III SA/Gl 711/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: cofnąć skarżącemu przyznane prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Skargą z dnia [...] P.S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. orzekającą o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe "A" Sp. z o.o. w M. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w dniu 18 maja 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła do przedmiotowej sprawy pełnomocnika w osobie adwokata S.K. Z kolei 6 czerwca 2011 r. wpłynęło do Sądu pełnomocnictwo dla adwokata J.R. udzielone przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 246 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) adwokata, radcę prawnego doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie zostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Natomiast stosownie do art. 249 p.p.s.a. przyznane prawo pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Zgodnie z art. 263 p.p.s.a. o cofnięciu prawa pomocy orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc powyższe normy do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skarżący w dniu przyznania adwokata z urzędu nie posiadał fachowego pełnomocnika. Zatem 8 kwietnia 2011 r. nie istniała negatywna przesłanka określona w art. 246 § 3 p.p.s.a. nie pozwalająca na ustanowienie skarżącemu adwokata. Jednak wraz z wpływem do Sądu pełnomocnictwa dla ustanowionego przez stronę adwokata przestała istnieć okoliczność jaką było nie zatrudnianie lub nie pozostawanie w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Ponieważ okoliczność na podstawie której przyznano prawo pomocy przestała istnieć, sąd na podstawie art. 246 § 3 w zw. z 249 p.p.s.a postanowił cofnąć skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Na podstawie art. 263 p.p.s.a o cofnięciu prawa pomocy Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym.