III SA/Gl 739/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 22 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dotacji celowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) z tytułu kosztów postępowania. W skardze datowanej z dnia [...] Miasto G. zakwestionowało prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dotacji celowej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego podkreślając, że organ uwzględnił w całości zarzuty strony i zaskarżona decyzja została uchylona w ramach autokontroli przewidzianej art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) decyzją z dnia [...] [...]. Nadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia [...] wyjaśniło, iż na powyższą decyzję z dnia [...], doręczoną pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...], nie została złożona skarga do Sądu. Natomiast na wezwanie Sądu z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z dnia [...] podtrzymał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast przepis art. 54 § 3 tej ustawy daje organowi, którego działanie zostało zaskarżone, prawo do samokontroli swego rozstrzygnięcia i w rezultacie - do uwzględnienia skargi w całości, do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi Miasta G., kwestionującej prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze-go w K. z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dotacji celowej, stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionych zarzutów i uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. W myśl art. 3 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrolowana przez sąd działalność administracji publicznej to zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie (decyzja) organu administracyjnego, jak i postępowanie administracyjne poprzedzające jej wydanie. Jeżeli zatem przedmiot sądowej kontroli - zaskarżona decyzja - została uchylona i zastąpiona nowym rozstrzygnięciem, to postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tę uchyloną decyzję stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślić zatem należy, że niniejsze postępowanie sądowe dotyczy wyłącznie zaskarżonej decyzji. Wyeliminowanie tej decyzji przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym dalej istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, dotyczące konkretnie określonej, zaskarżonej decyzji. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznaje zaś za przesłankę umorzenia postępowania sądowego bezprzedmiotowość tego postępowania. Na marginesie należy wskazać, że strona niezadowolona z decyzji podjętej w trybie autokontroli może zaskarżyć tę decyzję do sądu administracyjnego. Jednak jak wynika z wyjaśnień Kolegium strona skarżąca - Miasto G. - nie skorzystała z tego uprawnienia. Reasumując zatem powyższe okoliczności faktyczne i prawne należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowić jak w sentencji. O zwrocie kosztów z tytułu postępowania sądowego Sąd postanowił stosownie do art. 201 § 1 wyżej wymienionej ustawy.