III SA/Gl 714/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 10 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] roku (data nadania w urzędzie pocztowym) "A" Sp. z o.o. w G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R z [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc maj 2006 r. w wysokości [...] zł. Zarządzeniem z 21 marca 2013 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym (aktualnego na dzień podpisania pełnomocnictwa), ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwaną dalej p.p.s.a.) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te wraz z prawidłowymi pouczeniami doręczono stronie skarżącej w dniu 8 kwietnia 2013 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach niniejszej sprawy. Mimo rygoru odrzucenia skargi skarżąca Spółka nie wykonała tych wezwań i braki formalne skargi oraz wpis nie zostały uzupełnione do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i płatnym. Stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, jak i terminowości ich składania, trybu ich opłacenia oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów. Pod ogólnym pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, w tym wymogi dotyczące skargi rozumianej jako pismo procesowe, jak i należnych opłat związanych z jej wniesieniem. Jeżeli chodzi o wymogi formalne skargi dotyczące treści skargi, to należy zaznaczyć, że skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym m.in. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. wnosząc do sądu administracyjnego skargę należy uiścić od niej wpis. Przed uiszczeniem wymaganej opłaty sąd nie podejmuje dalszych czynności (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Dlatego skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu w wysokości [...] złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono stronie skarżącej 8 kwietnia 2013 r. Termin do zrealizowania zobowiązań Sądu mijał zatem 15 kwietnia 2013 r. W wyznaczonym terminie nie wniesiono opłaty ani nie uzupełniono braków formalnych. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.