III SA/Gl 746/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Dnia [...] ( tj. data stempla pocztowego ) działający w imieniu spółki A w Ż. pełnomocnik radca prawny T. P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w K. z dnia [...] nr [...] uznającej zgłoszenie celne dokonane na jednolitym dokumencie administracyjnym przyjętym w dniu [...] za prawidłowe. Powyższą decyzję – zawierającą prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego – doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej, na adres Kancelarii, w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym ( art. 58 § 3 ustawy ). Ponieważ w rozpatrywanym przypadku pełnomocnik strony skarżącej otrzymał decyzję organu odwoławczego w dniu [...] a skargę wniósł w dniu [...] to tym samym uchybił trzydziestodniowemu termonowi do jej wniesienia, który upłynął w dniu [...] ( tj. w dzień powszedni czyli w piątek ). Wobec powyższego złożoną przez niego skargę jako spóźnioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.