III SA/Gl 739/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego z urzędu – adwokata M. F. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi M. F. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 8.856 zł (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych). Postanowieniem Sądu z dnia 19 września 2016 r. ustanowiono dla strony skarżącej adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącego w osobie adwokata M. F. W dniach [...], [...] i [...] r. pełnomocnik skarżącego z urzędu, adwokat M. F., przeglądała akta sądowe i administracyjne w przedmiotowej sprawie (zapiski urzędowe z tych dni, znajdujące się w aktach sprawy – k.62-64). Pismem procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego ustosunkowała się do zarzutów skargi, sformułowała wnioski procesowe i wniosła o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w wysokości 7.200 zł powiększonej o kwotę 1.656 zł (podatek VAT). Jednocześnie pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że wnioskowane koszty nie zostały jej zapłacone w całości, ani w części. Pismo to zostało złożone osobiście przez adwokat M. F. w dniu [...] r. – na rozprawie sądowej. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 8 pkt 7 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem", ½ opłaty maksymalnej za udział adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym przy wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie powyżej 200.000 zł – wynosi 7.200 zł. Stawka ta jest zgodna z kwotą żądaną przez pełnomocnika procesowego z urzędu w tej sprawie. Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w przyznanej wysokości tej stawki. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości minimalnej, przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie. Ponadto, na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 1.656 zł. W tym stanie rzeczy należało określić stawkę należną adwokatowi za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w tej sprawie na kwotę 7.200 zł i na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia powiększyć ją o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 1.656 zł. Dla porządku zaznaczyć należy, że w sprawie tej zastosować należało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie wszczęte zostało w dniu [...] r. (w dniu tym skarżący złożył osobiście skargę w organie). Stosownie do § 22 (aktualnie obowiązującego) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) – do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, pełnomocnikowi strony skarżącej należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy.