III SA/Gl 727/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Beata Kozicka, Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Śląski Oddział Regionalny (dalej Dyrektor ARiMR) w Częstochowie utrzymał w mocy decyzję nr [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR (dalej Kierownik BP ARiMR) w M. ustalającą G. B. (dalej skarżąca, wnioskodawczyni, beneficjent) kwotę nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych (PROW 2014-2020) w wysokości [...] zł, uzyskaną na mocy uchylonej decyzji Kierownika BP ARiMR nr [...] z [...] r. w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2015 powiększoną o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczane po upływie 60 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych. Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej kpa) w związku z art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2017r., poz. 2137 ze zm.). Rozstrzygniecie zapadło w poniższym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 13 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła do Biura Powiatowego ARiMR w M. wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2015, deklarując realizację pakietu 5 Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000 w wariancie 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne na powierzchni 8,67 ha. Decyzją nr [...] z [...] r. Kierownik BP ARiMR przyznał wnioskodawczyni płatność rolno-środowiskowo- klimatyczną za rok 2015 zgodnie ze złożonym wnioskiem. W przedmiotowej decyzji organ wskazał, że przyznając płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną na rok 2015, w dniu 15 marca 2015 r. rozpoczął się 5-letni okres zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego skarżącej. Decyzja została doręczona 19 maja 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dokumentu i stała się prawomocna, gdyż nie została zaskarżona. Przyznana płatność 31 maja 2016 r. została przelana na rachunek bankowy wnioskodawczyni wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych. W dniach 14-15 lutego 2017 r. gospodarstwo wnioskodawczyni zostało poddane kontroli na miejscu przeprowadzonej przez inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu w ramach złożonego wniosku o płatność na rok 2016. Kontrola stwierdziła nieprawidłowości opisane w Raporcie z kontroli nr [...] w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Dotyczyły one deklaracji powierzchni gruntów rolnych zgłoszonych przez producenta do płatności, która okazała się zawyżona, gdyż na działce rolnej oznaczonej symbolem C1 i E1 stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej i zastosowano kod pokontrolny DR 18 - działka rolna w całości nie była przedmiotem użytkowania rolniczego na przełomie kilku ostatnich lat, tj. co najmniej w roku 2015, 2016. Przedmiotowy protokół został doręczony skarżącej 24 marca 2017 r. Ustalenia kontroli na miejscu stanowiły podstawę wznowienia postępowania o przyznanie płatności na rok 2015 w trybie art. 149 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 kpa (powzięcie informacji o nowych istotnych dla sprawy okolicznościach, nieznanych dotąd organowi wydającemu decyzję, a istniejącymi w dniu jej wydania). Postanowieniem z [...] r. organ wznowił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania skarżącej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2015. Zostało ono doręczone skarżącej 13 czerwca 2018 r. (pełnoletniemu domownikowi). Postanowienie zawierało pouczenie o prawie czynnego udziału strony w tym postepowaniu, z czego skarżąca skorzystała przesyłając pismo z wyjaśnieniami z dnia 19 czerwca 2018 r. (data wpływu 26.06.2018 r.) Po przeprowadzonej ponownej analizie zgromadzonych w sprawie dokumentów organ decyzją nr [...] z [...] r. uchylił własną decyzję z [...] r. o przyznaniu wnioskowanych płatności za rok 2015 oraz odmówił skarżącej przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej za ten rok. Decyzja została doręczona 6 lipca 2018 r. (dorosłemu domownikowi), co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru dokumentu. Jak wskazano wyżej skarżąca zgłosiła zastrzeżenia do ustaleń kontroli na miejscu a pismem z 12 lipca 2018 r. wniosła o odrzucenie niekorzystnej dla niej decyzji z [...] r. Przedmiotowe pismo zostało uznane za odwołanie, które nie zostało rozpatrzone, gdyż postanowieniem z [...] r. organ odwoławczy uznał, że zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Pismo wpłynęło do organu 26 lipca 2018 r. (nadane 21.07) i nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Decyzja o odmowie płatności stała się zatem ostateczna. Postanowieniem [...] r. Kierownik BP ARiMR, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych przez skarżącą z tytułu programu rolno- środowiskowo-klimatycznego za rok 2015 o czym powiadomił beneficjentkę 7 marca 2019 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru dokumentu. Pismem z 15 marca 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła wniosek o przerwanie postępowania administracyjnego, gdyż opiera się ono na nierzetelnym i nie odpowiadającym rzeczywistości Protokole z kontroli na miejscu. Organ pismo to uznał za zastrzeżenia do kontroli wniesione w oparciu o art. 10 § 1 kpa. Decyzją z [...] r. Kierownik BP ARiMR ustalił skarżącej, kwotę nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych (PROW 2014-2020) w wysokości [...] zł, uzyskaną na mocy uchylonej własnej decyzji z [...] r. w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2015. Decyzja została doręczona beneficjentce 19 kwietnia 2019 r. i została zaskarżona wniesieniem odwołania, w którym zakwestionowano wyłącznie ustalenia kontroli na miejscu jako nierzetelne i nie odpowiadające rzeczywistości. Uwzględniając zarzuty odwołania organ ponownie zweryfikował ustalenia zawarte w Raporcie z czynności kontrolnych. Ustalenia te nie dały podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji z [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności za rok 2015. Zaskarżoną decyzją z [...] r. organ odwoławczy utrzymał ją w mocy. Decyzja ta jest przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu. Na wstępie, rozpatrując odwołanie organ wyjaśnił zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego akcentując, że zgodnie z art. 127 § 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronic odwołanie tylko do jednej instancji. Polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podkreślił, że zadaniem organu odwoławczego jest rozważenie, jak należy daną, indywidualnie rozpatrywaną sprawę rozstrzygnąć, zgodnie z zasadą praworządności i zasadą prawdy obiektywnej, a nie tylko rozważyć czy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji było prawidłowe. Obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy tak jak gdyby nie było rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji a następnie je porównać. Jeżeli się pokrywają decyzję należy utrzymać w mocy. Następnie organ przypomniał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o ARiMR Kierownik BP ARiMR w drodze decyzji administracyjnej, ustała kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. W przedmiotowej sprawie wypłacone nienależnie skarżącej środki finansowe za rok 2015 z tytułu programu rolno-środowiskowo-klimatycznego pochodzą z Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a przywołanej ustawy. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy PROW 2014-2020, zgodnie z którym w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 lit. a pkt 1 rozporządzenia nr 1306/2013, organ, o którym mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o ARiMR, odstępuje od ustalenia nienależnych kwot pomocy, tj. jeżeli kwota do odzyskania od beneficjenta w kontekście płatności indywidualnej w ramach programu pomocy lub środka wsparcia nie przekracza 100 EUR, nie licząc odsetek, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (WE) Nr 907/2014, który stanowi, iż - w odniesieniu do każdej operacji płatności łub odzyskania - stosuje się przedostatni kurs walutowy ustalony przez Europejski Bank Centralny sprzed miesiąca, w którym operacje zapisuje się w księgach agencji płatniczej. Zgodnie natomiast z art. 119 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., s. 547), zwanego dalej rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013, utraciło moc rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, przy czym odesłania do uchylonych rozporządzeń traktuje się jak odesłania do rozporządzenia (UE) m- 1306/2013 zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku III do tego rozporządzenia (art. 119 ust. 2) Ponadto zgodnie z rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) nr 885/2006, warunki określone w art. 32 ust. 6 lit. A oraz w art. 33 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 uznaje się za spełnione, jeśli kwota podlegająca zwrotowi przez beneficjenta w odniesieniu do płatności indywidualnej w ramach jednego programu pomocy nie przekracza sumy 100 EUR, nie licząc odsetek. Zgodnie z tabelą korelacji, dotychczas obowiązującemu art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, odpowiada aktualnie art. 54 i 56 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Art. 54 ust. 3 tego rozporządzenia stanowi, że w należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą zadecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Przypadki te zostały ściśle określone, tj. gdy łączna kwota już dokonanych oraz przewidywanych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania; warunek ten uznaje się za spełniony jeżeli kwota do odzyskania od beneficjenta w kontekście płatności indywidualnej w ramach programu pomocy lub środka wsparcia nie przekracza 100 EUR, nie licząc odsetek; lub jeżeli kwota do odzyskania od beneficjenta w kontekście płatności indywidualnej w ramach programu pomocy lub środka wsparcia wynosi między 100 a 150 EUR, nie licząc odsetek, a dane państwo członkowskie stosuje próg równy łub wyższy niż kwota, która ma zostać odzyskana zgodnie z jego prawem krajowym w odniesieniu do niedochodzenia należności krajowych; w przypadku gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe z uwagi na niewypłacalność dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Organ wskazał, że kurs wymiany walut na dzień 28.04.2016 r., wynosił 4,3880 zł. Tym samym kwota 100 euro była równoważna kwocie 438,80 zł. W rozpatrywanej sprawie kwota nienależnie pobranych płatności wynosiła [...] zł a zatem znacznie przekracza kwotę stanowiącą równowartość 100 euro, przeliczoną na złote, co wykluczało odstąpienie od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Organ podkreślił również, że odwołanie beneficjent nie zawierało żadnych wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, gdyż określenie wielkości powierzchni gruntów rolnych uprawnionych do płatności, stanowi przedmiot postępowania w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, a nie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków. Postępowanie to poprzedza postępowanie w sprawie ustalenia obowiązku zwrotu płatności pobranych nienależnie lub nadmiernie. Sprawa przyznania skarżącej płatności rolno-środowisko-klimatycznych na rok 2015, stanowiła przedmiot odrębnego postępowania, zakończonego wydaniem wskazanej wyżej decyzji z [...] r., która stała się ostateczną. Jednakże w związku z faktem, iż beneficjentka w odwołaniu podniosła zastrzeżenia do przeprowadzonej 14-15 lutego 2017 r. kontroli na miejscu pracownicy Biura Kontroli na Miejscu ponownie dokonali analizy Raportu, która wykazała, że kontrola została przeprowadzona metodą inspekcji terenowej na terenie województwa [...] w związku z podejrzeniem wystąpienia nieprawidłowości w gospodarstwie. Polegała na bezpośrednim pomiarze powierzchni działek rolnych z wykorzystaniem właściwych narzędzi pomiarowych oraz weryfikacji sposobu użytkowania gruntu. Inspektorzy dokonali pomiaru działek w terenie oraz wykonali szereg fotografii. Skarżąca o kontroli nie została powiadomiona. Skarżąca podważa wiarygodność kontroli, czyli bezpośredniego pomiaru w terenie, zdjęciami satelitarnymi pozyskanymi ze strony internetowej, które mają potwierdzić użytkowanie działek. Podważa również samą obecność inspektorów na gruncie, czemu przeczy sporządzona dokumentacja fotograficzna. Organ podkreślił, że Raport z kontroli sporządzony był w wersji elektronicznej w trakcie realizacji kontroli z wykorzystaniem aplikacji Mobilny Inspektor. Kontrola, przeprowadzona była bez powiadomienia skarżącej aby nie został zagrożony cel kontroli, tj. weryfikacja informacji o braku prowadzenia przez skarżącą działalności rolniczej na deklarowanych do płatności działkach. Działanie takie pozostaje w zgodzie z zasadami ogólnymi dotyczącymi kontroli. Kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1122/2009 przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Zasadą jest, że kontrole na miejsce są niezapowiedziane. Kontrole te mogą być zapowiadane, gdy nie zagraża to celowi kontroli (art. 25 i art. 27 ust. 1 zd. 1 rozporządzenia nr 1122/2009). Powyższe dowodzi, że kontrola przeprowadzona pod nieobecność rolnika, jest tak samo ważna jak kontrola przeprowadzona w jego obecności. Odnośnie stwierdzonego sposobu użytkowania oraz wykonanego pomiaru działek rolnych z załączonych szkiców z kontroli oraz fotografii wynika, iż kontrola działki rolnej [...] w całości potwierdza deklarację rolnika. Powierzchnia działki rolnej [...] została pomniejszona o teren zadrzewiony występujący przy północno- wschodniej granicy działki, widocznej na fotografiach 34, 35, 39 (fotografie do wglądu w BP ARiMR o czym strona została powiadomiona). Na ich podstawie inspektorzy terenowi uznali działkę rolną [...] za teren nieużytkowany rolniczo co najmniej dwa lata. Na fotografiach widoczny jest teren podmokły z samosiejkami drzew. Pomiar działek [...] oraz [...] wykonano łącznie ze względu na to, że są one położone obok siebie i brak jest widocznej granicy między uprawami. Do pomiaru tych działek nie został włączony obszar przy wschodniej granicy z widocznymi w terenie samosiejkami drzew, który został zakwalifikowany jako teren od co najmniej dwóch lat nieużytkowany. Za teren użytkowany działki E inspektorzy uznali tylko obszar o powierzchni 4,26 ha i przypisali go działki [...]. Pozostały obszar stanowi teren od co najmniej dwóch lat nieużytkowany z samosiejkami drzew w poprzerastanej zbitej okrywie trawiastej. Obszar ten został przypisanych do działki [...]. Powierzchnia działki [...] została pomniejszona o obszar zajmowany przez chwasty wieloletnie i samosiejki drzew. Niedobór powierzchni działki rolnej [...] spowodowany był występowaniem zwartych zadrzewień w północno-wschodniej części działki widocznych na fotografiach 59, 61, 62. Powierzchnia działki [...] jest zgoda z deklaracją rolnika. Pomiar działki [...] jak wynika ze szkicu pomniejszono o teren zadrzewiony w południowi części oraz teren z samosiejkami drzew i zadrzewiony w obszarze północnym widoczny na fotografii 115. Z obszaru działki I został wyłączony obszar trwale podmokły oraz obszar od co najmniej dwóch lat nieużytkowanych z samosiejkami drzew. Powierzchnia działki I wynosząca 5,41 ha została rozpisana między działki rolne [...] i [...]. W miejscu gdzie rolnik zaznaczył na załączniku graficznym działkę rolną II stwierdzono podczas kontroli teren nieużytkowany i było to powodem zastosowania kodu DRl 8. Granice działki rolnej [...] (dz. ew. [...]) na szkicu są tożsame z granicami działki zaznaczonymi przez rolnika na załączniku graficznym. W związku z tym można stwierdzić, rolnik przedeklarował powierzchnią. Na części działki ewidencyjnej numer [...] inspektorzy stwierdzili teren w trakcie rekultywacji. Działka rolna [...] w całości potwierdza deklarację rolnika. Podsumowując wynik kontroli na miejscu organ stwierdził, że dokumentacja pokontrolna sporządzona jest prawidłowo i stanowi odzwierciedlenie sytuacji terenowej zastanej na gruncie. Ponieważ zadaniem i celem kontroli na miejscu jest weryfikacja stanu faktycznego w stosunku do danych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności to ta wypadła dla skarżącej negatywnie. Jednocześnie organ podkreślił, że udział w programie, tj. wnioskowanie o płatności jest dobrowolne, jednakże w chwili przystąpienia do programu winny zostać spełnione wszystkie warunki wymagane do uzyskania płatności, zarówno na dzień złożenia wniosku jak i na dzień wydania decyzji o przyznaniu płatności. Zgodnie z art. 14 rozporządzenia nr 809/2014 pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do przyznania pomocy lub wsparcia, w tym m.in. szczegóły pozwalające na jednoznaczną identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, jeśli to konieczne, dalsze specyfikacje dotyczące ich użytkowania. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, wstępnie zadrukowany formularz przekazany rolnikowi zawiera informacje na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną, natomiast materiał graficzny stanowiący integralną część wniosku, wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację. Po stronie rolnika leży wskazanie położenia każdej działki rolnej, a w przypadku zmian w sposobie użytkowania powierzchni gruntów rolnych - wskazanie powierzchni właściwej, zgodnej ze stanem faktycznym w terenie. Jeśli jakakolwiek informacja podana we wcześniej ustalonym formularzu jest błędna, przy składaniu wniosku rolnik musi wprowadzić poprawki w formularzu. Jeśli poprawki dotyczą powierzchni działki referencyjnej, rolnik podaje zaktualizowaną powierzchnię każdej z odnośnych działek rolnych, a w stosownych przypadkach wskazuje nowe granice działki referencyjnej. W oparciu o powyższe, stwierdzić należy, że danych zawartych na wstępnie zadrukowanym formularzu wniosku spersonalizowanego w żadnym wypadku nie można uznawać za wiążące, stanowią one bowiem jedynie pomoc dla rolnika wypełniającego wniosek w kolejnych latach występowania o przyznanie pomocy. Otrzymując wstępnie wypełniony formularz wniosku rolnik ma obowiązek dokonać zmian danych na tym formularzu w przypadku, kiedy stwierdzi, iż zawarta w nim informacja jest błędna i niepełna. Nie jest sporne, że skarżąca we Wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 zadeklarowała do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej powierzchnię 8,67 ha. Weryfikacja powierzchni zgłoszonych do płatności nastąpiła na podstawie wszelkich metod zmierzających do poprawnej analizy danych w ramach kontroli administracyjnej, czemu organ dał wyraz w decyzji z [...] r., którą przyznano skarżącej płatności w wysokości [...] zł i ją wypłacono. Decyzja ta została uchylona w wyniku wznowienia postępowania w sprawie, po ponownym dokonaniu kontroli administracyjnej danych wniosku po uzyskaniu informacji z przeprowadzonej kontroli na miejscu, gdzie stwierdzono, że powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności wynosiła tylko 5,67 ha. Decyzją z [...] r. Kierownik BP ARiMR uchylił swoją decyzję z [...] r. i odmówił przyznania skarżącej wnioskowanej płatności za rok 2015. Uznał, że w sprawie nastąpiło przedeklarowanie zgłoszonej do płatności powierzchni kwalifikowanej o 52,91 % co skutkuje odmową jej przyznania. Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit pierwszy (UE) nr 640/2014 w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% powierzchni stwierdzonej, wówczas rolnikowi nie przyznaje się żadnej pomocy. W powyższej sprawie nie występują również przesłanki wykluczające obowiązek zwrotu- nienależnie pobranych płatności określone w art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 809/2014, zgodnie z którymi obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności nie ma zastosowania pod warunkiem łącznego spełnienia następujących przesłanek: płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu, błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach. Jednak w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego istotnych dla obliczania przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności. Nadto organ stwierdził, że płatności na rok 2015 na rzecz skarżącej, nie zostały dokonane na skutek pomyłki ARiMR. Wniosek został złożony na urzędowym formularzu, w którym rolnik zadeklarował użytkowanie określonych gruntów rolnych, uprawnionych, wg wnioskodawcy, do uzyskania płatności. Integralną częścią wniosku są oświadczenia i zobowiązania, gdzie wnioskodawca potwierdził własnoręcznym podpisem zobowiązanie do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdym fakcie, który miałby wpływ na nienależne przyznanie płatności. Podkreślił także, że we wniosku o przyznanie płatności należy zadeklarować powierzchnię w rzeczywistości użytkowaną rolniczo, a nie powierzchnię wynikającą np. z ewidencji gruntów i budynków. To na osobie składającej wniosek spoczywa obowiązek prawidłowego wypełnienia wniosku, co potwierdza podpisem pod oświadczeniem zamieszonym na stronie 4 wniosku - sekcja IX Oświadczenia i zobowiązania -- że znane są jej zasady przyznawania płatności i skutki podejmowanych działań i zaniedbań - tak pozytywne jak i negatywne, które obciążają wnioskodawcę. Tym samym należy uznać, że beneficjent ma świadomość nie tylko korzystnych dla siebie skutków przedsięwziętych działań, ale również godzi się na określone konsekwencje w razie naruszenia prawa lub nieprawidłowej deklaracji. Traktowanie owych skutków w sposób wybiórczy i godzenie się jedynie na te, które są dla wnioskodawcy korzystne, nie może znaleźć akceptacji. W przedmiotowej sprawie miało miejsce przedeklarowanie powierzchni. Zadeklarowano do płatności powierzchnie zadrzewione, nie utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o płatności, co nie jest okolicznością niemożliwą do wykrycia przez rolnika. Przedstawiona sytuacja nie stanowi elementów stanu faktycznego istotnych dla obliczenia płatności, gdyż tylko w takim przypadku decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności musiałaby zostać przekazana w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności. Organ podkreślił, że stwierdzona nieprawidłowość powstała z przyczyn leżących po stronie rolnika, a także, że kwota nienależnie pobranych płatności za rok 2015 była finansowana ze środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej. W związku z tym zbadał istnienie przesłanki określonej w art. 3 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2988/95 z 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. UE Nr L 312, s. 1 z 23.12.1995r. z późn. zm.). Zgodnie z wyżej powołanymi przepisami prawa wspólnotowego obowiązek zwrotu płatności nienależnie pobranej nie powstaje, jeżeli upłynął okres wynoszący 4 lata (maksymalnie 8 lat uwzględniając przerwanie okresu przedawnienia) od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości przez rolnika, za którą należy uznać, w niniejszej sprawie datę złożenia wniosku o przyznanie płatności na rok 2015, tj. 13 czerwca 2015 r. Zatem upływ ostatecznego terminu na drodze decyzji kwoty nienależnie pobranych płatności nastąpiłby z dniem 13 czerwca 2019 r. r. Akta sprawy wskazują, że decyzja z [...] r. określająca wysokość kwoty nienależnie pobranej za 2015 r. została doręczona stronie 19 kwietnia 2019 r., więc przed upływem terminu, o którym mowa powyżej. Przerwanie terminu przedawnienia, stosownie do rozporządzenia nr 2988/95 jest spowodowane przez każdy akt właściwego organu władzy, o którym zawiadamia się daną osobę, a który odnosi się do śledztwa lub postępowania w sprawie nieprawidłowości (konieczne jest wyraźne odniesienie takiej czynności' do' określonej nieprawidłowości). Tym samym przerwanie biegu przedawnienia następuje przez doręczenie stronie informacji odnoszącej się wyraźnie do określonej płatności i wskazującej co najmniej na podejrzenie wystąpienia nieprawidłowości. Tak więc w przedmiotowej sprawie nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawnienia poprzez doręczenie Protokołu z kontroli na miejscu, stwierdzającego określone nieprawidłowości, tj. 4 marca 2017 r., następnie poprzez doręczenie decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania wzruszającej ostateczną decyzję w sprawie przyznania płatności, tj. 6 lipca 2018 r. (data doręczenia decyzji z [...] r.). oraz doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności, tj. 7 marca 2019 r. Zatem upływ ostatecznego terminu na ustalenie w drodze decyzji kwoty nienależnie pobranych płatności nastąpiłby 7 marca 2023 r. Podsumowując organ stwierdził, że kwota płatności w wysokości [...] zł jest płatnością nienależną w rozumieniu art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 809/2014 i jednocześnie nie zachodzą negatywne przesłanki obowiązku zwrotu tej płatności, o których mowa w art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia oraz w art. 3 ust. 1 i 3 w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2988/95, co powoduje, że ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych na rok 2015 było zasadne. tym samym zaskarżona decyzja z dnia [...] r. również. Zgodnie art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 809/2014 w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki i takie stanowisko zajął organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, która utrzymał w mocy decyzję z [...] r. Decyzja ta została zaskarżona wniesieniem skargi do WSA w Gliwicach. Wnosząc o odrzucenie decyzji w całości albo nakazanie udowodnienia rzetelności protokołu kontroli skarżąca zarzuciła oparcie jej na wadliwych ustaleniach kontroli, a właściwie braku kontroli na miejscu, która potwierdziłaby prawdziwość deklaracji skarżącej. Niezrozumiałe jest też wypłacenie dopłat na podstawie wcześniejszych wniosków oraz brak zdjęć. Agencja nie zweryfikowała protokołu kontroli a sama decyzja jest niezrozumiała i przeczą jej zdjęcia satelitarna. Nadto właściciel działek wraz z poprzednim dzierżawcą prowadzili uprzednio pseudo ekologiczną uprawę drzewek wyłudzając dotacje. Aktualnie grunty przywraca się do uprawy, co powoduje kontrole na miejscu. Grunty te zostały nabyte w celu utworzenia gospodarstwa, które nie zostało utworzone, co dowodzi wyłudzenia dotacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Podkreślił, że argumenty skarżącej nie dotyczą postępowania o ustalenie zwrotu dotacji a postępowania o odmowie jej przyznania zakończonego decyzją ostateczną, która jest dla organu wiążąca. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podkreślał krzywdzący charakter zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. r 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) kontrolują działalność administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Oznacza to, że w przypadku gdy zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy sąd uchyla decyzję na podstawie - art. 145 § 1 ppsa. Dalej wskazać należy, iż zgodnie z art. 134 cytowanej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sądy administracyjne nie posiadają uprawnień do dokonywania ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia administracyjnego. W następstwie wniesienia skargi Sąd nie posiada kompetencji do rozpatrzenia sprawy na nowo, jest natomiast związany ustaleniami organu administracyjnego, badając jedynie czy zostały one poczynione w sposób prawidłowy, z zachowaniem wszystkich wymogów, przewidzianych przez przepisy prawa procesowego. Przedmiot kontroli sądowej stanowi decyzja Dyrektora ŚOR ARiMR z [...] r. r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR z [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2015 z tytułu realizacji wariantu 5.4 Półnaturalne łąki wilgotne w wysokości [...] zł oraz zobowiązaniu skarżącej do jej zwrotu z należnymi odsetkami. Płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna została przyznana skarżącej decyzją z [...] r. wydaną na podstawie art.26 ust. 1 i 2 pkt 2,art. 29 ust. 2 pkt 1 oraz at. 32 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2015.349, ze zm. - dalej "ustawa o PROW") oraz §, 12 ust. 7, 15, 16, 18 ust. 1 i ust. 2, 23 § 2, rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego PROW na lata 2014-2020 (Dz.U.2015.415 ze. zm., dalej "rozporządzenie). Płatność została przyznana ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy UE. Po wznowieniu postepowania, w związku z ujawnieniem nowych okoliczności nieznanych organowi w dacie jej wydania organ decyzją z [...] r. uchylił wskazana decyzją w całości i odmówił skarżącej przyznania wnioskowanej płatności. Decyzja ta jest prawomocna. Podstawą faktyczną jej wydania było ustalenie przedeklarowania przez skarżącą powierzchni kwalifikowalnej uprawniającej do płatności. Zgodnie z art. 29 ust.1 i 2 ustawy o ARiMR ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, krajowych, przeznaczonych na: współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej następuje w drodze decyzji administracyjnej. Właściwym w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych wskazanych wyżej. W stanie prawnym niniejszej sprawy podstawę prawną ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności stanowi art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 809/2014. Stosownie do powołanej regulacji w przypadku dokonania nienależnej płatności beneficjent zwraca odnośną kwotę powiększoną o odsetki obliczone zgodnie z ust. 2. Jednocześnie obowiązek zwrotu pobranych nienależnie płatności wynika wprost z art. 44 ust. 1 ustawy o PROW, zgodnie z którym, nienależne kwoty pomocy i pomocy technicznej, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami określonymi jak dla zaległości podatkowych, chyba że przepisy, o których mowa w art. 1 pkt 1 lub przepisy ustawy stanowią inaczej. Uszczegółowieniem zasad zwrotu omawianej płatności jest przepis § 34 rozporządzenia, który w ust. 1 stanowi, że płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna podlega zwrotowi, jeżeli rolnik lub zarządca nie realizuje całego zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego lub nie spełnia innych warunków przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej określonych w rozporządzeniu. Stosownie do § 34 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna podlega zwrotowi również w przypadku, gdy rolnik lub zarządca zmniejszył wielkość obszaru, na którym powinien realizować zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne w ramach danego pakietu lub jego wariantu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 -6, przy czym zwrotowi podlega ta część płatności przyznanej w ramach danego pakietu lub jego wariantu, która odpowiada procentowemu stosunkowi powierzchni obszaru, na którym rolnik lub zarządca nie realizuje tego zobowiązania, do powierzchni obszaru, na którym powinno być realizowane zobowiązanie. Kwota płatności jest kwotą nienależna w rozumieniu art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 809/2014, a jednocześnie nie zachodzą negatywne przesłanki jej zwrotu wskazane w ust. 3 tego rozporządzenia oraz art. 3 ust. 1 i 3 w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2988/95 (EURATOM). Przypomnieć należy, że płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej to zobowiązanie wieloletnie, polegające m.in. na tym, że w ciągu całego okresu jego trwania mają zostać zachowane jego wymogi. Niezachowanie ich w danym roku nie oznacza, że sankcja dotyczy tylko tego roku. Jeśli uchybienie stanowi przesłankę zarówno do zwrotu jak i zmniejszenia płatności - brak podstaw do wykluczenia zwrotu płatności. Właśnie charakter zobowiązania wieloletniego uzasadnia pogląd, że uchybienie w danym roku negatywnie wpływa na płatności już otrzymane nawet za rok, w którym uchybień nie stwierdzono. Obowiązek zwrotu płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej ma charakter wsteczny, co uzasadnione jest celem i kompleksowym charakterem realizacji programu rolno-środowiskowo-klimatycznego. Program ten ma charakter wieloletni i beneficjent pomocy zobowiązany jest do jego realizacji w każdym kolejnym roku na uzgodnionych warunkach. Wywiązanie się z obowiązku spełniania warunków przyznania płatności rolnośrodowiskowej w jednym roku nie jest podstawą do uznania, że producent rolny wywiązał się z zobowiązania i może zatrzymać płatność dotyczącą tego roku. Wywiązywanie się strony z obowiązków przyjętych w ramach realizacji programu rolno-środowiskowo-klimatycznego musi być oceniane w okresie całego 5 letniego okresu zobowiązania. Wymogi nałożone na stronę w ww. programie wiążą stronę przez cały okres trwania zobowiązania, które w przypadku skarżącej rozpoczęło się 15 marca 2015 r. Zaprzestanie realizacji warunków zgłoszonego do płatności projektu rolno-środowiskowo-klimatycznego w danym roku powoduje nie tylko nieprzyznanie płatności za ten rok, lecz także skutkuje obowiązkiem zwrotu płatności wcześniej przyznanych, obejmujących okres zobowiązania wieloletniego (por. wyroki NSA z 13.02.2019 r. sygn. akt I GSK 1175/18; z 31.01.2019 r. sygn. akt I GSK 1118/18; z 11.05.2017 r. sygn. akt II GSK 5397/16; WSA w Kielcach I SA/Ke 338/19 z 21.11.2019 r., dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności jest odmienne od postępowania prowadzonego w sprawie ustalenia prawa wnioskodawcy do otrzymania płatności. Celem tego postępowania jest zatem zbadanie: czy doszło do ustalenia i wypłaty rolnikowi środków pochodzących z wymienionych funduszy unijnych lub krajowych nienależnie lub w nadmiernej wysokości, czy istnieje obowiązek ich zwrotu, a także czy nie wystąpiły przesłanki wykluczające taki zwrot. W kontrolowanej sprawie odpowiedź na wszystkie pytania jest twierdząca. Poza sporem jest, że skarżącej zostały przyznane i wypłacone na jej rachunek bankowy płatności na rok 2015 związane z realizacją zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego w wariancie 5.4 - Półnaturalne łąki wilgotne. Terminem rozpoczęcia 5 - letniego zobowiązania jest zatem 2015 r. W ramach kontroli wniosku na rok 2016 organ przeprowadził kontrole na miejscu, której Protokół przekazał skarżącej, a która wykazała nieprawidłowości w przedeklarowaniu powierzchni uprawniającej do płatności. Ustalenia kontroli stanowiły podstawę faktyczna wznowienia postępowania o płatność za rok 2015, które zakończyło się prawomocna decyzja odmawiającą skarżącej płatności na ten rok. jednocześnie zmniejszenie powierzchni zobowiązania w ramach wariantu 5.4 skutkuje obowiązkiem zwrotu płatności. W konsekwencji nie mogą odnieść skutku zarzuty skargi, że przeprowadzona kontrola na miejscu nie pokrywa się z rzeczywistością. Okoliczności dotyczące realizacji podjętego zobowiązania były wyjaśniane w postępowaniu dotyczącym płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2015 r. W postępowaniu tym zapadło rozstrzygnięcie, którym orzekające w niniejszej sprawie organy są związane. Organ w postępowaniu, którego przedmiotem jest ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności nie może weryfikować ani podważać ustaleń decyzji ostatecznej z [...] r. o odmowie przyznania płatności w wariancie 5.4. W tych okolicznościach argumentacja skargi eksponująca działania wcześniejszych dysponentów nieruchomości nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Sąd stwierdził ponadto, że rozważając zastosowanie w sprawie przesłanek wykluczających obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności organ prawidłowo ustalił, że nie występują one w sprawie. Po pierwsze, płatności nie zostały dokonane na skutek pomyłki organu (art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 809/). Postępowanie w sprawie zwrotu nienależnie pobranych płatności prowadzone było na skutek zmniejszenia przez skarżącego powierzchni zobowiązania. Po drugie, roszczenie o zwrot nienależnie pobranej płatności nie uległo przedawnieniu w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95. W przypadku programów wieloletnich okres przedawnienia w każdym przypadku biegnie do momentu ostatecznego zakończenia programu, czyli w tym przypadku nie wcześniej niż 15 marca 2020 r., tj. w niniejszej sprawie okres przedawnienia upłynie 7 marca 2023 r. Po trzecie, w sprawie każda z kwot nienależnie pobranych płatności przekracza kwotę stanowiącą równowartość 100 euro, co oznacza brak przesłanki z art. 44 ust. 3 ustawy PROW w zw. z art. 54 ust. 3 lit. a pkt i rozporządzenia nr 1306/2013. Ustalenia w powyższym zakresie wraz ze szczegółowym przywołaniem przepisów prawnych określających ww. przesłanki wyłączające zwrot należności, organ szczegółowo przedstawił w uzasadnieniu decyzji, stosownie do art. 107 § 3 kpa. Podkreślić należy, że w istocie skarżąca w odwołaniu jak i skardze kwestionuje ustalenia faktyczne postępowania zakończonego prawomocną decyzją z [...] r. o odmowie przyznania jej wnioskowanej płatności na rok 2015. Sąd natomiast mógł oceniać tylko działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Inaczej mówiąc, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności co miało miejsce [...] r. a skarżąca została powiadomiona o tym fakcie 7 marca 2019 r. do dnia wydania decyzji organu odwoławczego w dniu [...] r. Przedmiotem oceny Sądu nie mogło być natomiast postępowanie, w wyniku którego skarżącej odmówiono przyznano płatności rolnośrodowiskowe na 2015 r. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na samodzielnych przesłankach faktycznych i prawnych. Natomiast kontrolowane postępowanie jest już tylko następstwem stwierdzenia, że w 2015 r. skarżąca nie dotrzymała wymogów warunkujących przyznanie jej płatności na ten rok, a jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych. Podsumowując, skoro ostateczną decyzją z [...] r. stwierdzono w 2015 r. zmniejszenie powierzchni zobowiązania w ramach wariantu 5.4 oraz odmówiono skarżącej płatności w tym wariancie (półnaturalne łąki wilgotne) a płatność została wypłacona to prawidłowo uznano, ze dokonana wypłata stanowiła płatności nienależnie pobrane, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 809/2014 i w art. 44 ust. 1 ustawy o PROW. W konsekwencji należy podzielić stanowisko organu, że po stronie skarżącej powstał obowiązkiem zwrotu płatności pobranych w roku 2015 na podstawie decyzji wyeliminowanej z obrotu prawnego. W świetle powyższych rozważań Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie doszło do naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego, a objęte zaskarżonym rozstrzygnięciem ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności było prawidłowe. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę