r. i 16 grudnia 2019r. wystąpił do organu o udostępnienie wskazanych we wniosku dokumentów w formie ich kserokopii. Organ udostępnił mu je wydając jednocześnie akty ustalające wysokość opłaty. Pisma w tej sprawie nie zawierały jednak pouczenia o przysługującym skarżącemu prawie do zaskarżenia tych aktów do sądu administracyjnego, co stanowi naruszenie art. 9 Kpa. W wezwaniach tych organ nie wyjaśnił też, jakie dodatkowe koszty ponad koszty funkcjonowania poniósł organ udzielając informacji zgodnie z wnioskiem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu ewentualnie jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, ze zm.) - dalej także: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić terminowość wniesienia skargi, ustalić, czy zachowany został tryb jej wniesienia oraz zbadać czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego, przy czym warunki te muszą być spełnione łącznie. Odnośnie zachowania terminu i trybu złożenia skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 53 § 2 zd. 1 ppsa, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że akt zaskarżony w niniejszej sprawie tj. pismo organu z 30 grudnia 2019r. wzywające skarżącego do uiszczenia opłaty za udostępnienie informacji objętej wnioskiem z 16 grudnia 2019r. został stronie doręczony 2 stycznia 2020r., czego skarżący nie kwestionuje. W takim wypadku, termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie 1 lutego 2020r., zatem okres opóźnienia w złożeniu skargi wyniósł prawie trzy i pół roku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ppsa, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.