III SA/Gl 735/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego z wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Pismem z dnia [...] pełnomocnika skarżącego J.B. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w związku z uprzednim złożeniem skargi kasacyjnej od wyroku z 20 kwietnia 2010 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu sądowego wystąpił o przyznanie prawa pomocy na stosownym formularzu. Do wniosku dołączył podpisany przez skarżącego formularz PPF. W formularzu tym skarżący, przedstawiając sytuację rodzinną i majątkową, podkreślił, iż nie jest w stanie ponieść kosztów skargi, która jest jedną z wielu spraw zawisłych przed tutejszym Sądem. Nie osiąga dochodów, pomaga mu żona, majątku również żadnego nie posiada. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że stosownie do art. 243 § 1 i art. 245 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływana dalej jako P.p.s.a.) na wniosek strony może być przyznane jej prawo pomocy w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy). Nadto w zakresie całkowitym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej winno nastąpić wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast częściowe przyznanie prawa pomocy następuje w przypadku, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Rozstrzygając kwestię zwolnienia skarżącego od opłat sądowych, Sąd kierował się zasadą, zgodnie z którą, instytucja prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stanowi wyjątek od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej w procedurach sądowych. Zasada ta obowiązuje również w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co wynika z art. 199. oraz art. 214 § 1 P.p.s.a. Sąd po analizie obecnej sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy uznał, że strona uprawdopodobniła okoliczność, że w nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Ocena stanu majątkowego skarżącego prowadzi bowiem do wniosku, że uzasadnione jest uwzględnienie jego żądania. Aktualna bowiem sytuacja materialna skarżącego wskazuje, że nie dysponuje on środkami pieniężnymi, które wystarczałyby na poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania. W konsekwencji zatem mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 1, § 3 i § 4 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.