III SA/Gl 71/21

WyrokWSA w Gliwicach2021-04-27

Skład orzekający: Anna Apollo, Barbara Brandys-Kmiecik, Marzanna Sałuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ ma obowiązek przekazać protest do właściwej instytucji, nawet jeśli wnioskodawca nie wskazał jej w treści protestu, a jedynie organ sam ją wskazał w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Organ nie miał obowiązku przekazania protestu do właściwej instytucji, ponieważ wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych protestu w wyznaczonym terminie. Skoro protest nie spełniał wymogów formalnych, a wnioskodawca nie uzupełnił ich w terminie, organ był uprawniony do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Instytucja przywrócenia terminu nie ma zastosowania w postępowaniach dotyczących wyboru projektów w ramach polityki spójności.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła protest od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie. W proteście omyłkowo nie wskazała właściwego organu odwoławczego. Organ wezwał ją do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni. Skarżąca wysłała odpowiedź, ale z przyczyn od niej niezależnych wiadomość nie została wysłana i znalazła się w kopiach roboczych. Następnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Organ odrzucił wniosek, uznając, że instytucja przywrócenia terminu nie ma zastosowania, a brak uzupełnienia leży po stronie skarżącej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.) Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi A. W. na pismo [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nierozpatrzenia protestu na negatywną ocenę formalną wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez A.W., prowadzącej działalność gospodarczą p.n. "A" (dalej jako: skarżąca, strona) jest rozstrzygnięcie [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. (dalej jako: "organ" lub "[...]CP") zawarte w piśmie z [...]r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Pismem z [...]r. organ, działając na podstawie art. 45 ust 4 i 5 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. 2020, poz. 818; dalej jako ustawa wdrożeniowa) oraz Podrozdziału 5.4, punkt 7 Regulaminu konkursu nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, Instytucja Organizująca Konkurs – poinformował Stronę, iż złożony wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...] w ramach konkursu nr [...] został oceniony negatywnie w trakcie oceny merytorycznej, w ramach której nie spełnił 0/1 merytorycznych kryteriów wyboru projektów oceny merytorycznej. W końcowej części pisma zawarto stosowne pouczenie. Na powyższe niekorzystne rozstrzygnięcie w dniu [...] r. Skarżąca złożyła protest, w którym omyłkowo nie wskazała organu odwoławczego, tj. IZ RPO W[...]. Dlatego organ wystosował do Strony pismo datowane na dzień [...] r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych i wskazania, że "instytucją właściwą do rozpoznania protestu jest IZ RPO W[...]". Skarżąca otrzymała wezwanie [...] r. i – jak sama przyznaje - tego samego dnia wystosowała odpowiedź do organu wskazując właściwą do rozpatrzenia protestu IZ RPO W[...], ale z przyczyn niezależnych od Skarżącej wiadomość nie została wysłana, a znalazła się w kopiach roboczych. [...] r. Strona wystosowała pismo do organu składając wniosek o przywrócenie terminu, wraz z jednoczesną odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych protestu. Organ nie uwzględnił wniosku Skarżącej i zaskarżonym pismem z [...]r. poinformował, że jako Instytucja Organizująca Konkurs (lOK) nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu na złożenie uzupełnień do protestu od oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...]. Wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, instytucja przywrócenia terminu w postępowaniach dotyczących wyboru projektów (w tym w postępowaniu odwoławczym) nie ma w ogóle zastosowania. Ponadto Wnioskodawca nie przedłożył żadnych dowodów potwierdzających na błędnie działający system, gdyż - jak sam wskazał - uzupełnienie protestu nie zostało przez Wnioskodawcę wysłane, bo znajduje się w wersji roboczej, a zatem to nie błąd systemu był przyczyną braku wysłania pisma. Na marginesie dodatkowo zaznaczył, że Wnioskodawca nie podał żadnego uzasadnienia oraz argumentów przemawiających za przywróceniem terminu na złożenie protestu, czy też uzupełnienia protestu. Zatem brak było podstaw do przywrócenia Wnioskodawcy terminu na złożenie uzupełnienia braku formalnego protestu. W skardze do sądu administracyjnego Strona zarzuciła naruszenie art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: kpa) poprzez uznanie, że nie zachodzą przesłanki do przekazania protestu odpowiedniemu organowi podczas, gdy skarżąca wskazała, że niepodanie przez nią organu odwołującego stanowiło niedopatrzenie, które nie powinno mieć wpływu na fakt przekazania protestu właściwemu podmiotowi. Zatem wniosła o zmianę decyzji i uznanie, że termin na wniesienie protestu został zachowany, a tym samym o merytoryczne rozpoznanie protestu oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Strona opisała stan faktyczny sprawy i zarzuciła, że organ nieprawidłowo uznał, że nie prawidłowo sporządziła protest. Mimo, że Skarżąca winna wskazać organ właściwy do rozpatrzenia odwołania to właściwie sam organ za nią uzupełnił ten brak, bo wskazał w piśmie kogo ma wskazać i wiedział komu przekazać protest. Uzupełnienie protestu w żadnym wypadku nie dotyczyło merytorycznej części protestu, jak również formalnej bez której było niemożliwe zajęcie się odwołaniem, a złożenie odwołania w ustawowym terminie do organu niewłaściwego nie powoduje skutków uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Dokonując kontroli zaskarżonego stanowiska organu należy przede wszystkim wskazać, że ocena przedmiotowego wniosku dokonywana jest w oparciu o ustawę o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 tj. ustawę wdrożeniową oraz Regulamin konkursu nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020. Kontrolując legalność oceny protestu dokonanej przez [...]CP, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji z [...] r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest prawidłowość procedowania przez organ w kwestii stwierdzonych błędów formalnych protestu oraz związana z tym kwestia dochowania przez Skarżącą terminu na uzupełnienie ww. błędów. Przypomnieć więc należy, że procedura odwoławcza została uregulowana w podrozdziale 5.5 Regulaminu i zgodnie z jego zapisami Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, o której mowa w art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, przysługuje prawo wniesienia protestu zgodnie z art. 53 ust. 1 wskazanej ustawy, w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów, na zasadach określonych szczegółowo w rozdziale 15 ww. ustawy. Natomiast wskazywany rozdział 15 ustawy wdrożeniowej - p.n. procedura odwoławcza – w art. 54 ust. 2 jednoznacznie stanowi, że protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in: 1) oznaczenie instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu. Dalej w ust. 3 zawarto normę, zgodnie z którą w przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2, lub zawierającego oczywiste omyłki, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. W przedmiotowej sprawie wezwanie organu dotyczące stwierdzonych błędów formalnych protestu wysłano do Strony na konkretny adres poczty elektronicznej. Powyższy fakt nie jest kwestionowany. Skarżąca w skardze zarzuca, że z przyczyn od niej niezależnych wiadomość nie została wysłana, a znalazła się w kopiach roboczych; nie posiada wiedzy informatycznej i nie wie dlaczego wystąpił taki błąd, jednakże z całą pewnością nie wynikał on z winy Skarżącej. Nadto wskazała, że uzupełnienie protestu dotyczyło tylko i wyłącznie wskazania organu odwołującego i wątpliwe jest uznanie, że protest zawierał brak formalny uniemożliwiający prowadzenie postępowania odwołującego, skoro sam organ wskazał do kogo winien być - za pośrednictwem tego organu - adresowany protest. W ocenie Sądu powyższe zarzuty Strony uznać należało za bezzasadne. Fakt uchybienia formalnego w treści protestu został przez organ jednoznacznie wykazany. Skierowanie odpowiedniego wezwania do Strony w zakresie jego uzupełnienia także. Nieterminowe wysłanie pisma uzupełniającego - poprzez pierwotne umieszczenie go w folderze kopie zamiast wysłania - przyznała sama Strona; w konsekwencji nie uzupełnienie w terminie błędów formalnych protestu obciąża wyłącznie Skarżącą. Podkreślenia wymaga, że to obowiązkiem wnioskodawcy jest zapewnienie prawidłowego działania poczty elektronicznej. Odpowiedzialność za brak skutecz-nego kanału szybkiej komunikacji leży wyłącznie po stronie wnioskodawcy. Również sprawdzanie zawartości folderów wiadomości – śmieci, (SPAM) czy kopie robocze skrzynki pocztowej. Biorąc udział w konkursie Strona powinna z zadbać o prawidłowe funkcjonowanie swojej skrzynki e-mail, na którą kierowana była korespondencja [...]CP. Zatem mając na uwadze powyższe ustalenia zarzuty skargi uznać należało za niezasadne. W ocenie Sądu nie sposób również uznać argumentacji Skarżącej o znikomości uchybienia w treści protestu i jego braku wpływu na tryb odwoławczy skoro wymogi ustawowe pism w postępowaniu konkursowym zostały jednoznacznie i konkretnie ustanowione. Przyjęcie stanowiska Strony i dopuszczenie uznaniowego sposobu oceniania uchybień pism w procedurze konkursowej prowadziłoby do zróżnicowania w traktowaniu składanych oświadczeń uczestników i w konsekwencji nierównego traktowania wnioskodawców na etapie oceny formalnej wniosków. Takie działanie organu prowadziłoby natomiast do naruszenia normy zawartej w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje także treść przywołanych przez Stronę uzasadnień do wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Białymstoku i Olsztynie skoro dotyczyły innego stanu faktycznego. Wskazać również trzeba, że w kierowanym do organu piśmie Strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Jednak zauważyć należy, zgodnie z art. 50 i art. 67 ustawy wdrożeniowej zarówno do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej na lata 2014 – 2020 jak i do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Do doręczania pism i informacji znajdują zatem zastosowanie przepisy Rozdziału 8, Działu I Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 39-49 k.p.a.). Użycie natomiast w art. 50 i 67 ustawy wdrożeniowej zwrotu "sposobu obliczania terminów" wskazuje, że we ww. przypadkach nie znajduje zastosowania instytucja przywrócenia terminu przewidziana art. 58 i 59 k.p.a. (por. J. Jaśkiewicz, Zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Komentarz LEX 2014). Ponadto instytucja przywrócenia terminu nie została przewidziana w Regulaminie. Z uwagi zatem na brak podstawy prawnej organ nie mógł pozytywnie rozpoznać wniosku Strony w tym zakresie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło